• بازدید : 47 views
  • بدون نظر
این فایل در ۱۸صفحه قابل ویرایش تهیه شده وشامل موارد زیر است:

بسياري از كشورها از ابتداي سال ۱۹۹۰ با توجه به قوانيني كه براي كاهش تاثير ضايعات خودروهاي فرسوده بر روي محيط زيست وضع شده بود، برنامه‌هاي خود را در ارتباط با كاهش اين ضايعات اعلام كردند. به هر حال كاهش عمر خودروهاي در حال تردد باعث افزايش سيكل زماني انتشار گاز CO2 مي‌شود. اين امر حتي در مورد خودروهايي كه قرار است در آينده توليد شوند نيز صادق است، مگر اينكه در مورد بهينه‌سازي مصرف سوخت آنها پيشرفت‌هاي موثر و البته بموقع‌تري نسبت به گذشته حاصل آيد. كاهش «عمر مفيد» خودروهايي كه از بنزين استفاده مي‌كنند. بدون استفاده از كاتاليزورهاي مبدل البته باعث كاهش دوره انتشار گازهايي مانند NOx و Voc در محيط مي‌شود و در واقع ممكن است مقدار نشر اين گازها را در محيط زيست كمتر كند. اما از لحاظ اقتصادي، استفاده از كاتاليزورهاي مبدل بر روي اين خودروها بسيار به صرفه‌تر از حالت قبلي است.
عملكرد خودروها در زمينه استفاده بهينه از انرژي و كاهش يافتن توليد گازهاي زيان‌آور نشان‌دهنده اين مطلب است كه در اين زمينه پيشرفت‌هاي خوبي صورت گرفته است. براي روشن شدن اين ادعا مي‌توان به طراحي‌هاي جديدي كه در خودروها براي استفاده بهينه از انرژي، كاهش مقاومت در برابر هوا و همچنين استفاده از كاتاليزورها كه در لوله اگزوز خودروها نصب مي‌شود، اشاره كرد.
بنابراين بطور عادي و با توجه به يك وضعيت متعادل بايد انتظار داشت كه هر‌اندازه متوسط عمر مفيد خودروها كاهش يابد، مصرف انرژي و ميزان توليد گازهاي آلاينده نيز كاهش پيدا كند.
تحقيقي كه در موسسه ملي «تحقيقات سلامت عمومي و محيط زيست» كشور هلند (RIVM) انجام گرفت ‌بر اين نكته تاكيد داشت كه اگر تمام خودروهايي كه در اين كشور از بنزين به عنوان سوخت خود استفاده مي‌كنند و از مبدل‌هاي كاتاليزوري ۳‌زمانه نيز برخوردار نيستند، با خودروهاي جديد عوض شوند ‏با ۳۰ درصد كاهش در ‌انتشار گازهاي آلاينده NOx  روبرو خواهيم بود. 
بنابراين به نظر مي‌رسد كوتاه كردن طول عمر خودروها‏ تاثيرات مثبتي را بر محيط زيست خواهد گذاشت. در دهه ۹۰ برخي از كشورها (يونان‏، دانمارك، اسپانيا، فرانسه، ايرلند، نروژ و ايتاليا) قوانيني را در مورد اوراق كردن خودروهاي فرسوده و نحوه از بين بردن ضايعات آنها وضع كردند. در اين زمينه تحقيقاتي نيز در آن زمان انجام شد. «كاوالك» و «ستيوانا» در سال ۱۹۹۷ به اين نتيجه رسيدند كه اوراق كردن خودروهاي با عمر ۲۰ سال يا بيشتر، از لحاظ اقتصادي بصرفه مي‌باشد بخصوص در امريكا.
در سال ۱۹۹۲ كنگره امريكا (اداره بررسي و ارزيابي فناوري) به اين نتيجه رسيد كه انجام يك برنامه‌ريزي دقيق در مورد دوره عمر خودروها و زماني كه هر خودرو بايد از ناوگان حمل‌و‌نقل كنار گذاشته شود از لحاظ هزينه و صرفه اقتصادي در مقايسه با برنامه‌ريزي‌هايي كه در زمينه كاهش آلاينده‌هاي محيط زيست در دست اجرا و يا در حال اجرا شدن بود، برابري مي‌كرد و حتي در بعضي از موارد تعيين يك سن دقيق براي خارج كردن خودروها از ناوگان، كم‌هزينه‌تر نيز مي‌توانست باشد. به علاوه در برخي از كشورها از جمله آلمان،‏ ژاپن و سوئد سياست‌هايي از قبيل بستن ماليات سنگين براي خودروهايي كه آلاينده‌هاي زيادي توليد مي‌كنند در حال پيگيري بود. در ارتباط با وضع قوانين ذكر شده اشكالاتي وجود داشت كه مي‌توان به ۳ مورد آن اشاره كرد:
۱٫ اولا، تحقيقات مربوط به اين موسسه هلندي تنها برپايه استفاده از خودرو است و صرفاً به توليد آلاينده‌اي كه از خودرو حاصل شده است مي‌پردازد در صورتي كه كاهش دوره استفاده از يك خودرو باعث توليد گازهاي آلاينده در ساير پروسه‌هاي مربوط به توليد خودرو نيز مي‌شود. همانطور كه مي‌دانيم هر‌ اندازه يك خودرو سريعتر كنار گذاشته شود نياز به توليد خودرو افزايش مي‌يابد و اين بدين معني است كه كارخانه‌هاي توليد‌كننده خودرو به مواد اوليه و انرژي بيشتري نياز پيدا مي‌كنند، ضمن‌آن‌كه افزايش توليددر نهايت منجر به افزايش انتشار گازهاي آلاينده توسط همين كارخانه‌ها و البته حجم عظيم توليداتشان مي‌شود. بنابراين اگر در بررسي انجام گرفته توسط اين موسسه، مواردي از اين دست لحاظ مي‌شد، مطمئناً نتايج حاصله تغيير مي‌كرد.
۲٫ از آنجايي كه ماشين‌هاي جديد بزرگتر و سريعتر هستند، بنابراين مصرف سوخت آنها نيز بخاطر كاهش وزن و همچنين افزايش شتاب در مقايسه با نمونه‌هاي قديمي، افزايش خواهد يافت، حتي اين احتمال وجود دارد كه نحوه استفاده از اين خودروها نيز ممكن است با نمونه‌هاي قبلي تفاوتي نكند، بنابراين تاثير چنداني در ميزان آلاينده‌ها نخواهد گذاشت.
۳٫ سومين مورد اين است كه با اضافه كردن يك‌سري وسايل و تجهيزات جانبي به خودروهاي قديمي، به نتايج بهتري از لحاظ هزينه در مقايسه با اوراق كردن و از رده خارج كردن آنها مي‌توان دست يافت.
در اين مقاله رابطه بين متوسط عمر خودروها و دوره مصرف انرژي مورد نيازشان و گازهاي آلاينده منتشر شده از آنها و همچنين توليد‏ مواد اوليه‏، مصرف و اوراق كردن خودروها به‌علاوه مساله بازيافت مورد توجه قرار خواهد گرفت. مقايسه‌اي هم بين نحوه عملكرد خودروهاي قديمي و مدل‌هاي جديد انجام خواهد گرفت و نهايتا دو گزينه از رده خارج كردن خودروها و اضافه كردن تجهيزات اضافي براي تحت كنترل درآوردن آلاينده‌هاي خودروها از منظر اقتصادي مورد بررسي قرار‌خواهد گرفت. (تمامي اطلاعات استفاده شده از ناوگان خودروهاي كشور هلند استخراج شده است.)

مصرف انرژي در خودرو
جدول ۱ ميزان انتشار گاز CO2 را در ناوگان خودروهاي هلند بين سال‌هاي ۱۹۷۰ تا ۱۹۹۷ نشان مي‌دهد، اين جدول همچنين بيانگر روند رو به بهبود استفاده از انرژي در اين دوره نيز مي‌باشد.

Table1 

اين بهبود در كشورهاي ديگر نيز  حتي خيلي بهتر از هلند اتفاق افتاده است كه به عنوان مثال مي‌توان امريكا را نام برد. البته مي‌توان از ناوگان خودروها در غرب آلمان،‏ انگلستان‏‌، ايتاليا و فرانسه ياد كرد كه در زمينه مصرف سوخت به هيچ بهبودي دست نيافته‌اند و اگر هم كاهشي در زمينه مصرف سوخت بوده بسيار جزئي بوده. البته اين امر را مي‌توان ناشي از افزايش قدرت‏، حجم و وزن خودروهاي توليدي اين كشورها دانست. همچنين افزايش استفاده از خودرو، توليد  و انتشار گاز CO2 در بين سال‌هاي ۱۹۷۰ تا ۱۹۹۷ را با يك روند رو به رشد روبرو كرده است. در ناوگان خودروهاي هلند از سال‌۱۹۹۵ شروع به برنامه‌ريزي كردند كه تا سال۲۰۲۰ به يك كاهش ۱۴ الي ۱۷درصدي به ازاي هر‌كيلومتر دست پيدا كنند، اين اتفاق طي سال‌هاي ۱۹۹۰ تا ۱۹۹۴ رخ نداد زيرا از سال ۱۹۸۷ تا  1990، حجم، وزن و قدرت موتور خودروها همچنان افزايش داشت،  به عنوان مثال در ۱۹۹۰ تا ۱۹۹۴ متوسط وزن خودروهاي جديد ۶۸ كيلوگرم يا چيزي  معادل ۷درصد افزايش داشته است.
۳٫مصرف انرژي در فرآيند ساخت، توليد و بازيافت خودروها
پژوهش‌هاي مربوطه نشان‌دهنده يك اختلاف فاحش در برآورد انرژي مورد نياز براي توليد يك خودرو است. بررسي انرژي مورد نياز خودروهاي جديد در هلند بين سال‌هاي ۱۹۹۰ تا ۱۹۹۴ نشان‌دهنده اين مطلب است كه ۱۵ تا ۲۰ درصد از انرژي مورد نياز مربوط به توليد‏، نگهداري و از رده‌خارج كردن خودرو است و باقيمانده آن يعني بين ۸۰ تا ۸۵ درصد مربوط به مصرف سوخت توسط خودروها در هنگام رانندگي است.
چنانچه خودرو بازيافت شود، بخشي از اين انرژي قابل بازيافت است. در كشور هلند ۷۰ درصد خودروهاي از رده خارج شده از لحاظ وزني بازيافت مي‌شوند. 
محاسبات «مول» و «كرامر» بيانگر اين مطلب است كه ۵۰ درصد انرژي خالص مورد نياز براي مواد اوليه توليد خودروها از طريق بازيافت قابل دريافت است. در كشور هلند ۳۵ درصد انرژي خالص مورد نياز براي مواد اوليه خودروها از طريق بازيافت به‌دست مي‌آيد. اين درصد در آينده البته افزايش خواهد يافت. 

عتیقه زیرخاکی گنج