• بازدید : 52 views
  • بدون نظر

این فایل در ۲۲۵صفحه قابل ویرایش تهیه شده وشامل موارد زیر است:

این فایل برای دانشجویان عربی وکسانی که می خواهند کامل وبه آسانی قواعد عربی را آموزش ببینند مناسب می باشد وبه صورت خیلی خلاصه وساده این قواعد را می توانند یاد بگیرند.
علم نحو:
علم نحو علمي است كه از حالات اواخر كلمات هنگام تركيب كلمه اي با كلمه ي ديگر بحث مي كند. موضوع علم نحو، كلمه و كلام است.

كلمه لفظي است كه وضعا دال بر معني است و لفظ عبارت است ازچيزي كه منطوق انسان است. لفظ مستعمل را كلمه گويند .

كلام لفظي است مركب از دو يا چند كلمه كه نسبتي بين آنها برقرار باشد
معرب و مبني:
كلمه وقتي كه با كلمه ي ديگر تركيب مي شود از نظر حالت آخر آن بر ۲ قسم است : 

– يك قسم از كلمه آخرش هم از لحاظ حركت و هم ازلحاظ حرف بر يك حالت ثابت مي ماند كه آن را مبني مي گويند.

– يك قسم ديگر آخرش يا از لحاظ حركت ويا از لحاظ حرف متغير است كه آن را معرب مي خوانند.
اعراب و بناء
اعراب به تغيير حرف آخر و يا حركت حرف آخر كلمه به اقتضاي موقعيتي كه از نظر معني در جمله پيدا مي كند گفته مي شود. 
  مثال:   
۱٫ جاءَ عليٌ
۲٫ رَايْتُ علياً
۳٫ مَررْتُ بِعَليٍ
«علي» در مثالهاي فوق به ترتيب فاعل و مرفوع، مفعول و منصوب  و مجرور به حرف جر است، چون«علي» معرب است اعراب مختلف بر آن ظاهر شده است.
بناء : 
عبارت است از حالت ثبات و عدم تغييري است كه حرف آخر كلمه هم از لحاظ حركت و هم از لحاظ حروف داراست.به مثالهاي زير توجه كنيد : 
جاءَ هذا الرجُلُ
اِشَريْتُ هذا الكتابَ
۳٫ مَرَرْتُ بِهذا الرجُلِ 

« هذا » در مثال اول فاعل و در مثال دوم مفعول و در مثال سوم مجرور به حرف جر است. امّا اعراب فاعل كه رفع واعراب مفعول به كه نصب و اعراب مجرور به حرف جر، جراست در هذا ظاهر نشده است
كلمات معرب و مبني: 
بعضي از كلمات معرب و بعضي ديگر مبني هستند .

از سه قسمت كلمه، حروف تماماً مبني هستند و از افعال به جز دوازده صيغه از فعل مضارع بقيه مبني هستند.

 اما بيشتر اسمها معربند و اسمهاي مبني به نسبت اسمهاي معرب كم اند.

 لازم است اسمهاي مبني كه كمتر هستند شناخته شوندتا معلوم گردد اسمهاي معرب كدامند ؟ 
اسمهاي مبني: 

اهم اسمهاي مبني عبارتند از: 
ضماير ۲٫ موصولات

۳٫ اسماء اشاره ۴٫اسماء استفهام

۵٫ اسماء شرط ۶٫ بعضي از ظروف 

۷٫ اسماء افعال ۸٫ كنايات
عوامل نصب فعل مضارع: 
فعل مضارع بعد از حروف ناصبه(اَنْ – لَنْ – كَيْ – اِذَن) منصوب است.

اََنْ:« اُريدُ اَنْ تكونَ عاقلاً » 
اگر « اَنْ » بعد از فعل مفيد علم و يقين بيايد حرف مشبه به فعل مخفف است و فعل مضارع در اين صورت منصوب نيست.
مانند:  « علمتُ اَنْ ترجِعُ عندي » .


عتیقه زیرخاکی گنج