• بازدید : 45 views
  • بدون نظر
این فایل در ۶صفحه قابل ویرایش تهیه شده شوامل موارد زیر است:

یکی از مقاصد جامعه پذیری آموزش قواعد و نظامات اساسی ، از آداب و عادات و رفتار روزمره گرفته تا روشهای علمی، به افراد است. رفتار نامنظم و خلاف قاعده، معمولا از انگیزه‌های ناگهانی یا محرک آنی ناشی می‌شود. چنین رفتاری، نتایج و خشنودیهای آتی را در مقابل لذات و رضایتمندی‌های آنی و گذرا، نادیده می‌گیرد. برعکس، رفتار مبتنی بر نظم و انظباط، به منظور پذیرش اجتماعی یا برای دستیابی به یک هدف آتی، خشنودیهای آنی و گذرا را به تعویق انداخته، آنها را تعدیل و تحدید می‌کند
یکی از کارکردهای عمومی آموزش و پرورش ، اجتماعی کردن افراد جامعه است. در هر جامعه‌ای ، صرفنظر از کوچکی یا بزرگی ، سادگی یا پیچیدگی ، نوعی آموزش و پرورش یافت می‌شود که ساختار و محتوای آن از جامعه‌ای به جامعه‌ای دیگر ، متفاوت است. 
▪ آموزش قواعد و نظم با جامعه پذیری 
یکی از مقاصد جامعه پذیری آموزش قواعد و نظامات اساسی ، از آداب و عادات و رفتار روزمره گرفته تا روشهای علمی ، به افراد است. رفتار نامنظم و خلاف قاعده ، معمولا از انگیزه‌های ناگهانی یا محرک آنی ناشی می‌شود. چنین رفتاری ، نتایج و خشنودیهای آتی را در مقابل لذات و رضایتمندی‌های آنی و گذرا ، نادیده می‌گیرد. برعکس ، رفتار مبتنی بر نظم و انظباط ، به منظور پذیرش اجتماعی یا برای دستیابی به یک هدف آتی ، خشنودیهای آنی و گذرا را به تعویق انداخته ، آنها را تعدیل و تحدید می‌کند. 
خلاصه انظباطی که طی فراگرد اجتماعی شدن در رفتار ایجاد می شود، ممکن است چنان نافذ و عمیق باشد که حتی اعمال فیزیولوژیکی را تغییر دهد. برخی افراد ، بنا به عادت ، زود از خواب بیدار می‌شوند یا برخی افراد غالبا ، طوری بار می‌آیند که از لحاظ جسمی آمادگی ارتکاب اعمال منع شده اجتماعی را ندارند. 
▪ آموزش مهارتها توسط جامعه پذیری 
هدف دیگر فراگرد جامعه پذیری ، آموختن مهارتها است (Skills). فقط با اکتساب و یادگیری مهارتهاست که افراد می‌توانند ، در جامعه ، منشأ اثر واقع شوند. در جامعه‌های سنتی ، امور زندگی ، از طریق تقلید و تکرار آموخته می‌شد. در جوامع امروز ، یادگیری مهارتهای انتزاعی خواندن و نوشتن و مهارتهای دشوار دیگر ، از راه آموزش و پرورش رسمی ، مهمترین وظیفه اجتماعی کردن است. 
▪ ایجاد امید و آرزو در افراد 
فراگرد جامعه پذیری به همان میزان که عادات و رفتار فرد را مطابق هنجارهای اجتماعی ، تحت نظم و انظباط در می‌آورد، به او امید و آرزو می‌دهد. انظباط به خودی خود ، وقتی برای فرد شاق و بی‌پاداش باشد، تحمل سوز است. به تدریج ، به هر یک از اعضای خود ، خواستها و آرزوهایی ، در خور پایگاههایی که با توجه به جنس ، سن ، وابستگی گروهی یا منشأ خانوادگی اشغال خواهند کرد، القا می‌کند. 
 
▪ نیل به آرزوها و یا منع از رسیدن به اهداف 
فراگرد جامعه پذیری از طریق برآوردن خواستها ، آرزوها ، امیدها و سوداهای فردی یا ممانعت از دستیابی بدانها برای فرد هویت (Identity) می‌آفریند. در گذشته ، هر فردی هویت خود را بنابه سابقه خانوادگی و طبقه اجتماعی به دست می‌آورد، مثلا ، بسیاری از فرزندان طبقه اشراف انگلستان ، زمانی آداب معاشرت مربوط به طبقه خود را از خدمه مخصوصی می‌آموختند. ولی دانستن این آداب معاشرت نمی‌توانست خدمه مذکور را چه از نظر خود و چه از نظر دیگران ، در شمار اشراف زادگان و نجبا در آورد. 
●نقش اجتماعی جامعه پذیری 
فراگرد جامعه پذیری ، نقشهای اجتماعی (Social Roles) و نگرشها ، انتظارات و گرایشهای مربوط به آن نقشها را به فرد می‌آموزد. نقش‌های اجتماعی ، آمال و آرزوها ، هویتها و قواعد و نظامات رفتاری ، روابط متقابل تنگاتنگی با یکدیگر دارند، مثلا معلمی یک آرزوی معنوی و شغلی است، قواعد و هنجارهای ویژه‌ای دارد، نوعی هویت شخصی است، بالاخره ، یک نقش اجتماعی است. بنابر سنتهای جامعه ، معلم از احترام و مسئولیت معنوی خاصی برخوردار است.
 
جامعه پذیری   
جامعه پذیری به معنای همسازی و همنوایی فرد با ارزشها ، هنجارها و نگرشهای گروهی اجتماعی است یا به مفهوم دیگر ، اجتماعی شدن فراگردی است که به واسطه آن ، هر فرد ، دانش و مهارتهای اجتماعی لازم برای مشارکت مؤثر و فعال در زندگی گروهی و اجتماعی را کسب می‌کند. مجموعه این ارزشها ، هنجارها ، نگرشها ، دانشها ، مهارتها ، فرد را قادر می‌سازد که با گروهها و افراد جامعه ، روابط و کنشهای متقابل داشته باشد. فراگرد اجتماعی شدن ، امری مستمر و به اعتباری مادام العمر است.
نگاه اجمالی 
یکی از کارکردهای عمومی آموزش و پرورش ، اجتماعی کردن افراد جامعه است. در هر جامعه‌ای ، صرفنظر از کوچکی یا بزرگی ، سادگی یا پیچیدگی ، نوعی آموزش و پرورش یافت می‌شود که ساختار و محتوای آن از جامعه‌ای به جامعه‌ای دیگر ، متفاوت است. 
آموزش قواعد و نظم با جامعه پذیری 
یکی از مقاصد جامعه پذیری آموزش قواعد و نظامات اساسی ، از آداب و عادات و رفتار روزمره گرفته تا روشهای علمی ، به افراد است. رفتار نامنظم و خلاف قاعده ، معمولا از انگیزه‌های ناگهانی یا محرک آنی ناشی می‌شود. چنین رفتاری ، نتایج و خشنودیهای آتی را در مقابل لذات و رضایتمندی‌های آنی و گذرا ، نادیده می‌گیرد. برعکس ، رفتار مبتنی بر نظم و انظباط ، به منظور پذیرش اجتماعی یا برای دستیابی به یک هدف آتی ، خشنودیهای آنی و گذرا را به تعویق انداخته ، آنها را تعدیل و تحدید می‌کند.
خلاصه انظباطی که طی فراگرد اجتماعی شدن در رفتار ایجاد می شود، ممکن است چنان نافذ و عمیق باشد که حتی اعمال فیزیولوژیکی را تغییر دهد. برخی افراد ، بنا به عادت ، زود از خواب بیدار می‌شوند یا برخی افراد غالبا ، طوری بار می‌آیند که از لحاظ جسمی آمادگی ارتکاب اعمال منع شده اجتماعی را ندارند. 
آموزش مهارتها توسط جامعه پذیری 
هدف دیگر فراگرد جامعه پذیری ، آموختن مهارتها است (Skills). فقط با اکتساب و یادگیری مهارتهاست که افراد می‌توانند ، در جامعه ، منشأ اثر واقع شوند. در جامعه‌های سنتی ، امور زندگی ، از طریق تقلید و تکرار آموخته می‌شد. در جوامع امروز ، یادگیری مهارتهای انتزاعی خواندن و نوشتن و مهارتهای دشوار دیگر ، از راه آموزش و پرورش رسمی ، مهمترین وظیفه اجتماعی کردن است
  • بازدید : 50 views
  • بدون نظر

این فایل در قالب پاورپوینت ودر۱۶۵صفحه قابل ویرایش تهیه شده وشامل موارد زیر است:

تا دهه ۱۹۸۰ سه موج موضوع كارآفريني را به جلو رانده است

۱- زندگي كارآفرينان و تاريخچه شركت هاي آنها
۲- چگونگي ايجاد كسب و كار شخصي
۳- شيوه هاي سريع پولدارشدن
موج دوم: ارايه رشته هاي آموزشي كارآفريني در مقاطع تحصيلي در حوزه هاي مهندسي و بازرگاني است.

موج سوم: افزايش علاقه مندي دولت به تحقيقات درزمينه بنگاه هاي كوچك با هدف تشويق و تحقيق نوآوريهاي صنعتي.
هر محقق در زمينه تخصص خود با اين مقوله برخورد نموده است
اقتصدانان: تعاريف كاركردي و ابعاد رشد اقتصادي و سودآوري

روانشناسان: خصوصيت فردي و روانشناختي 

جامعه شناسان: انگيزه دروني كارآفرين
در ادامه برای اشنایی بیشتر شما توضیحات مفصلی می دهیم

مديران در سازمان هاي صنعتي

نقش توليدي (Producing )

۲- نقش اداري و بوروكراتيك (Administration)

۳- نقش كارآفريني (Entrepreneurship )

۴- نقش يكپارچه كننده (Integration )
كارآفريني سازماني (Entrepreneurship )
۲- كارآفرين سازماني (Entrepreneur)
۳- كارآفريني (Entrepreneurship )
۴- كارآفرين(مستقل) (Entrepreneur )
۵- كارآفريني شركتي (Corporate Entrepreneurship )
۶- آموزش (Training )
۷- عوامل سازماني
۸- توانايي هاي فردي
۹- موفقيت سازماني
كارآفرين سازماني:
كسي كه تحت حمايت يك شركت، محصولات، فعاليت ها و تكنولوژي جديد را  كشف و به بهره برداري مي رساند.
كارآفرين مستقل:
فردي كه مسئوليت اوليه وي جمع آوري منابع لازم براي شروع كسب و كار است. مشخصه اصلي كارآفرين، نوآوري مي باشد.
كارآفريني:
فرآيند ايجاد ارزش از راه تشكيل مجموعه منحصر به فردي از منابع به منظور بهره گيري از فرصت ها.
آموزش:
كوششي است كه توسط سازمان ها براي تغيير رفتار افراد از طريق فرآيند يادگيري و به خاطر افزايش اثر بخشي آنها صورت مي گيرد. 
موفقيت سازماني:
مجموعه نوآوري، رشد و ايجاد تغيير كه فرد مدير به عنوان عامل اصلي، سازمان را به حركت درآورده، هدايت نموده و سه عامل فوق را موجب مي گردد.
عوامل سازماني:
نگرش و بينش سازماني كارآفرينان در خصوص سياست هاي مالي، توليدي، بازرگاني و بازاريابي، منابع انساني و مديريت استراتژيك تأثير بسزايي بر تصميم گيري هاي فرد به عنوان رهبر دارد.
كار آفريني سازماني: 
فعاليت هاي كارآفرينانه فعاليت هائي است كه از منابع و حمايت سازماني به منظور دستيابي به نتايج نوآورانه برخوردار مي باشد.
كارآفريني شركتي:
كارآفريني شركتي به مفهوم تعهد شركت به ايجاد و معرفي محصولات جديد، فرآيندهاي جديد و نظام هاي سازماني نوين است. 


عتیقه زیرخاکی گنج