• بازدید : 35 views
  • بدون نظر
این فایل در ۱۷اسلاید قابل ویرایش تهیه شده وشامل موارد زیر است:

موقعيت طبيعي اثر:

مشهد ، مرکز استان خراسان رضوي ، اکنون با حدود دویست کیلومتر مربع و دو میلیون جمعیت دومین شهر ایران پس از تهران است . این شهر میان دو رشته کوه هزار مسجد و بينالود قرار گرفته است. شهر مشهد در ساحل راست کشف رود و شمال شرقی ایران و خراسان واقع است. میانگین ارتفاع آن از سطح دریا حدود یکهزار متر و طول و عرض جغرافیایی آن از نصف النهار گرینویچ۵۹ درجه و ۳۸ دقيقه و از خط استوا در شمال ۳۶ درجه و ۱۶ دقيقه است. هوای آن بسیار متغیر و باران سالانه اش بین ۲۰ تا ۶۰ سانتیمتر است.شهر مشهد بر روي خط زلزله قرار دارد.
شهرستانهای همسایه مشهد در مشرق سرخس ،در شمال غرب شهرستانهای درگز و چناران و در غرب و جنوب شهرستانهای نیشابور و فریمان است.
ـ مشخصات اثر: 
برای رسیدن به بخش داخلی خانه از کوچه دالان شکلی باید عبور کرد که الزاما وبه صورت انحصاری برای ورود به این خانه ومنزل کنار آن درنظر گرفته شده است وکاربری دیگری ندارد پس از ورود به فضای مسقفی میرسیم که از سمت راست به اتاقهای همکف  وحیاط می رسیم واز طریق راه پله که در مقابل ورودی قرار دارد می توانیم به طبقه اول برسیم
نوع بهره برداري اثر ( قبلي ، فعلي ، پيشنهادي ): 

این بنا در ابتدا به صورت مسکونی بوده وبا این کاربری ساخته شده است ولی بعداز مدتی از آن به عنوان فضای آموزشی (دبستان) استفاده شده است در حال حاضر نیز در اختیار مستاجر می باشد وهر ساله به فردی کرایه داده می شود وبه عنوان
 مسافرخانه از آن استفاده می شود
۴ـ تاريخچه و وجه تسميه اثر:  
تاریخچه بنا براساس شواهد سبک وهمچنین مصالح به کاررفته درآن واطلاعات محلی  تقریبا  به اواخردوره قاجار بر می گردد
ـ ويژگي اثر: 
مهمترين ويژگي اين بنا وجود حیاط مرکزی بزرگ در وسط آن است همچنین داشتن فضای پنج دری درنمای روبروی ورودی در طبقه دوم با ورودی مجزا از دیگر ویژگی های مهم این خانه است

مشهد ، مرکز استان خراسان رضوي ، اکنون با حدود دویست کیلومتر مربع و دو میلیون جمعیت دومین شهر ایران پس از تهران است . این شهر میان دو رشته کوه هزار مسجد و بينالود قرار گرفته است. شهر مشهد در ساحل راست کشف رود و شمال شرقی ایران و خراسان واقع است. میانگین ارتفاع آن از سطح دریا حدود یکهزار متر و طول و عرض جغرافیایی آن از نصف النهار گرینویچ۵۹ درجه و ۳۸ دقيقه و از خط استوا در شمال ۳۶ درجه و ۱۶ دقيقه است. هوای آن بسیار متغیر و باران سالانه اش بین ۲۰ تا ۶۰ سانتیمتر است.شهر مشهد بر روي خط زلزله قرار دارد.
شهرستانهای همسایه مشهد در مشرق سرخس ،در شمال غرب شهرستانهای درگز و چناران و در غرب و جنوب شهرستانهای نیشابور و فریمان است.
  • بازدید : 48 views
  • بدون نظر
این فایل در ۱۸۵صفحه قابل ویرایش تهیه شده وشامل موارد زیر است:

استان اصفهان با مساحتي حدود ۱۰۵٫۹۳۷ كيلو متر مربع بين ۳۰ درجه و۴۳ دقيقه تا۳۴ درجه و۲۷ دقيقه عرض شمالي خط استوا و۴۹ درجه و۳۶ دقيقه تا۵۵ درجه و۳۱ دقيقه طول شرقي از نصف النهار گرينويچ قرار گرفته است. اين استان كه در مركز ايران واقع شده،از شمال به استانهاي مركزي،قم و سمنان؛از جنوب به استانهاي فارس و كهكيلويه و بويراحمد؛از شرق به استانهاي خراسان و يزد؛و ازغرب به استانهاي لرستان و چهار محال و بختياري محدود است. 
اصفهان منطقه نسبتاً كوهستاني وسيعي به مساحت ۱۹۷،۴۰۳ كيلو متر مربع است(به انضمام چهارمحال و بختياري) كه در مركز فلات ايران واقع شده. از شمال محدود است به نواحي كاشان و گلپايگان، از جنوب به آباده و بهبهان، از مشرق به شهرستان يزد، از مغرب به نواحي بختياري و حدود خوزستان. طول آن از زردكوه در خاك بختياري كه منبع زاينده رود است تا درياچه گاو خوني  تقريباً سيصد كيلومتر و عرض آن را از كوههاي قهرود كه حد شمالي آن است تا قريه امين آباد كه حد جنوبي آن و در خاك فارس واقع است۲۴۰ كيلومتر ذكر كرده اند.  وسعت استان اصفهان و شهرستانهاي تابعه آن به تفكيك به شرح زير است: 
استان اصفهان به استثناي چهارمحال وبختياري ۱۷۰،۳۹۶ كيلو متر مربع
شهرضا                                                         9،۲۵۶            «
شهر اصفهان                                                 24،۲۱۲         «
اردستان                                                        14،۲۴۰         «
فريدن                                                          7،۱۴۰           «
نائين                                                             46،۷۲۰        «
نجف آباد                                                     3،۶۰۴          «
شهر اصفهان امروز در جلگه سبز و خرمي در كنار زاينده رود واقع شده  و طول آن از مشرق به مغرب ۱۸ كيلومتر و عرض آن از شمال به جنوب۱۲ كيلومتر است(ما فروخي اصفهاني در قرن پنجم هجري طول و عرض اين شهر را چهارده فرسنگ در شش فرسنگ با هشت دروازه ذكر كرده و گفته است كه هشتصد پاره ديه و مزرعه دارد.)   
طول و عرض جغرافيايي ـ قدما اصفهان را به حسب طول و عرض از اقليم سوم گرفته اند. طول آن را از جزاير خالدات(عوم) و عرض آن را از خط استوا(لب) ذكر كرده اند. طول و عرض جغرافيايي آن بر حسب اندازه گيري بين المللي امروز از اين قرار است: طول شرقي آن از نصف النهار گرينويچ۵۱ درجه و۳۹ دقيقه و۴۰ ثانيه و عرض شمالي آن از خط استوا۳۲ درجه و۳۸ دقيقه و۳۰ ثانيه است. 
ارتفاع اصفهان از سطح دريا بين ۱،۴۷۵ تا ۱،۵۸۴ متر ضبط شده است. 
حداكثر ارتفاع استان اصفهان در شهركرد۲،۰۶۶ متر و حداقل آن در يزد ۱،۲۳۳ متر است. 
جلگه اصفهان در حدود ۳۰۰ متر از تهران بلندتر است و اختلاف ساعت آن با تهران ۲۰ ثانيه است. 
پستي وبلندي ـ اصفهان در مركز فلات ايران واقع شده و منطقه اي است نسبتاً كوهستاني كه از سمت مغرب در طول دره وسيعي كه بستر زاينده رود است به وسيله كوههاي مرتفع محصور شده. ارتفاع متوسط آن از سطح دريا ۱۴۷۵ متر و كوههاي آن از شمال غربي به جنوب شرقي كشيده شده. 
ارتفاع كوههاي اطراف اصفهان در حدود ۳۰۰۰ متر است و مهمترين رشته آن در جنوب غربي واقع شده كه جنس سنگهاي آن آهكي است و نقاط صعب العبور دارد. سرچشمه رودخانه هاي كارون و زاينده رود در اين قسمت است. 
سلسله كوههاي منطقه اصفهان از زردكوه بختياري كه آن نيز از شعبات كوههاي لرستان است منشعب مي شوند. كوه منگشت به ارتفاع ۱۵۰۰ تا ۳۰۰۰ متر مانند ديواري ييلاق بختياري را از قشلاق جدا مي كند و شعبه آن سبزكوه بين پشتكوه و چهارمحال قرار دارد. ارتفاع كوههاي فريدن از دو تا سه هزار متر است كه به موازات يكديگر مانند پنجه اي از جنوب به شمال امتداد يافته و به كوههاي خونسار مي پيوندند. كوههاي كرون در مغرب اصفهان از مغرب به مشرق ممتد هستند و فواصل آنها به طور متوسط از ۲۴ تا ۳۰ كيلومتر است. بدنه كوههاي اين قسمت عاري از آب و اشجار است و فقط در چند نقطه آب و درختي مشاهده مي شود. دالان كوه حد غربي ناحيه كرون را تشكيل مي دهد. از شاه كوه لنجان كه امتداد آن شمالي و جنوبي است دو رشته كوه از مغرب به مشرق منشعب مي شود كه جاده اصفهان به شهرضا را قطع مي كند. يكي كوههاي كلاه قاضي است و ديگري كوههاي مهيار كه گردنه و تنگ چالشتر و ارچيني در آن واقع است. 
ارتفاعات نزديك شهر ـ دنباله ارتفاعات شاه كوه لنجان در جنوب اصفهان به دو رشته كوه كم ارتفاع صفه و بابا سعيد متصل مي شود كه جهت آنها از جنوب به مشرق است. ارتفاع كوه صفه در جنوب شهر اصفهان به ۲۴۰۰ متر مي رسد. اين رشته كوه با تضاريس زيادي كه دارد و به علت نزديكي آن به شهر، بر زيبايي موقع طبيعي اصفهان افزوده است. در ۲۵ كيلومتري شمال غربي اصفهان كوههاي سيد محمد واقع شده كه از كنار جاده شوسه اصفهان شروع مي شود و به كوههاي كرون و قميشلو و علوي اتصال مي يابد. اين كوه دو سه چشمه كم آب دارد و يكي از آنها به نام چشمه منظر در بين اهالي شهرت دارد و از گردشگاههاي شهر به شمار مي رود. 
ارتفاعات شمال اصفهان به منزله تپه هاي خاكي محسوب مي شوند كه به گردنه مادر شاه در سه راه اصفهان به تهران متصل شده، به كوه چاله سياه در ۳۵ كيلومتري شمال غربي اصفهان ختم مي شود. 
اندكي دورتر شمال جلگه اصفهان را كوههاي نطنز و قمرود كاشان محدود مي كند و كوه معروف كركس به ارتفاع ۳۳۵۰ متر به خط مستقيم در پنجاه كيلومتري شمال اصفهان واقع شده كه اغلب از برف پوشيده است و به واسطه ارتفاعي كه دارد از دور به خوبي نمايان است. 
تنگ و گردنه ـ گردنه هاي معروف اطراف شهر عبارت است از: گردنه گاوميش، گردنه رخ و تنگ بيدكان كه در سر راه اصفهان به بختياري واقع شده اند. تنگ بيدكان به طول ۱۲ كيلومتر در كوه بيدكان واقع شده و در مدخل آن آب بسيار گوارايي جريان دارد و راه شوسه اصفهان به شهركرد از اين تنگ مي گذرد. گردنه رخ در شمال غربي كوه رخ واقع شده و راه شوسه جديد الاحداث اصفهان به شهرضا و شيراز از آن مي گذرد. 
تنگ لاشتر(عامه مردم اين تنگ را لارشتر مي نامند) به طول شش كيلومتر بين كوه كلاه قاضي و كوه لاشتر كه راه شوسه اصفهان به شهرضا و شيراز از آن مي گذرد از گردنه هاي خيلي نزديك به شهر است. 
گردنه گاو پيسه، تقريباً در يك فرسخي جنوب باغ وحش و گردنه آب نيل بين اصفهان و قريه پير بكران از گردنه هاي سهل العبور اصفهان در جنوب غربي اين شهر و در بلوك لنجانات واقع شده است. 
ديگر از گردنه هاي معروف گردنه مورچه خورت در شمال اصفهان و تنگ اشترگان، ديزي از دهات لنجان عليا و دهكده اشترگان است. 
گردنه هايي كه از شهر فاصله بيشتري مي گيرد، بيشتر در ناحيه كوهستاني چهارمحال و بختياري و فريدن واقع شده اند و مشهورترين آنها عبارتند از: از گردنه خراجي كه از قهمرخ به شلمزار مي رود و گردنه مرداركش بين شلمزار و پشتكوه و گردنه تل بين پشتكوه و ايذه(مال امير سابق) و گردنه ساطعي و گردنه بازفت بين خاك اصفهان و گرمسير. 
گردنه هاي امامزاده و گاو جفت و بارز و آب ملخ در كوههاي فريدن واقع شده و محل عبور طايفه موگويي و چهارلنگ به پشتكوه است. گردنه هاي ديگر عبارتند از: گردنه دزدان در كوههاي آخوره عليا، گردنه سرخ و آب گرم سرراه كرون به چادگان فريدن. گردنه آب پونه و گردنه فوده در سرراه شهرضابه لنجان. 
دشت ها
ـ دشت برخوار
دشت مسطح برخوار در جهت شمال شرقي به رشته كوههاي مركزي در جنوب غربي اردستان ختم مي شود و داراي آب و هوايي نيمه بياباني، گرم و خشك در تابستان و سرد و خشك در زمستان، است. 
ـ دشت آبرفتي كاشان 
اين دشت، دشتي نسبتاً هموار است كه طرف جنوب به ارتفاعات كركس و از طرف شمال به نوار ريگ بلند(در محلي به نام بندريگ) ختم مي شود. 
ـ دشت مباركه 
دشت مباركه در شهرستان مباركه به وسيله رشته كوه هاي متعدد احاطه شده است كه از معروف ترين آن ها مي توان به كوه هاي خولنجان، طالخونچه، كوه زرد، كوه قلعه بزي اشاره نمود. 
آبشارها
جاذبه هاي طبيعي؛ 
۱- آبشار شالورا:
اين آبشار در ۶۵ كيلومتري غرب اصفهان و در نزديكي روستاي جوميهن قرار دارد. 
۲- آبشار كرد عليا:
اين آبشار كه در ۹۰ كيلومتري غرب اصفهان و در ارتفاعات دالانكوه قرار دارد، از آب شدن برف هاي دالانكوه بوجود آمده است و در بهار منظره بسيار زيبايي ايجاد مي كند. 
۳- چشمه آب معدني ورتون:
در ۴۳ كيلومتري جاده اصفهان به يزد جاده اي فرعي وجود دارد كه پس از طي ۱۸ كيلومتر به ناحيه ورتون مي رسد. بعد از ورتون در فاصله ۱۲ كيلومتري، چشمه هاي معدني ورتون قرار گرفته اند. در اين منطقه حمام هايي به سبك دوره صفويه است كه اكثر‌اً مخروبه اند و برخي از آنها كه سالم است مورد استفاده مردم قرار مي گيرد آب گرم ورتون از دسته آبهاي مكروه بي كربناته و سولفاته گرم است. خواص درماني استحمام در اين آب عبارتست از: تسكين دهندگي دردهاي عصبي و رماتيسمي. اين آب در صورت نوشيدن باعث ازدياد ترشح معده مي گردد به سبب وجود سولفات سديم در تركيب آن، اين آب خاصيت ملين دارد و سرانجام وجود آهن در تركيب. 
رشته كوه ها 
استان اصفهان 
ـ رشته كوههاي قميشلو در بخش مركزي و دنباله بيدگان در غرب، رشته كوههاي زردكوه، كوه كالخوني و سفيدكوه در مركز، كوه قاضي در شمال شهرستان شهرضا. 
ـ كوه بهوروز، چالقفا، پشم كن و كوه باغك در سميرم.
ـ رشته كوههاي اردستان از انشعابات كوه كركس در كاشان. 
ـ كوه سراش، محمديه و زردكوه از مهمترين ارتفاعات شهرستان نائين.
ـ كوه دنيار، الجوق، دنباله زردكوه و قميشلودر سميرم.
ـ بلندترين قله كوههاي سلسله جبال مركزي ايران كه از شهرستان گلپايگان مي گذرد در اين ناحيه قله حاجي تارا به ارتفاع ۳۵۶۰ متر مي باشد.
رودها:
مهمترين رودخانه هاي اين استان عبارتند از:
۱- زاينده رود كه از ارتفاعات زردكوه بختياري در شهركرد سرچشه ميگيرد، جهت جريان آن از غرب به شرق است آب اين رودخانه بخصوص پس از حفر تونل كوهرنگ در كوه كاركنان با طول ۱۶۰ كيلومتر و با انشعابات كوچك خود كليه قراء و مزارع اطراف را مشروب مينمايد و سيلاب آن به باتلاق گاوخوني منتهي ميگردد .
سرچشمه زاينده رود نزديك سرچشمه اصلي رود كارون است و حد فاصل اين دو رود از زيركوه در حدود سه كيلومتر ميباشد.
۲- رودخانه مرغاب از كوههاي داران سرچشمه گرفته نجف آباد را مشروب و در نزديكي آبادي جوزدان به زاينده رود منتهي ميشود.
۳- رودخانه هاي گندمان، شمس آباد، حنا در سميرم واقع و به رودخانه خرسان ملحق ميگردند.
۴- رودخانه قبله از كوههاي جنوبي خوانسار سرچشمه گرفته وارد قسمت مركزي شهرستان گلپايگان گشته و پس از مشروب كردن اين ناحيه و گذشتن از گلپايگان با نام رودخانه لعل يار به جريان خود ادامه ميدهد.
۵- رودخانه كرون از ارتفاعات نبله و داران و شعبه ديگر آن نيز از كوه صالح و مكه سرچشمه گرفته پس از آبياري دهستانهاي اطراف خود در شمال جوزدان به زاينده رود ميريزد.
آب و هوا ـ شهر اصفهان در جلگه واقع شده. اراضي آن رسي است و در نقاط مختلف آن به تفاوت از ۷۵ سانتيمتر تا يك مترو نيم به قشري محكم از رس مي رسد كه سخت و غير قابل نفوذ است. پي منازل و ساختمانهاي معمولي بر روي همين قشر رس بنا مي شود. ديوارهاي گلي قديمي كه حصار باغات داخل و خارج شهر را تشكيل مي دهد بر روي همين قشر رس تركيب شده و بعضي از آنها حتي چند صد سال دوام كرده است. خشت خامي كه از اين خاك رس ساخته مي شود به اندازه آجر پخته استحكام دارد و در بيشتر بناهاي قديم چندين صد سال دوام كرده است. دوام نوع مخصوصي از اين خشت خام در آثار كهن آتشگاه حتي به دو هزار سال مي رسد. رشته كوههاي محلي اصفهان در اطراف شهر از مغرب و جنوب به سوي مشرق كشيده شده و با ارتفاع يكنواخت و تضاريس قلل آنها، هماهنگ آثار تماشايي داخل شهر منظره اي طبيعي و تماشايي به وجود آورده است. منظره زيباي كوههاي اطراف اصفهان از فراز عمارت عالي قاپو در ميدان نقش جهان و از قله كوه آتشگاه به خوبي نمودار مي شود. چون به غير از نواحي نجف آباد و دهستانهاي برخوار و كوهپايه  بقيه بخشهاي اصفهان در كنار رودخانه پر بركت زاينده رود واقع شده، آب و هواي آن معتدل و فصول چهار گانه آن منظم است. شمال اصفهان تا نود كيلومتر باز است و بادهاي خنك شمالي از اين طريق مي ورزد، اما جنوب آن از سه كيلومتري بسته مي شود.(جغرافيادانانقديم عرب گفته اند كه اصح مساكن و بلاد شهري است كه شمال آن گشاده و جنوبش گرفته باشد) وبه طوري كه ذكر شد اصفهان داراي چنين موقعيتي است و چون جنوب و غرب آن كوهستاني و شمال و شرق آن جلگه است داراي اختلاف هوا و بارندگي است، چنانچه در فريدن و چهارمحال كه در مغرب واقع شده و كوهستاني است بارندگي زياد و در مدت زمستان كليه اراضي آن نواحي مستور از برف است و قسمت عمده زراعت آنان ديم است و به واسطه سردي هوا محصول صيفي به ندرت به عمل مي آيد. بالعكس در شمال و مشرق كه عموماً جلگه و شوره زار است بارندگي كمتر و بي دوام مي باشد و كشاورزان زراعت تابستاني خود را با آب قنات و چاه مشروب مي كنند. هواي اين قسمت خيلي خشك و در تابستان بسيار گرم است. اراضي شرقي به واسطه مجاورت با باتلاق گاوخوني و ريگزار و كوير هنگام روز به واسطه تابش آفتاب بي اندازه گرم و در شب خيلي سرد است. 
به طور كلي در هر موقع از سال در اين شهر وزش باد جريان دارد، ولي عموماً بادها از سمت جنوب غربي مي وزند و به همين سبب است كه ابر باران نيز از همين سمت نمايان مي شود. بادهاي موسمي اصفهان كه از مغرب به مشرق مي وزد در دو موقع از سال شروع مي شود. يكي از نيمه اول اسفند تا نيمه اول ارديبهشت كه بادهاي سرد مي وزد و ديگري از اوايل شهريور تا اواسط مهر كه بادهاي خزاني نسبتاً گرم مي وزد. در بعضي سالها شدت فشار و سرعت باد زيادتر از حد معمول مي شود ولي كمتر شنيده شده كه بادهاي شديد در اصفهان خساراتي ببار آورده و زندگي مردم را فلج كرده باشد. 
تقسيمات آب و هوايي
استان اصفهان در مركز فلات ايران است و به علت گستردگي زياد، شامل بخشهاي متعدد كوهستاني و جلگه اي است. اين نواحي عبارتند از: 
۱- ناحيه كوهستاني اردستان؛ كه شهرستان اردستان را به وسيله دو رشته كوه: يكي در غرب از حوزه زاينده رود و ديگري در شرق از كوير لوت جدا مي سازد. اين ناحيه كوهستاني به وسيله يك رشته از كوه هاي كم ارتفاع به دو قسمت شمالي و جنوبي تقسيم مي شود. قسمت شمالي شهرستان هاي نائين، اردستان، كاشان و قسمت جنوبي شهرستان يزد را كه در دامنه شيركوه واقع شده است، در بر مي گيرد. 
۲- ناحيه كوهستاني شمال شرقي و شرق؛ كه شهر نطنز نيز در دامنه بلندترين قله آن يعني كوه كركس كوه قرار گرفته است. 
ناحيه كوهستاني غرب كه شهرستانهاي فريدن و فريدون شهر را در بر مي گيرد.
۳- قسمت جلگه اي؛ كه از آبرفت هاي زاينده رود به وجود آمده و با شيب ملايمي به باتلاق گاوخوني در جنوب شرقي اصفهان منتهي مي گردد.
آب و هواي استان اصفهان به طور كلي معتدل خشك است، اما با توجه به تأثير بادها و دوري و نزديكي به منطقه كوهستاني غرب و دشت كوير در شرق و جنوب شرقي، مي توان آب و هواي آن را به ۳ بخش متمايز تقسيم كرد. 
۴- آب و هواي بياباني؛ كه شمال شهرستان نائين، حوزه بيابانك و انارك تا شمال اردستان را در بر مي گيرد. مشخصه ويژه آن تغيير شديد و سريع درجه حرارت، كمي بارش باران و وزش بادهاي تند در طول سال است.
۵- آب و هواي نيمه بياباني؛ كه شهرستان اصفهان را در بر مي گيرد و خشكي هوا و كمي بارندگي از مشخصات اين نوع آب و هواست. رودخانه زاينده رود به طرز چشمگيري بر روي آب و هواي اين ناحيه تأثير مثبت دارد و آن را تعديل مي كند.

عتیقه زیرخاکی گنج