• بازدید : 58 views
  • بدون نظر

شمايل در لغت به معناي تصوير ، تمثال ، چهره و صورت است. قديمي ترين و رايج ترين معناي شمايل با تاريخ هنر ديني مسيحي مرتبط است و به تمثال و تصاوير مذهبي که مورد احترام و تکريمقرار ميگرفتند غالباً تصوير حضرت مريم و مسيح اشاره دارد و مصاديق خاص آن را در هنر قرون وسطي ،  بيزانس ، گوتيك و حتي در روسيه مي توان يافت.شمايل همچنين به نقاشيهاي مذهبي اجرا شده بر روي پانلهاي چوبي مربوط به دوره بيزانس و قرون وسطي نيز گفته ميشود.

 

   شمايلنگاري به آثاري اطلاق ميگردد که به مطالعه و بررسي نمايش فيگورهاي موضوعات مذهبي که در آن شخصيتهاي مشهور ، مذهبي ، اسطوره اي و مقدس با روشي خاص نمايش ميابند مي پردازد . مثلا نمايش فيگورهاي موجود در تصاوير يک کتاب با شخصيتهاي مقدس و اسطوره اي . بطور مثال ميتوان به شخصيتهاي مذهبي چون حضرت عيسي(ع) ، حضرت مريم(س) و يا شخصيتهاي اسطوره اي چون ژاندارک اشاره نمود.

     در نقاشيهائي كه در قرون وسطي به تصوير كشيده شده اند ارتباط تنگاتنگي ميان تصورات و ايده هاي هنرمند و اثرش وجود دارد. نقاش اغلب ، ايده وانديشه هاي ديني را به وسيلة سمبل و نماددر آثارش نمايش مي دهد و از پرداختن به اصل مطلب بصورت واضح و عيان پرهيز مي كند در بسياري از آثار شمايل نگاري در قرون وسطي مشاهده مي شود كه به طور مثال مسيح ( ع )  به چهره و حالتهاي متفاوت و گاه با يك نماد و رمز كه درآن زمان مفهومي خاص را در برداشته نشان داده می شود. 


عتیقه زیرخاکی گنج