• بازدید : 64 views
  • بدون نظر
این فایل در ۷صفحه قابل ویرایش تهیه شده وشامل مواردز یر است:

خلبان (یا هوانورد) کسی است که به‌خاطر شغلش یا برای تفریح به هدایت هواپیما یا دیگر وسائل پروازی می‌پردازد.
خَلَبان یا خله‌بان در واژه به معنای سکاندار است. خلبان را پیشتر در فارسی «آویاتور» یا «پیلوت» می‌‌گفتند.
داشتن شغل خلبانی نیازمند آموزش‌های منظم و داشتن گواهینامه خلبانی است. بسیاری به خلبانی به صورت آماتور و غیر حرفه‌ای می‌پردازند. خلبانی برخی از وسائل پروازی مانند هواپیمای فوق سبک نیاز به گواهینامه خلبانی ندارد.
شنوائی بعد از بینائی مهم‌ترین مکانیسم حسی برای به‌دست آوردن اطلاعات اساسی و بحرانی در طول عملیات پرواز می‌باشد. سر و صدای زیاد باعث آسیب دیدن شوائی می‌شود و این آسیب معمولاً از نوع کم‌شنوائی دائمی و غیرقابل درمان می‌باشد. خلبانان به‌علت قرار داشتن در سر و صدای زیاد در معرض خطر کم‌شنوائی قرار دارند. خوشبختانه سازمان FAA استاندارهای وسیعی را برای شنوائی خلبانان در سطوح مختلف گواهینامه‌ها در نظر گرفت است. برای آن دسته از خلبان‌هائی هم که دارای استانداردهای شنوائی نیستند چنانچه دارای توانائی بالا در زمینه عملیات هوانوردی باشد، چشم‌پوشی‌هائی بسته به عامل SODA در نظر گرفته شده است. 
● خطر کم‌شنوائی ناشی از نویز 
اساسی‌ترین علت کم‌شنوائی شغلی ناشی از تکرار در معرض نویز قرار گرفتن است. بیش از ده میلیون آمریکائی از کم‌شنوائی ناشی از سر و صدا رنج می‌برند که ۲/۱ آن‌ها شاغلین در مراکز پر سر و صدا هستند. سازمان OSHA مدت زمان مجازی را که می‌توان در معرض نویز مشخص بود را تعریف کرده است. 
میزان مجاز مدت ۸ ساعت در معرض حداکثر DB ۸۵ در روز است. بیش از این میزان خطر کم‌شنوائی افزایش می‌یابد. حتی قرار گرفتن در معرض صدای بلندتر ولی برای مدت کوتاه‌تر نیز همان اثر را دارد. حتی یک‌بار قرار گرفتن در معرض صدای خیلی شدید غیر ممکن است اثرات سوءدائمی به‌همراه داشته باشد. OSHA همچنین استفاده از وسائل حفاظت شنوائی را حتی در مواردی که نویز محیط قابل تخمین زدن نیست را ضروری دانسته است. 
● منابع نویز در هوانوردی 
منابع مولد نویز چه در روی زمین و چه در هوا محیط هوانوردی (پروازی) وجود دارد. این مشکل از زمان انجام اولین پرواز توسط برادران رایت تا به‌حال ادامه داشته است نویز از تجهیزات موتور هواپیما سیم گیربکس Transmissio System ملخ‌ها عمل‌کننده‌های هیدرولیکی و الکتریکی سیستم تهویه و تنظیم‌کننده فشار وسائل ارتباطی و سیستم‌های هشداردهنده داخل کابین و… ناشی می‌شود. نویز همچنین از تعامل ائرودینامیکی بین هوای بیرون و سطح بدنه هواپیما، بال‌ها، سطوح کنترلی و ارابه فرود ایجاد می‌گردد. 
این صداها به‌عنوان علائم شنیداری به خلبانان کمک می‌کند تا وضعیت عملیایت هواپیما را کنترل و ردیابی کند. تمام خلبانان می‌دانند که صداها ناشی از عملکرد طبیعی هواپیما است به‌عبارت دیگر صداهای غیرمنتظره یا اشکال در آن‌ها، خلبانان از عدم صحیح کارکردن سیستم‌ها یا نقصان در عملکرد هواپیما آگاه می‌سازد. هر خلبانی معمولاً این تجربه را دارد که در فضای داخل کابین گاهی آنقدر صدا زیاد است که باید برای شنیده شدن، فریاد زد. این صداها نه تنها محیط کار را پراسترس می‌کند بلکه باعث بروز کم‌شنوائی می‌شود. 
البته این نکته مهم را باید به خاطر داشت که مواجه افراد با نویز یک مسئله شایع است که در محیط کار هوانوردی، خانه، جاده و مجامع عمومی اتوبان‌ها و… همیشه وجود دارد. 
● منابع نویز Sources of Sound/Nois 
▪ SOURCES/INTENSTTY (dB) 
▪ Whispered Voice / ۲۰-۳۰ 
▪ Urban Home, Average Office / ۴۰-۶۰ 
▪ Average Male Conversation / ۶۰-۶۵ 
▪ Noisy Office, Low Traffic Street / ۶۰-۸۰ 
▪ Jet Transport (Cabin) / ۶۰-۸۸ 
▪ Small Single Plane (Cockpit) / ۷۰-۹۰ 
▪ Public Address (PA) Systems / ۹۰-۱۰۰ 
▪ Busy City Street / ۸۰-۱۰۰ 
▪ Single Rotor Helicopter (Cockpit) / ۸۰-۱۰۲ 
▪ Power Lawn Mower, Chain Saw / ۱۰۰-۱۱۰ 
▪ Snowmobile, Thunder / ۱۱۰-۱۲۰ 
▪ Rock Concert / ۱۱۵-۱۲۰ 
▪ Jet Engine (Proximity) / ۱۳۰-۱۶۰ 
● اثرات مواجه با نویز 
الف) فیزیولوژیک: 
آزردگی گوش (مواجه با نویز ۱۲۰ دسی‌بل)، درد گوش ۱۳۰ دسی‌بل)، پارگی پرده گوش (۱۴۰ دسی‌بل) 
▪ ضایعه کم‌شنوائی موقت: 
مواجه با نویز بالای ۹۰ دسی‌بل برای زمان کوتاه برای چند ساعت و بدون استفاده از وسائل حفاظت شنوائی ممکن است آسی شنوائی ایجاد کند که این کاهش شنوائی موقت بود و شنوائی بعد از چند ساعت از قطع مواجه با نویز به حالت اول برمی‌گردد. 
ضایعه کم‌شنوائی دائم: مواجه بالاتر از ۹۰ دسی‌بل به مدت هشت ساعت یا بیشتر در روز بدون محافظ کم‌شنوائی ممکن است کم‌شنوائی دائمی ایجاد کند. این کم‌شنوائی ابتدا حدود فرکانس zKH که خارج از محدوده فرکانس‌های گفتاری است اتفاق می‌افتد که البته فرد تا مدتی ممکن است متوجه این افت نگردد. البته حساسیت شنوائی به‌طور طبیعی با افزایش سن در فرکانس zKH ۶ تا zKH ۱ کاهش می‌یابد. 
ب) سایکولوژیک: 
سر و صدای زیاد و آزاردهنده باعث اضطراب، خستگی، تندخوئی، اختلال خواب، سردرد، کهش اشتها و اختلال در تمرکز حواس و حافظه می‌گردد. همچنین نویز زیاد با صدای گفتار تداخل می‌کند و یا آن را می‌پوشاند به‌طوری‌که درک گفتار و کلمات را دشوار می‌سازد. علاوه بر این سر و صدا می‌تواند خطاها را در انجام هر کاری افزایش دهد. خصوصاً کارهائی که به تمرکز حواس و تصمیم‌گیری نیاز دارد. 
● حفاظت شنوائی 
سازمان OSHA میزان مجاز مواجه با نویز را در محل کار که شامل کابین هواپیما نیز می‌شود را تعریف کرده است اگر نویز از حد مجاز تعیین شده توسط OSHA فراتر رود استفاده از وسایل حفاظت شنوائی مانند Cormuff, Earplug، هدست‌های ارتباطی و هدست‌های کاهنده نویز ضروری است. اگر حتی فردی دچار کم‌شنوائی ناشی از سر و صدا هم شده باشد، استفاده از این تجهیزات از بدتر شدن آسیب شنوائی جلوگیری می‌کند. 
این وسایل امواج صوتی را قبل از رسیدن به پرده صماخ کاهش می‌دهند و در اغلب آن‌ها اثر کاهش بر فرکانس‌های بالا z۱kh صورت می‌گیرد. بیان این نکته بسیار مهم است که استفاده از این وسایل در برقراری ارتباط کلامی و شنیدن گفتار اختلالی ایجاد نمی‌کند. زیرا این وسائل باعث کاهش فرکانس‌های زیر (High) موج نویز می‌شوند و در وضوح اصوات گفتاری کمک می‌کنند. Earplug و هدست‌های Active و Passive از جمله وسائلی هستند که به‌عنوان محافظ شنوائی استفاده می‌شوند. 
هدست‌های Active هدست‌هائی هستند که نویز را به‌طور فعال کمک می‌کند. در واقع هم به شکل Passive چون روی گوش قرار می‌گیرند از رسیدن صوت تا حدودی جلوگیری می‌کند و هم به‌طور Active با تولید موج مقابل یا آنتی نویز باعث ایجاد Cancelling و در واقع نشیدن نویز توسط خلبانان می‌گردد. Earplug وسیله کوچک مؤثر و قابل دسترس است که حداقل ۲۰ دسی‌بل از میزان نویز کم می‌کند این وسیله بایستی کاملاً در گوش قرار گیرد و سیل شود. مثلاً چنانچه شما با نویز ۹۵ دسی‌بل مواجه شوید، با استفاده از Earplug آنچه می‌شنوید ۷۵ دسی‌بل می‌باشد. 
● علائم کم‌شنوائی ناشی از سر و صدا 
آناتولی سیستم گوش همانند یک سیستم تقویت کننده (آمپلی‌فایر) می‌باشد. انتقال در این سیستم به‌وسیله تست‌های متعددی بررسی می‌شوند که عمومی‌ترین آن‌ها ادیومتری اصوات خالص است ادیومتری اصوات خالص است ادیوگرام نموداری است که میزان شنوائی فرد براساس آستانه شنوائی برحسب دسی‌بل در فرکانس‌های مشخص برحسب HZ تعیین می‌گردد. وقتی کم‌شنوائی ناشی ازسر و صدا ایجاد می‌شود که سلول‌های گیرنده داخل حلزون گوش عملکرد خود را از دست بدهند اولین فرکانس‌هائی که کم‌شنوائی در آن رخ می‌دهد، نزدیک KHZ ۴ می‌باشد که بعد از آن فرکانس‌های ۳۰۰۰ و m۶۰۰۰z را نیز درگیر می‌کند. 
افرادی که دچار این آسیب شنوائی می‌شوند معمولاً در شنیدن صداهای زیر مانند صدای خانم‌ها دچار اشکال می‌شوند. گاهی هم متوجه یک صدای اضافه و ممتد داخل گوش خود می‌شوند که وزوز نام دارد و اغلب متعاقب افت شنوائی ناشی از سر و صدا ایجاد می‌گردد. اگر شنوائی در مقابل نویز حفاظت نشود این آسیب‌ها پیشرفت می‌کند. 
خوشبختانه خلبانان اگر چه با افزایش ساعت پرواز بیشتر در معرض خطر کم‌شنوائی قرار می‌گیرند ولی مهارت‌ها و آشنائی‌شان با ارتباط رادیوئی و صداهای ویژه پرواز و هواپیما بیشتر می‌گردد. در واقع اگر چه ممکن است شنوائی آن‌ها در مقایسه با یک خلبان جوان کمتر باشد ولی دانش و تجربه جهت درک ارتباطات گفتاری رادیوئی به آن‌ها اجازه می‌دهد که در کابین خوب عمل کنند که این یکی از موارد FAA SODA

نقش رادار هواشناسي و محفظه آن در ايمني پرواز (قسمت اول)
ترافیک هوایی و همچنین اهمیت ایمنی پروازها دائمآ در حال افزایش است. توجه به این امر به وضع مقررات سخت تری بر کارایی آلات الکترونیکی از قبیل رادار هواشناسی و محفظه رادار که آن را در خود جای داده منجر شده است ٬ محفظه رادار گرچه درست شناخته نشده ٬ جزو لاینفکی از سیستم اپتیکال رادارهای هواشناسی است.
کمیته ویژه ای از شرکت RTCA پوشش هایی را که حداقل کارایی عملیاتی لازم نباشند کنار گذاشته و پوشش هایی را جایگزین آنها می کند که تشخیص قیچی باد و سازگاری با رادار هواشناسی را ممکن سازد. استاندارد پوشش رادار های هواشناسی قیچی باد (Class-A) قدری بالاتر از پوشش های رادار هواشناسی (Class-B) است. مشخصات پوششهای راداری ملزومات کاری آنرا مشخص می نمایند و سازندگان رادار از تاثیر این پوشش ها بر کارایی سیستم های مختلف رادار آگاهی کامل دارند . میزان توزیع امواج باید با دقت بیشتری صورت گیرد ٬ زیرا اگر این انتقال از حد مشخصی تجاوز نماید ٬ باعث به وجود آمدن اهداف کاذب برای رادار و یا موجب پوشانیدن علائم قیچی باد می شود.
  • بازدید : 72 views
  • بدون نظر
این فایل در ۱۸صفحه قابل ویرایش تهیه شده وشامل موارد زیر است:

در اقیانوس اطلس، منطقه شگفت انگیزی وجود دارد که تاکنون ، تعداد زیادی از هواپیماها و کشتی ها، بی آنکه نشانه ای از خود برجای گذارند، به طرز اسرارآمیزی در آنجا ناپدید شده اند. 
این منطقه مرگبار که اصطلاحا «مثلث برمودا» یا «مثلث شیطان» نامیده می شود، از شمال به جزیره «برمودا» از باختر به                  « فلوریدا» و از سوی خاور به نقطه ای از اقیانوس اطلس محدود می شود. حوادث شگفت انگیزی که در این نقطه از عالم اتفاق افتاده، دانشمندان را بر آن داشته است تا در « مثلث برمودا» به مطالعه و کاوش بپردازند و در رابطه با این حوادث، نظریات گوناگون ارائه دهند، ولی این کوشش ها، تا کنون کمکی به حل معما نکرده است. 
در حدود ساعت ۵:۱۰ شامگاه ۲۹ ژانویه ۱۹۴۸ هواپیمای بزرگ چهار موتوره بریتانیا موسوم به « استار تایگر» هنگامی که با ۲۶ مسافر و خدمه بر فراز «مثلث برمودا» پرواز می کرد، ناگهان به طرز اسرارامیزی ناپدید شد و دیگر هیچ خبری از آن به دست نیامد.
چند دقیقه قبل، تنها یک پیام رادیویی از خلبان هواپیما دریافت شده بود که اعلام کرده بود « هوا خوب است و هیچ مانعی وجود ندارد » 
با این حال، هواپیمای « استار تایگر» ناپدید گردید و معلوم نشد چه بلایی بر سر آن آمد. 
در ساعت ۷:۴۵ دقیقه بامداد روز ۱۷ ژانویه ۱۹۴۹ کاپیتان با هواپیمای خود از فرودگاهی در جزیره « برمودا» به هوا برخاست تا به «کینگستون» واقع در « جامائیکا» برود، ولی این هوایما نیز هنگام عبور از فراز « مثلث برمودا» به سرونوشت هواپیمای قبلی دچار گردید. 
کاپیتان ۴۰ دقیقه پس از پرواز، طی یک تماس رادیویی، وضع هوا را عالی توصیف کرد و با اطمینان گفت که به موقع به « جامائیکا» خواهد رسید. 
ولی این آخرین پیامی بود که از خلبان هواپیما دریافت شد و پس از آن، فقط سکوتی اسرار آمیز بر قرار گردید. 
برای یافتن این هواپیما، قطعات شکسته آن، و یا حتی آثار روغن و بنزین بر سطح آب که می توانست سرنخی به دست دهد، جستجوی گسترده ای به عمل آمد، لیکن این جستجو کاملا بی فایده بود. 
پیش از ناپدید شدن این دو هواپیما، حادثه شگفت انگیزی در مثلث برمودا رخ داده بود که توجه همگان را به خود جلب کرد و در حقیقت وجه تسمیه « مثلث برمودا » از آنجا ناشی شد. 
● وجه تسمیه « مثلث برمودا »
در روز ۵ دسامبر ۱۹۴۵ پنج بمب افکن از نوع «اونجر» به منظور انجام یک پرواز تمرینی که پرواز شماره ۱۹ نامیده می شد، از پایگاه نظامی « فورت لودردیل» واقع در « فلوریدا» به هوا برخاستند . طبق برنامه ، آنها می بایستی یک مسیر مثلث شکل را طی کنند و دوباره به پایگاه بازگردند. 
قبلا جندین بار جنین تمرینی را انجام داده بودند، از این رو این ماموریت بر ایشان دشوار نبود. از سوی دیگر، خلبانان و خدمه این پنج بمب افکن را افرادی با تجربه و ماهر تشکیل می دادندم. و همه هواپیماها مجهز به بهترین دستاه بی سیم و تجهیزات هوانوردی بودند. 
در ساعت ۲:۱۰ دقیقه آن روز، هر پنج بمب افکن به هوا برخاستند و با آرایشی زیبا و سرعتی در حدود ۲۰۰ مایل در ساعت به سوی خاور به پرواز در آمدند. 
در ساعت ۳:۴۵ دقیقه، حادثه وحشتناکی رخ داد. ستوان «تایلو» فرمانده این اسکادران طی تماس رادیویی با برج مراقبت فریاد زد: 
– برج مراقبت … وضع اضطراری پیش آمده … انگار ما از مسیر خود منحرف شده ایم… ما قادر نیستیم زمین را ببینیم… تکرار می کنم … ما قادر نیستیم زمین را ببینیم. 
مسئول برج مراقبت پرسید: 
– حالا در چه موقعیتی هستید؟ 
– موقعیت خود را به درستی نمی دانیم … اصلا نمی دانیم کجا هستیم . به نظر میرسد راه را گم کرده ایم. 
مسئول برج مراقبت از این سخن بر خود لرزید. چگونه ممکن بود پنج هواپیما، با سرنشینان پر تجربه خود، در شرایطی که هوا کاملا مساعد بود راه خود را گم کنند. 
برج مراقبت گفت: 
– طاقت داشته باشید. به سوی غرب پرواز کنید. 
ستوان « تایلور» پاسخ داد: 
– ما اصلا نمی دانیم غرب کجاست… همه دستگاه ها از کار افتاده … همه چیز شگفت انگیز است. هیچ جهتی را نمی توانیم تشخیص دهیم. 
حتی اقیانوس شکل دیگری به خود گرفته است… 
چند لحظه بعد، دوباره صدای ستوان« تایلور» به گوش ریسید که دیوانه وار فریاد زد: 
– ما وارد آب های سفید می شویم … خطر همچون دشنه ای به سوی ما می آید… کمک … کمک … 
و این آخرین پیام ستوان « تایلور» بود و صدای او برای همیشه خاموش شد. 
مسئولان فرودگاه، وضع اضطراری اعلام کردند و یک هواپیمای « مارتین مرینر» با ۱۳ سرنشین و مجهز به کلیه وسایل نجات از زمین برخاست تا به جستجوی پنج هواپیمای بمب افکن بپردازد، ولی شگفت اینکه این هواپیما نیز به همان سرنوشت پنج بمب افکن دچار گردید و برای همیشه ناپدید شد. 
در ساعت ۷:۴ دقیقه بعد از ظهر آن روز، برج مراقبت نیروی دریایی در «اوپالوکا» پیام ضعیفی دریافت کرد که مربوط به یکی از هواپیماهای پرواز شماره ۱۹ بود. عجیب آن بود که به موجب پیش بینی، موجودی بنزین آخرین هواپیما می بایستی تقریبا دو ساعت پیش تمام شده باشد، در حالی که هنوز در آسمان بود. 
سپیده دم روز بعد، ۲۴۲ فروند هواپیما و ۱۸ فروند کشتی به جستجوی هواپیماهای گمشده پرداختند، ولی اثری از آنها نیافتند. انگار این هواپیماها، قطره ای شده و به درون اقیانوس فرو رفته بودند. 
هرگاه فرض کنیم که این پنج هواپیمای بمب افکن، در آسمان با یکدیگر تصادم کرده اند، می بایستی قطعات شکسته هواپیما و یا آثار و علائمی از این تصادم پیدا می شد و از سوی دیگر هنگامی که ستوان«تایلور» وضع اضطراری اعلام کرد، برخی از خدمه هواپیما می توانستند به وسیله چتر نجات، خود را از مهلکه رهایی بخشند، یا پس از سقوط در آب از وسایل ایمنی نظیر تشک های بادی و جلیقه های نجات استفاده کنند، در حالی که معلوم نیست چرا هیچ یک از این اقدامات صورت نگرفت . هواپیمای « مارتین مرینر» که به کمک این پنج هواپیما شتافته بود، به گونه ای ساخته شده بود که می توانست روی آب بنشیند، در حالی که این هواپیما نیز بی آنکه با برج مراقبت تماس بگیرد، به طرز اسرارآمیزی ناپدید شد. 
واقعیت حادثه تا به امروز کشف نشده و این ماجرا همچنان در شمار یکی از اسرار حل نشده عالم، باقی مانده است. پس از این رویداد، تعداد زیادی هواپیما و کشتی همراه با سرنشینان آنها در منطقه مثلث برمودا ناپدید شده اند که تا کنون اثری از آنها به دست نیامده است و این حوادث موجب شده که دانشمندان نظریات گوناگون در رابطه با « مثلث برمودا» ارائه دهند. 
 ●قربانیان مثلث برمودا 
در این قسمت هواپیماها و کشتیهای مهمی که تا سال ۱۹۷۴ در مثلث برمودا ناپدید شده‌اند، را لیست کرده‌ایم.
▪ هواپیماهای مهم مفقود شده 
۱( ۵ دسامبر ۱۹۴۵: ۵ هواپیمای جنگنده TBM متعلق به نیروی دریایی که در یک پرواز آموزشی از پایگاه دریایی هوایی فورت لادردیل در فلوریدا به هوا برخاستند و همگی ناپدید شدند. مجموع خلبان و سرنشینان آن ۱۴ نفر بودند. 
۲( ۵ دسامبر ۱۹۴۵ : هواپیمای بمب افکنهای PBM مارتین مارینر با ۱۳ خدمه که جهت نجات هواپیماهای TBM اعزام شده بود، چند دقیقه بعد از پرواز ارتباط رادیویی‌اش قطع شده و ناپدید گشت. 
۳( ۱۹۴۷ : هواپیمای سوپر فورت C-۵۴ متعلق به ارتش آمریکا در ۱۰۰ مایلی برمودا ناپدید شد. 
۴) ۲۹ ژانویه ۱۹۴۸ : هواپیمای چهار موتوره استارتایگر از نوع تئودور ۴ در حالیکه ارتباط رادیویی‌اش با مرکز قطع گردیده بود، در ۳۸۰ مایلی شمال شرقی برمودا با ۱۳ سرنشین و خدمه گم شد. 
۵) ۲۸ دسامبر ۱۹۴۸ : هواپیمای Dc-۳ در مسیر سن خوان به میامی با ۳۲ سرنشین به اضافه خدمه ناپدید شد. 
۶) ۱۷ ژانویه ۱۹۴۹ : استارآریل همتای هواپیمای استارتایگر ، در مسیر لندن به سانیتاگوی شیلی از طریق برمودا و جامائیکا ، در ۳۸۰ مایلی جنوب و جنوب غربی برمودا سمت کینگستون پس از قطع ارتباط رادیویی‌اش ، ناپدید شد. 
۷( مارس ۱۹۵۰ : هواپیمای آمریکای گلوب ماستر در شمالی‌ترین قسمت مثلث در حالیکه رهسپار ایرلند بود، گم شد. 
۸( ۲ فوریه ۱۹۵۲ : هواپیمای باربری انگلیسی یورک در شمال مثلث که رهسپار جامائیکا بود، با ۳۳ سرنشین ، ناپدید شد. 
۹( ۳۰ اکتبر ۱۹۵۴ : هواپیمای نیروی دریایی سوپر کانستلیشن با ۴۰ سرنشین در شمال مثلث ناپدید گشت. 
۱۰( ۹ نوامبر ۱۹۵۶ : هواپیمای گشتی P۵M متعلق به نیروی دریایی با ۱۰ خدمه نزدیک برمودا ناپدید شد. 
۱۱( ۸ ژانویه ۱۹۶۲ : هواپیمای نیروی هوایی در مسیر لنگلی فیلد ، در ویرجینیا به آزورز ، گم شد. 
۱۲) ۲۸ آگوست ۱۹۶۳ : دو هواپیمای جدید متعلق به نیروی هوایی ، چهار موتوره از نوع KC- ۱۳۵ استراتوتانکرز از پایگاه هوایی همستید ، در فلوریدا به قصد پیوستن به گروه اختصاص یافته جهت سوخت گیری ، در ۳۰۰ مایلی جنوب غربی برمودا ناپدید شد. 
۱۳( ۵ ژوئن ۱۹۶۵ : هواپیمای C- ۱۱۹ باکسکار با ۱۰ خدمه در جنوب شرقی باهاما ناپدید گردید. 
۱۴( ۱۱ ژانویه ۱۹۶۷ : هواپیمای YC- ۱۲۲ شکاری که به هواپیمای باری تبدیل شده بود، با ۴ سرنشین در ناحیه گلف استریم بین پالم‌بیج و گراند باهاما گم شد. 
۱۵( ۲۲ سپتامبر ۱۹۶۳ : هواپیمای بازی C-۱۳۲ که رهسپار آزوزر بود، ناپدید گشت.
▪ کشتیهای مهم مفقود شده 
لیست زیر کشتیهای مهمی که در مثلث برمودا ناپدید شده‌اند یا بدون هیچ سرنشینی به حالت غرق شده در آبها پیدا شده‌اند، را نشان می‌دهد.
۱) ۱۸۴۰ : کشتی بزرگ فرانسوی رزالی که از اروپا عازم هاوانا بود، در مثلث برمودا با تمام وسایل دریانوردی و مجموعه‌های دست نخورده پیدا شد، در حالی که تمام سرنشینان آن ناپدید شده بودند. 
۲( ژانویه ۱۸۸۰ : کشتی جنگی بادبان‌دار انگلیسی آتلانتا ، برمودا را به مقصد انگلستان با ۲۹۰ سرنشین ترک کرد که احتمالا در محلی نه چندان دور از برمودا باید ناپدید شده باشد. 
۳( اکتبر ۱۹۰۲ : کشتی آلمانی سه دکله فریا ، مدت زمانی کوتاه بعد از ترک مانزانیوی کوبا در حالیکه خیلی ناجور کج شده و قسمتی از دکل آن از بین رفته و لنگر آن آویزان بود، پیدا شد. تقویم اتاق کاپیتان ۱۴ اکتبر یعنی روز بعد از حرکت را نشان می‌داد. 
۴( مارس ۱۹۱۸ : کشتی نیروی دریایی آمریکا به نام یواس. اس سیکلوپز ، ۱۹۰۰۰ تنی با طول ۵۰۰ پا در چهارم مارس از باربادوس با ۳۰۹ سرنشین و خدمه به طرف نورفولک حرکت کرد. نه هوا بد بود، نه پیامی رادیویی دریافت شد و نه قطعه شکسته‌ای هرگز از آن بدست آمد. 
۵( ۱۹۲۵ : اس. اس. کاتوپاکسی که از چارلستون عازم هاوانا بود، ناپدید گردید. 
۶( آوریل ۱۹۳۲ : دو کشتی دکل‌دار جان و مری ، ثبت شده در نیویورک ، شناور اما خالی از سرنشین در ۵۰ مایلی جنوب برمودا در حالیکه بادبانهایشان جمع شده بود و بدنه آنها به تازگی نقاشی گردیده بود، پیدا شدند. 
۷( فوریه ۱۹۴۰ : کشتی گلوریا کلیت از سینت وینسنت ، متعلق به کمپانی هند غربی ، بدون سرنشین از ۲۰۰ مایلی جنوب موبایل در آلاباما پیدا شد، در حالیکه همه وسایل آن دست نخورده و منظم بود. 
۸( ۲۲ اکتبر ۱۹۴۴ : کشتی باری کوبایی به نام رابیکن در حالی که همه سرنشینان آن به به جز یک سگ ، به نظر می رسید که کشتی را ترک کرده‌اند، بوسیله گارد ساحلی در گلف استریم از سواحل فلوریدا پیدا شد. 
۹( ژوئن ۱۹۵۰ : کشتی باری اس. اس. سندرا به طول ۳۵۰ پا از ساوانای جورجیا به مقصد پورتو کابلو ، در ونزوئلا با ۳۰۰ تن محموله حشره‌کش از سینت آگوستین در فلوریدا ، عبور کرد و سپس بدون باقی گذاشتن هیچ اثری از خود ناپدید گردید. 
۱۰( سپتامبر ۱۹۵۵ : کشتی کانمارا ۴ به طرزی مرموز در ۴۰۰ مایلی جنوب غربی برمودا غرق شده بود. 
۱۱( ۲ فوریه ۱۹۶۳ : کشتی باری مارین سولفور کوئین به طول ۴۲۵ پا که از بیومونت در تگزاس رهسپار نورفولک در ویرجنیا بود، بدون ارسال هیچ پیامی اثری یا باقی گذاشتن شکسته پاره‌ای از خود با تمام خدمه و سرنشینان ناپدید شد. 
۱۲( اژوئیه ۱۹۶۳ : کشتی کوچک ماهیگیری اسنو بوی با ۶۳ پا طول و ۴۰ سرنشین ، در جامائیکا به مقصد شمال شرقی کی ، در ۸۰ مایلی جنوب برمودا ناپدید گشت. 
۱۳( ۱۹۲۴ : کشتی باری ژاپنی ری فوکو مارو در فاصله‌ای بین باهاما و کوبا تقاضای کمک کرد و سپس ناپدید شد. 
۱۴( ۱۹۳۱ : کشتی باری استیونجر با ۴۳ خدمه ناپدید گردید. 
۱۵( مارس ۱۹۳۸ : کشتی باری استرالیایی آنجلو استرالین با ۳۹ خدمه ، خبری را بدین مضمون “همه چیز خوب است” برای آخرین بار از آزورز مخابره کرد. 
۱۶( دسامبر ۱۹۶۷ : قایق مسابقه‌ای رواناک با ۴۶ پا طول در حالیکه از خشکی اطراف قابل روئیت بود، ناپدید گردید. 
۱۷( ۲۴ دسامبر ۱۹۶۷ : کشتی ویچ کرافت به حالت شناور در بندری در یک مایلی میامی پیداش شد، در حالیکه کابین هدایت کشتی سرنشینان و مالک آن همگی ناپدید شده بودند. 
۱۸( آوریل ۱۹۷۰ : کشتی باری میلتون یاتریدز که از نیو اورلئان عازم کیپ تاون بود، ناپدید شد. 
۱۹( مارس ۱۹۷۳ : کشتی باری هزار تنی آنتیا که با ۳۲ خدمه در مسیر نیوپورت نیوز به آلمان در حال دریانوردی بود، ناپدید گردید. 
●نظرات دانشمندان در ارتباط با مثلث برمودا 
پاره ای از این دانشمندان بر این اعتقادند که از مثلث برمودا، دریچه ای به دنیای دیگر گشوده می شود و این کشتی ها و هواپیماها از آن دریچه به بعد دیگری که برای ما ناشناخته است منتقل می شوند.
و گروهی دیگر گناه این حوادث را به گردن موجودات فضایی می اندازند و می گویند که ساکنان کرات دیگر، کشتی ها و هواپیماها را با سرنشینانش برای تحقیق به کرات خود می برند. 
برخی دیگر نیز با توجه به فرضیه فرو رفتن قاره افسانه ای آتلانتیس به زیر آب ، بر این باورند که در اعماق آب های مثلث برمودا، بلور عظیمی وجود دارد که اشعه ای قوی تر از لیزر از آن ساطع می شود و این اشعه کشتی ها و هواپیماها را ذوب می کند. در نقشه های قدیم یقاره ای به نام « آتلانتیس» به چشم می خورد که امروزه اثری از این خشکی وجود ندارد، و دانشمندان حدس می زنند بر اثر وقوع فاجعه ای که ماهیت آن هنوز بر بشر معلوم نیست، در منطقه «مثلث برمودا» به اعماق اقیانوس فرورفته باشد. 
●موقعیت مثلث برمودا 
مثلث برمودا واقعا یک مثلث نیست ، بلکه شباهت بیشتری به یک بیضی (و شاید هم دایره‌ای بزرگ) دارد که در روی بخشی از اقیانوس اطلس در سواحل جنوب شرقی آمریکا واقع است. راس آن نزدیک برمودا و قسمت انحنای آن از سمت پایین فلوریدا گسترش یافته و از پورتوریکو گذشته ، به طرف جنوب و شرق منحرف شده و از میان دریای سارگاسو عبور کرده و دوباره به طرف برمودا برگشته است. طول جغرافیایی در قسمت غرب مثلث برمودا ۸۰ درجه است، بر روی خطی که شمال حقیقی و شمال مغناطیسی بر یکدیگر منطبق می‌گردند. در این نقطه هیچ انحرافی در قطب نما محاسبه نمی‌شود. 
وینسنت گادیس که مثلث برمودا را نامگذاری کرده، آن را به صورت زیر توصیف می‌کند: « یک خط از فلوریدا تا برمودا ، دیگری از برمودا تا پورتویکو می‌گذرد و سومین خط از میان باهاما به فلوریدا بر می‌گردد. » 
●مشاهدات و گزارشات 
در بیشتر اتفاقات مثلث برمودا ، اکثر هواپیماها در حالی ناپدید شده‌اند که تماس رادیویی خود را با ایستگاههای مبدا و مقصدشان تا آخرین لحظه حفظ کرده‌اند و یا برخی دیگر در لحظات آخر پیامهای غیر عادی مخابره کرده‌اند که حاکی از عدم کنترل آنان بر روی دستگاه و ابزارها بوده است و یا چرخش عقربه‌های قطب نما به دور خود و تغییر رنگ آسمان اطراف به زردی و مه آلودی ، آن هم در روز صاف و آفتابی و یا تغییراتی غیر عادی در آبها که تا لحظاتی قبل آرام بوده‌اند، بدون بیان هیچ دلیل روشنی از چگونگی این وقایع. 
این پیامها رفته رفته ضعیف‌تر و غیرقابل تشخیص‌تر شده و یا سریعا قطع شده‌اند. دقیقا مثل اینکه چیزی ارتباط رادیویی را قطع کرده باشد و یا چنانچه اظهار عقیده شده، در حال دور شدن و عقب رفتن از فضا و زمان بوده و دورتر و دورتر شده‌اند. در برخی موارد گزارشها حاکی از آن بود که نوری ناشناخته و غیر قابل تشریح روئیت شده است. همچنین توده سیاه و تاریکی در سطح دریا که پس از مدتی ناپدید شده ، در جریان اتفاقات مزبور گزارش شده است. 
در مواردی هم گزارش شده که نقطه تاریک بزرگی در میان ستارگان در آسمان دیده شده که نوری متحرک از طرف زمین به آن قسمت وارد شده و سپس هر دو ناپدید شده‌اند. در تمام مدت دیده شدن تاریکی ، دستگاهها و سایر ابزارهای قایق‌های ناظر از کار افتاده بودند که پس از رفع تاریکی آسمان ، دوباره شروع بکار کرده‌اند. 
در یک مورد هم پیامی عجیب از یک کشتی باری ژاپنی بدین مضمون دریافت گردید. “خطری همانند یک خنجر هم اکنون … به سرعت می‌آید … ما نمی‌توانیم فرار کنیم …” در هر حال بدون اینکه مشخص شود خنجر چه بود، کشتی ناپدید شد. 
● علل واقعه 
▪ علل فرضی طبیعی 
توضیحات و علل فرضی مختلفی درباره حوادث مثلث برمودا ارائه شده است که معمول‌ترین فرضیات بر اساس مرگ غیر طبیعی (زیرا هیچ جسدی تا کنون بدست نیامده است) بنا شده است. این توضیحات عبارتند از: 
جزر و مد ناگهانی دریا در نتیجه زلزله در اعماق دریا ، وزش بادهای مخرب و اختلالات جوی ، گویهای آتشفشان که موجب انفجار هواپیماها می‌شود، گرفتار آمدن در جاذبه یک گرداب یا گردباد که باعث سقوط و انهدام هواپیماها یا انحراف مسیر کشتیها و مفقود شدن آنها در آب می‌شود، تحت تاثیر نیرویی مغناطیسی قرار گرفتن و اختلالات امواج الکترومغناطیسی، ولی این دلایل توجیه قابل قبولی برای ناپدید شدن هواپیماها و کشتیهای متعدد در یک منطقه نیست. 
▪ علل فرضی غیر طبیعی 
دستگیری و ربوده شدن به وسیله زیردریایی یا بشقاب پرنده‌هایی متعلق به کراتی دیگر که برای تحقیق درباره حیات و زندگی باستان و حال ما انسانها به کره زمین آمده‌اند، می‌تواند علتی غیر طبیعی برای توجیه وقایع باشد. 
یکی از عجیب‌ترین پیشنهادات در این مورد بوسیله ادگار کایس ، پیشگو و روانکاو و حکیم در دهه پنجم قرن بیست ، ارائه شده است. به عقیده وی قرنها قبل از کشف اشعه لیزر ، بومیان سواحل اقیانوس اطلس از کریستال به عنوان یک منبع انرژی و قدرت استفاده می‌کردند. به نظر کاین نوعی نیروی شیطانی القا شده از سوی آنها ، در عمق یک مایلی در قسمت غرب اندروس غرق شده که هنوز در برخی مواقع باعث از کار انداختن ابزار و وسایل الکتریکی کشتیها ، هواپیماها و در نهایت نابودی آنها می‌گردد. 
ام. ک. جساپ که یک فضانورد ، منجم و متخصص کره ماه است، در کتابش به نام « در مورد بشقاب پرنده‌ها » ابزار می‌دارد که ناپدید شدن کشتیهای مشهور در مثلث برمودا ، به وسیله اجسام پرنده صورت گرفته است. وی مفقود شدن خدمه آنها را نیز به اجسام مزبور ربط می‌دهد. به عقیده جساپ یوفوها هر چه هستند، حوزه مغناطیسی موقتی ایجاد می‌کنند که دارای طرحی یونیزه شده است و می‌تواند باعث متلاشی شدن یا ناپدید شدن هواپیماها و کشتیها گردد. او روی این سوال کار می‌کرد که چگونه نیروی مغناطیسی کنترل شده و می‌تواند باعث نامرئی شدن گردد. نظریه میدان واحد انیشتین او را مجذوب کرده بود. جساپ هر دو اینها را کلیدی می‌دانست برای ظهور و محو شدن ناگهانی بشقاب پرنده‌ها و ناپدید شدن کشتیها و هواپیماها. ولی مرگ امکان ادامه فعالیت و نتیجه گیری را از جساپ گرفت و تحقیقاتش نیمه تمام ماند. 
●گذشته و آینده برمودا 
به نظر می‌رسد که این منطقه طی زمانهای متمادی گذشته نیز در افسانه‌ها به منزله مکانی ترسناک وجود داشته و حتی خیلی قبل از تاریخ کشف آن و بعد از آن تاریخ تا صدها سال با عناوین «دریایی از مقبره‌ها» ، «مثلث شیطان» ، «مثلث مرگ» ، «دریای بدبختی» ، «گورستان آتلانتیک» نامیده می‌شده است. 
شومی و بدشگونی مثلث برمودا حتی در عصر فضا نیز باعث تعجب انسانهایی چون کریستف کلمب و فضانوردان آپولو ۱۳ که یکی کاشف در زمین و دیگری در فضاست، شده است. 
اینکه چرا وقایع عجیب این منطقه گزارش نمی‌شود، شاید به دلیل ایجاد رعب و وحشت عمومی باشد، شاید هم چون دلیل اصلی وقایع معلوم نیست، اتفاقات مربوطه بازتاب نمی‌یابد. البته در اغلب گزارشات ارائه شده هم سانسورهایی وجود دارد که اصل وقایع را سرپوشیده نگه می‌دارد. 
آیا این مثلث دوباره قربانیان دیگری می‌گیرد؟ 
آیا بشر موفق به کشف راز آن خواهد شد؟ 
و بسیاری آیاها و پرسشهای بی جواب دیگر که مسلما در ذهن شما هم وجود دارد.

خودروی هوانورد :
خودروی جدید، آخرین مدل از خودروهای پرنده‌ای است که قرار است در فرودگاهی در نزدیکی شما به زمین بنشیند. تقریبا از زمانی که خودرو اختراع شده، در مورد خودروی پرنده نیز صحبت شده و حالا نمونه ساخته شده توسط یک شرکت آمریکایی کوچک، آماده است تا این رویا را به واقعیت تبدیل کند. 
مبدل ترافوگیا، هواپیمایی با قابلیت حمل ۲ سرنشین است که با فشار یک دکمه تبدیل به خودرو می‌شود. این مدل قرار است ماه آینده پرواز کند و تا یک سال دیگر در نمایشگاه‌ها جای بگیرد. فکر کنید اگر باب ناردلی و ریک واگنر زمانی که دربه‌در به دنبال پول بودند، به اندازه کافی آینده‌نگری داشتند که به جای جت‌ها سراغ داج وایپر و کادیلاک اسکالاد بروند، در پول دولت غرق می‌شدند؛ چه رکود اقتصادی بود و چه نبود. 
رییس ترافوگیا، کارل دیتریچ با افتخار می‌گوید: « این خودرو مانند یک مبدل کوچک است. این اولین طرح کامل واقعی است که در آن بال‌ها به طور خودکار جمع می‌شوند و تمام قطعات در یک خودرو جای گرفته‌اند. فقط کافیست بال‌ها باز شوند؛ به همین دلیل تغییر حالت از پرواز به رانندگی ۱۵ ثانیه بیشتر طول نمی‌کشد. » 
دیتریچ در مورد اقتصادی بودن این هواپیمای جاده‌ای دلایل بسیاری دارد. آنها قول داده‌اند که خودروی جدید امکان تعاملات درون‌شهری سریع‌تری را فراهم کند، در یک گاراژ معمولی جا شود (که به معنای حذف هزینه آشیانه هواپیماست) و با سوخت بنزین بدون سرب کار کند. با این حال وی مهم‌ترین دلیل هیاهوی این مبدل را در صنایع خودرو‌سازی و هواپیماسازی از قلم انداخت! خودرو‌های پرنده عالی‌اند، جیمز- باندی‌اند، بلید-رانری‌اند، سفر به آینده‌اند. 
با این حال خودرو ترافوگیا بیشتر شبیه چیتی‌چیتی بنگ‌بنگ هستند تا جت‌سونز. این مدل مبدل که در کارگاه کوچک ترافوگیا واقع در ووبرن ماساچوست توسط گروهی از مهندسان جوان تازه‌کار ام.آی.تی و ناسا ساخته شده، از موتوری به قدرت یکصد اسب بخار سود می‌برد که هم چرخ‌ها و هم پروانه هواپیما را به حرکت در می‌آورد. این خودرو دارای چرخ، شتاب‌دهنده و پدال ترمز معمولی است، اما به‌جای استفاده از جعبه دنده مجهز به سیستم انتقال قدرت متغیر پیوسته،  cvt است. 
درست است که این خودروی پرنده می‌تواند با بال‌های باز و پروانه‌ای گردانش از هر فرودگاهی بلند شود، اما نمی‌تواند از روی جاده‌ها بلند شود. در تمام ایالات‌متحده به جز آلاسکا که جمعیتی بسیار پراکنده دارد، این کار ممنوع است. این هواپیما با مخزن پر از سوخت و در سرعت حدود ۱۱۵ متر بر ثانیه می‌تواند تا ۸۰۰ کیلومتر پرواز کند؛ حداقل قرار است که این طور باشد. با این که در آزمون‌ها سرعتش به ۹۰ متر در ثانیه هم رسیده، اما هنوز از زمین بلند نشده است

عتیقه زیرخاکی گنج