• بازدید : 56 views
  • بدون نظر
این فایل در ۶۵صفحه قابل ویرایش تهیه شده وشامل موارد زیر است:

 در اوايل دهه ۱۹۸۰ ، هنگامي كه صنايع ايالات متحده براي كسب برتري سرگرم تلاش بود، هوندا فعاليت صنعتي خودرا دراين كشور آغاز كرد. در اواخر سال ۱۹۸۲، درست سه سال پس از آنكه اين شركت شروع به ساختن موتوسيكلت در ايالات متحده كرد، به عنوان نحستين شركت ژاپني، توليد اتومبيل رانيز در اين كشور آغاز نمود. هنگامي كه كارخانه اتومبيل سازي هونداي امريكا، رسما درهاي خودرا در ماريزويل، واقع در ايالت اوهاي گشود، اين سازنده پيشرو موتوسيكلت درجهان ، به عنوان پيشتاز صنايع اتومبيل قدم در راه شناساندن خويش برداشت وبه خوبي پيش رفت. اين كاميابي وپيشرفت براي شركتي كه تا اوايل دهه ۱۹۶۰، حتي يك اتومبيل هم توليد نكرده بود، شاهكاري تمام عيار به شمار مي رفت. 
شركت هوندا موتور: آغاز كار- در سال ۱۹۴۶، مردم ژاپن، كشوري كه جنگ آن را در هم شكسته بود، در تلاش آن بودند تاسرزمين خويش رااز ميان خرابه ها وپاره سنگهاي باقيمانده از جنگ، بازسازي كنند. از آن هنگام كه دشمن آخرين بمبها را فروريخته بود، به زحمت يكسال مي گذشت وبراي نگاهداري آنچه كه باقي مانده بود واز ميان بردن يادآوري هاي سهمگين، كاري بسيار انجام گرفته بود. با اين وجود ، هنوز بخش بيشتر شهر، خرابه بود. حمل ونقل، توكيو شامل وسايل نقليه موتوري دودزايي مي شد كه زا زغال كار مي كردند، ويا خودروهاي پرسروصدا خياباني كه به محض توقف وسوار كردن يك مسافر، احتمال خاموش شدن آنها مي رفت، ودر پي اينها دوچرخه بود. دوچرخه نه تنها فراوان بود بلكه هم براي جابه جا ركدن دوچرخه سورا و هم بار ، با سرعتي به ظاهر زياد، وسيله اي مناسب بود. در عين حال، چندان مهم نبود كه دوچرخه سوار چقدر مي توانست با اراده باشد، زيرا قادر نبود بار زيادي را حمل كرده ويا راهي دور را بپيمايد. آن سال، چيروهوندا، كه مردي چهل ساله بود، موسسه تحقيقات فني هوندا را پايه گذاري كرد. اودراين محل، موتورهاي درون سوزو ماشين ابزارهاي كوچك مي ساخت تااز آنها براي توليد دوچرخه هاي موتوري استفاده كند. وضع نمي توانست ازاين بدتر باشد، هوندا به اندازه كافي سرمايه نداشت ودر شرف ورود به صنعت پرازدحامي بود كه در آن هنگام، به تخمين ۲۵۰ رقيب داشت. هوندا مردي بود كه تحصيلات رسمي چنداني نداشت ودر امر مديريت يا تجارت نيز داراي مهارتي نبود واگر مشاوراني در برنامه ريزي يا بازرگاني مي داشت، اورا اندرزها مي دادند كه جلو سرمايه گذاري تازه را بگيرد وآنچه راهم كه به كار گذاشته است از خطر برهاند.
سوئي چيرو هوندا: مردي كه عاشق مكانيكي بود:سوئي چيرو هوندا، پسر آهنگري فقير در روستاي كوچك كوميو بود. اين روستا در ۲۷۰كيلومتري جنوب غربي توكيو قرار داشت. پدرش در كنار كار آهنگري  به تعمير دوچرخه نيز اشتغال داشت. پسر جوان، همراه با صداهاي كوبنده پتك برسندان بزرگ مي شد، وشايد اين زمينه اي بود كه به تدريج عشقي جاودان به مكانيكي رادر او بوجود آورد. سوئي چيرو هوندا حتي پيش از ورود به مدرسه در تعمير دوچرخه به پدرش كمك مي كرد.هنگامي كه هوندا به آگهي كوچك استخدام شاگرد، در يكي از مجلات تجارتي برخورد وبه آن پاسخ داد، به ناگاه دست از تحصيلات رسمي كشيد. اودر سن شانزده سالگي عازم توكيو شد تا در يك تعميرگاه كوچك اتوميبل موسوم به آرت شوكائي دوره شش ساله شاگردي را بگذارند. براي او، اين كار آغازي بود ازسطح پايين در رشته مكانيكي، و اجرت نخستين ماه كار او، ميلغي معادل يك دلار وبيست وپنج سنت بود. با اين وجود، هنگامي كه اين دوره شش ساله پايان گرفت. مرد بيست ودو ساله، تعميركاري بسيار ماهر شده بود واستادش به او ميلغي پول داد كه هوندا مي توانست بآن ، شعبه آرت شوكائي رادر زادگاهش براي خودباز كند. اين كار، يك كار ذوقي بود. هوندا ساعتهاي متمادي به شدت كار مي كرد وكسبش رونق چنداني نداشت. اودر اوقات فراغت، خود را با موتورها مشغول مي داشت. ظاهرا در پي بروز يك رشته رويدادهاي طبيعي، شيفته اتومبيلهاي تندرو شد وسرانجام به طراحي وساخت آنها روي آورد، تا اينكه توانست وارد مسابقات اتومبيل راني شود. در ژوئيه سال ۱۹۳۶، هوندا در مسابقات اتومبيل راني ژاپن شركت كرد. اودراين مسابقه، يك اتومبيل فورد اصلاح شده را مي راند ومي توانست با سرعت ۷۵مايل در ساعت، ركوردي از ديگران پيش افتاد وهنگامي كه مي خواست از خط پايان عبور كند، ناگهان اتومبيلي كه نقص فني پيدا كرده بود به شدت با اتومبيل او برخورد كرد ووي را به سختي زخمي ساخت، به طوري كه هجده ماه، اورا ناتوان نمود. ازاين رويداد، همسرش ساچي، كه دختر يك دهقان بومي بود، توانست اورا راضي كند تادست از راندن اتومبيلهاي مسابقه بردارد. اين رويداد در زندگي مكانيك، نقطه عطفي بود. اورا وادار كرد تا كار مسابقه را رها كند ووقت ونيروي خودرا صرف كسب وكارش بنمايد.سرانجام، هوندا از كار تعمير اتومبيل بي قرار گشت. او استدلال مي كرد كه تعمير اتومبيل كاري است محدود زيرا تنها مي توانم در مناطق محلي و اطراف آن، اتومبيل مردم را تعمير كنم و مردم امركيا يا حتي توكيو، هرقدر هم كه تعمير كارخوبي باشم، اتومبيلهاي خودار به تعمير گاه من نمي آورند. اماگر مندر كار ساخت اين وسيله باشم، مي توانم كسب وكار خودرا تا نقطه هاي دوردست دنيا گسترش دهم. در اواخر سال ۱۹۳۷، هوندا با حمايت مالي بستگان دوستانش، تعدادي ماشين آلات براي ايجاد يك كارخانه ساخت رينگ پيستون خريداري كرد. غزم اوبراي رسيدن به كاميابي آن قدر راسخ بود كه بي اغراق در كارخانه ايش زندگي مي كرد. روي كف كارگاه مي خوابيد، وبراي صرف غذا، آنجا را ترك نمي گفت .ازاين رو همسرش غذاي اورا به كارگاه مي آورد. بااين وجود اين كسب وكار هم رونق نيافت.روزي يكي از دوستانش كه صاحب يك كارگاه ريخته گري بود به او توصيه اي كرد وگفت، مهم نيست كه چقدر سخت كار كني وبخواهي موفق شود، توبايد ر ريخته گري تخصص پيدا كني وگرنه محكوم به فنا هستي، ومن به تو توصيه مي كنم تابراي آموختن اين فن،ؤدر يك دوره كارآموزي شركت كني. هوندا، با شناخت محدوديتهاي خود ونيازي كه به دانش بيشتر حس مي كرد. با معلم مدرسه تكنولوژي هاماماتسو كه رد همسايگي اوقرار داشت واكنون دانشگاه شي زواوكا است به رايزني پرداخت. معلم به او گفت كه در رينگ پيستونهايي كه او مي سازد به اندازه كافي سيليكون به كار نمي رود. ادر خاطراتش مي نويسد، نه تنها در باره سيليكون دانش كافي نداشتم، بلكه خجالت مي كشيدم بپذيرم كه حتي نمي دانم بدان نياز دارم. هوندا كه در دوران مدرسه، شاگردي ضعيف بود، با اكراه درسركلاس درس حاضر مي شد ودر عين حال به اداره كسب وكار خويش ادامه مي دائ. اودر كلاس به چيزي كه به طور مستقيم به رينگ پيستون ربطي نداشت توجه چنداني نمي كرد. نه جزوه برمي داشت ونه نگران امتحانات كتبي بود. رئيس مدرسه به او مي گفت اگر از دادن امتحان خودداري كند، ديپلم نمي گيرد. هوندا با شنيدن اين حرف با حاضر جوابي مي گفت كه ارزش ديپلم از بهاي يك بليت سينما كمتر است. بايك بليت به شما در سالن سينما جايي براي نشستن مي دهند، امابايك ديپبم كاري برايتان فراهم نمي كنند. البته چنين نبود كه هوندا براي تحصيلات ديگران احترامي قائل نباشد: تنها معلومات كلاسيك كه در پس آن تجربه اي وجود نداشت در ذهن او جايگير نمي شد. او سالها نسبت به گاكوباتسو يا سيستم تشكيل شبكه اي در ژاپن موسوم به پسران خوب قديمي احساس تحقير شديدي داشت. اين سيستم بيشتر از آنكه روي توانايي اشخاص ولياقتشان در كار تكيه كند، روي مدرسه اي كه از آن فارغ اتحصيل مي شدند، تاكيد مي گذاردو حتي اكنون هم داشتن يك درجه تحصيلي ازيك دانشگاه بزرگ،ؤ مي تواند در جامعه بازرگاني درهايي را بگشايد كه در غير اين صورت بسته مي ماند. با اين وجود، شركت هونداموتور در عين حال كه سهم خودار از فارغ اتحصيلان دانشگاه دارد، داشتن ورقه ديپلم ازيك دانشكده خوب را تنها ملاك ارجاع كار به اشخاص قرار نمي دهد. هنگامي كه هوندا طرز ساختن رينگ پيستون رابه درستي فراگرفت، شركت اورشد كرد وظرف دوسال، برنده يك قرارداد با شركت تويوتا بزرگترين سازنده اتومبيل در ژاپن شد. در ايام جنگ جهاني دوم بمبهاي آتش زا به كارخانه پيستون سازي او آسيب سختي وارد ساختند. وزماني كه جنگ به پايان رسيد، زلزله آنچه راكه ازاين كسب وكار برجاي مانده بود منهدم ساخت. هوندا،‌در اكتر سال ۱۹۴۶، موسسه تحقيقات فني هوندا را بنيان گذارد. اينجا، شركتي كوچك با نامي دهان پركن بود كه شامل بينانگذار وتني چند از دستيارانش مي شد. هوندا دوسال دراين شركت به تعمير موتور اشتغال داشت. سپس در سال ۱۹۴۸، شركت خودار تجديد سازمان داد ونام آن را به شركت هوندا موتور با مسئوليت محدود تغيير داد. ا.و ۵۰۰موتور موچك مازاد زمان جنگ را به قيمت تقريبا ۳۲دلار خريداري كرد. اين موتورها،‌موتورهايي كوچك وبنزيني بودند كه در زمان جنگ از آنها براي به كار انداختن ژنراتور برق استفاده مي شد. اينها موتورهاي دوهنگامه تك سيلندر وكوچكي بودند كه مي شد براي تامين نيروي كمكي در دوچرخه ها آماده شان كرد. ازطرف ديگر، بنزين در ژاپن مثل بيشتر كالاها،ؤ كمياب وگران بود

عتیقه زیرخاکی گنج