• بازدید : 53 views
  • بدون نظر
این فایل در ۱۷صفحه قابل ویرایش تهیه شده وشامل موارد زیر است:

ž باغ ایرانی به عنوان یک ساختار کامل، بیانگر رابطۀ تنگاتنگ میان بستر فرهنگی و طبیعی است و نشانه‌ای از سازگار نمودن و همسو کردن نیازهای انسان و طبیعت است. در گذشته باغ ایرانی بروز توان نهفتۀ محیط و ادراک پیچیدگی‌های آن بود. خالق باغ با اتکا به دانش تجربی خود فضایی را ایجاد می‌کرد که باعث بقاء و پویایی بستر طبیعی می‌شد. 
ž  
ž طراحی باغ ایرانی را می توان در اصول زیر خلاصه نمود
الف ) سلسله مراتب 
ž بر اساس این اصل فضاها و عناصر مختلف بر اساس اهمیت، ارزش کارکردی و بسیاری از عوامل دیگر در کنار هم قرار می گیرند. در طراحی اغلب باغ های ایرانی این اصل به خوبی دیده می شود. سلسه مراتب در باغ ها از سردرورودی یا گاهی میدان و آبنمایی در بیرون باغ (جلوخان) شروع و با گذشتن از هشتی و محور اصلی به کوشک باغ می رسد. این اصل را در ارتفاع
ب)تقارن
ž تقارن یکی از اصول طراحی به شمار می رود که در دوران باستان در بسیاری از بناهای عمومی و مذهبی به کار رفته است. اصل تقارن را می توان کامل ترین شکل تعادل به شمار آورد که علاوه بر جنبه های زیبا شناسی از لحاظ ایستایی نیز همواره مورد توجه بوده است. در باغ های ایرانی به وفور از این اصل استفاده شده است. کوشک های ساخته شده متقارن بوده و بر روی محور یا مرکز تقارن واقع اند. اوج قرینه سازی را می توان در محورهای اصلی دید. در محور اصلی حتی درختان، درختچه ها و گل ها نیز قرینه کاشته شده اند. باغ های مستطیلی بسته به مکان قرار گیری کوشک، یک یا دو محور تقارن و پلان های مربع اغلب چهار محور تقارن دارند. 
ج ) مرکزیت
ž یکی از امور مهم در ترکیب و سازمان دهی عناصر در بسیاری از فضاهای معماری مرکزیت است و غالبا برای تاکید به مهم ترین قسمت مجموعه مورد استفاده قرارمی گیرد. اصل مرکزیت بیشتر در کوشک ها دیده می‌شود. خصوصا کوشک هایی با طرح هشت بهشت. این اصل در پلان مربع با وجود کوشک در محل تقاطع محور ها، در اوج خود می باشد. 
د) ریتم
ž به معنی تکرار موزون ساده یا پیچیده یک عنصر یا پدیده در یک اثر هنری است. منظور از تکرار موزون پیچیده، تکرار چند عنصر یا مجموعه به نحوی است که درک روابط و قانونمندی های حاکم بر آنها به مشاهده دقیق و عمیق نیاز دارد. 
ž این اصل در مواردی جوابگوی نیاز عملکردی می باشد همچون حجره های یک مدرسه یا کاروانسرا ، وگاهی بر آورده کننده نیاز زیبایی شناختی است از لحاظ بصری منظری ظریف و خوشایند پدید آورد. (سلطان زاده ۱۳۷۸) 
ž در باغ ایرانی این اصل را می توان در دیواره های حاشیه باغ، دیواره های صفحه بندی حاصل از زمینهای شیب دار و حتی در کفسازی ها مشاهده می شود. 
ه) استقلال و تشخیص فضاها
ž در معماری ایرانی همه فضاها دارای استقلال و متشخص اند و هیچ فضایی منفی یا مانده از فضای دیگر نیست. 
ž این ویژگی که به نظر می رسد گاهی با واقعیت های کارکردی در تعارض باشد از اصول مراعات شده در نمونه‌های ارزشمند معماری ایران است. درباغ ایرانی نیز همه فضاها اعم از ساخته و ساخته نشده ، از خود هویتی به نمایش می گذارند.بطوریکه حتی فاصله میان دو فضای مستقل، خود عرصه ای کامل به شمار می‌آیدکه واجد تعریف ، هویت و عملکرد مستقل می باشد. 
و)تنوع در وحدت، وحدت در تنوع
ž باغ ایرانی در عین وحدت در خطوط کلی، هندسه و مصالح اجرایی، دارای تنوع فضایی بی نظیری است.تنوع فضایی باغ با تعریف فضاهای مستقل از هم از طریق محدودسازی، تنظیم فاصله دید، بهره گیری از اشکال کامل هندسی، طرح کاشت، ترکیب بندی های متفاوت از گونه های گیاهی، کارکردهای فضایی آب، بهره گیری از مصالح و امثال آن نمود پیدا میکند. محورهای اصلی، محورهای فرعی، کرت‌ها، انواع حوض ها و فضاهای ساخته شده با نوع بسیار زیادی که ارائه می دهند نشان از یک نظم و وحدت سازی در کلیت باغ می دهند. 
ž  
ز)طبیعت گرایی و بهره گیری از منظر 
ž فرهنگ ایرانی انسان را جدا از طبیعت نمی بیند بلکه او را همراه باسایر عناصر طبیعت و جزء لا ینفک آن و دل سپردن به طبیعت و استفاده از مناظر طبیعی را علاوه بر اینکه پی بردن به آیات و نشانه های خدا می بیند، موجب حظ بصر و نشاط روان آدمی می داند. از این رو معماری و هنر ایران به شدت طبیعت گراست. این اصل در باغ ایرانی سبب بوجود آمدن فضاهای نیمه باز مانند ایوان و کوشک شده است که حد فاصل و پیوند دهنده فضای طبیعت (حیاط یا منظره باغ) و بخش ساخته شده می باشد. وجود فضای دنج و خلوت و پناه بردن به گوشه طبیعت در باغ ایرانی یک قاعده است، در نتیجه باغ ایرانی فضایی عارفانه و شاعرانه برای تامل به شمار می رود. وجود چشم اندازهای عمیق و باز در محورها و مسیرهای اصلی باغ، عدم وجود موانع بصری و هدف دار بودن این مسیرها (رسیدن به فضای ساخته شده یا یک نشانه بصری) بر طبیعت گرایی بیشتر صحه میگذارد. 
باغسازی در ژاپن
ž قدمت طراحی باغ در ژاپن تا ۱۰۰۰ سال پیش بر می گردد با اینحال در این تاریخ طولانی زمانهای خاصی بوده اند که صحنه های جالبی در این مورد خلق شده اند .در آن زمانها تغییرات ابتدا از جامعه شروع می شد. سیاست، مذهب، معماری و اصول زیبایی شناختی در ترکیب با هم شرایطی رابرای خلق و رشد فرهنگی جدیدی فراهم می کردند. تحت تاثیراتی که بر اثر این تغییرات حاصل می شد طراحان باغ برای ایجاد فرم های جدیدی از باغها ترغیب می شدند و حتی مهم تر، ایجاد راه های جدید برای درک یک باغ آنگونه که هست. 
عناصرباغ ژاپنی 
آبشارها 
ž آبشارها گاه منبع اصلی آب در باغهای ژاپنی هستند. آبشارها می توانند معنای فلسفی داشته باشند .مثل رودخانه ی هراکلیتوس. به طور کلی آبشارها در باغهای ژاپنی یک نمادند.
نهرها 
ž خاک برداری های اخیر در محوطه ی کاخ سلطنتی نارا بقایای باغهای دارای نهر اولیه را آشکار کرده است که شاید از نمونه ها ی چینی و کره ای الهام گرفته باشند.
ž نهرها اکثرا به عنوان سمبلی از رودخانه به کار رفته و به معنای گذر زمان و زندگی دیده شده اند.
ž این دیدگاهی است که در کار شاعران و نقاشان قدیمی دیده می شود اما معلوم نیست که در دوره های ابتدائی هم به همین دلیل از نهر استفاده شده باشد.
ž  
باغهای سنگی
آبگیر 
ž درباغهای ژاپنی معمولا آب نهریا جوی به برکه منتهی می شود.برکه را می توان مرکز توجه دریک باغ ژاپنی دانست.اطراف این- محل بایدتاحدامکان طبیعی جلوه دهند.کف برکه را معمولا تیره رنگ می کنند تا سطحی  منعکس کننده پیدا کرده و عمیق جلوه کند. اطراف آنرا از سنگ های رودخانه ای وتخته- سنگ و گیاهان مناسب می پوشانند.
جزیره ها 
ž از اولین دوره ها باغهای ژاپنی شامل جزیره هایی در اندازه و تعداد متنوع بودند.سنتی که در دوره های بعدی ادامه یافت.
ž بعضی از این جزیره ها توسط پل هایی در دسترسند.
پل ها
ž بسته به اندازه و نوع آبگیر در باغهایی که دارای حجم زیادی از آب و تعداد زیادی جزیره بودندپل هایی ساخته می شد که جزایر را به ساحل و گاهی به یکدیگر متصل می کرد. 
ž در دوره های اولیه بعضی از این پلها با الهام از نمونه های چینی قوس دار ساخته می شدند تا   قایقها بتوانند از زیر آنها عبور کنند. 
سنگ ها 
ž در احداث باغ ژاپنی ها همیشه اول مکان سنگ ها را مشخص می نمایند و سنگ ها را چهارچوب اول طراحی می دانند.
ž در طراحی باغها از سنگ های متنوعی استفاده می شود که هر کدام معنای مخصوص به خود را دارند. 
ž  
سنگ های بلند و عمودی 
ž سنگ های بلند و عمودی برای نشان دادن ارتفاع و بلندی به کار می رود. 
ž این سنگ ها کوه ها و صخره هایی عظیم را در خاطر  زنده می کنند. 
سنگ های گرد و صاف 
ž این سنگ ها را در احداث رودخانه یا آبگیر به کار می برند.سنگ های درشت تر در حاشیه و ریزتر ها در وسط. 
سنگ های کوتاه و گرد 
ž این سنگها نمایانگر تپه ها ی صاف و کوتاه هستند. 
شن و سنگریزه 
ž در زیارتگاههای شینتو به منظور ایجاد یک محیط  مناسب برای نزول ارواح سطح زمین را به وسیله ی  شن های سفید وگاها قهوه ای می پوشاندند.
ž این گستره ی پوشیده شده با شن سفید که به شکل مستطیل طراحی می شد در مقابل اماکن مذهبی و یا قصرها قرار می گرفت.
فانوس ها 
ž سالها پیش از این در خاور دور از فانوس برای  روشن کردن معابر استفاده می کردند.
ž فانوس ها را در کنار راه ها وحاشیه ی آبگیر قرار می دادند.چون این جسم برای روشن کردن محیط به کار می رفت از کشت درخت یا درختچه ی بلند در اطراف فانوس خودداری می کردند.

عتیقه زیرخاکی گنج