• بازدید : 47 views
  • بدون نظر
این فایل در ۲۳۵صفحه قابل ویرایش تهیه شده وشامل موارد زیر است:

تحقيق حاضر به بررسي و شناخت نيازهاي آموزشي – ترويجي كيويكاران استان مازندران (شهرستانهاي تنكابن و چالوس) پرداخته است. اين تحقيق از نوع کاربردي و به روش توصيفي، همبستگي مي باشد كه شيوه اجراي آن به صورت ميداني و با استفاده از پرسشنامه صورت گرفته است.  جامعه آماري اين تحقيق شامل ۷۱۳۲ نفر از کيويکاران شهرستانهاي تنکابن وچالوس در سال زراعي ۱۳۸۵-۱۳۸۴ مي باشد و در همين راستا جمعيت مورد مطالعه بر اساس فرمول کوکران ۳۶۰ نفر برآورد شده است و روش نمونه گيري بصورت تصادفي ساده  مي باشد . براي تجزيه و تحليل داده ها از  نرم افزارspsswin استفاده   شده است .
 نتايج نشان مي دهد که ميزان نيازهاي آموزشي – ترويجي کيويکاران  در کليه مراحل کشت کيوي؛ اعم از احداث باغ، کاشت، داشت، برداشت و انبارداري درحد متوسط به بالامي باشد. همچنين مهمترين کانال 
آموزشي و ترويجي استفاده شده در خصوص کشت کيوي، مشاهده فعاليت سايرکيويکاران مي باشد ضمن اينکه استفاده از مجلات و نشريات آموزشي – ترويجي، استفاده از کلاسهاي آموزشي، استفاده از برنامه هاي آموزشي – ترويجي تلويزيون و راديو، تماس با مروجين و تماس با کارکنان جهاد کشاورزي در حد کم صورت گرفته است.
رشد وتوسعه بخش كشاورزي از مصاديق بارز توسعه ملي، اقتصادي و در نهايت امنيت ملي هر كشور محسوب مي شود. بر مبناي تجربه هاي به دست آمده از كشورهاي توسعه يافته وحتي برخي كشورهاي همسايه، رشد بخش كشاورزي را مي توان زيربنا و بستر توسعه صنعتي ، بخش خدمات، بهداشت غذائي و … در اقتصاد ملي هر كشور محسوب نمود، به عبارت ديگر بخش كشاورزي نقش موتور و نيرو دهندة توسعه را برعهده دارد. زيربخش باغباني نيز به دليل داشتن مزيتهاي خاص نسبت به ساير زيربخشهاي كشاورزي و همچنين ديگر بخشهاي اقتصادي، داراي ظرفيتهاي ويژه اي جهت توسعه بخش كشاورزي در راستاي تحقق اهداف توسعه ملي است.
به اعتقاد كارشناسان، مزيت اقتصادي كه در فعاليتهاي باغداري وجود دارد در بخش زراعي كمتر به چشم 
مي خورد، قيمت محصولات باغي به مراتب از محصولات زراعي در بازارهاي جهاني بيشتر است و از اينرو مي توان به درآمدهاي ارزي مناسب وبهره گيري بهتر از مزيت هاي موجود( شرايط اقليمي، دسترسي به بازارهاي خارجي و …) نائل آمد. تنوع آب وهوا و كشت وپرورش طبيعي انواع ميوه و تره بار در ايران با بهره گيري از منابع طبيعي خاك وآب و بهره گيري از تابش مستقيم خورشيد سبب شده است كه محصولات باغي ايران، از مزيتهاي بهداشتي ومرغوبيت در طعم و مزه برخوردار شود.
از اينرو با سرمايه گذاري در ايجاد صنايع تبديلي و نگهداري، تجهيزات حمل و نقل و حضور موثر در بازارهاي جهاني (نمايشگاههاي معتبر صنايع غذايي و محصولات كشاورزي در اروپا وشرق آسيا) مي توان زمينة گسترش  صادرات محصولات باغي كشور را فراهم آورد.
يكي از محصولات بسيار ارزنده و گرانبها كه مي تواند در صورت ازدياد توليد و صدور به خارج مقاديري از ارز كشور را تأمين نمايد ميوه كيوي (كيوي فروت ) است. 
نام اصلي اين ميوه Chinese gooseberry  يا انگور فرنگي چيني است. كيوي، ميوه بومي مناطق جنوب غربي چين است. در اوائل دهه ۱۹۲۰ توليد آن در مناطق جنوب شرقي آسيا، ژاپن و نيوزیلند آغاز شد ودر اوائل دهه ۱۹۶۰ با صدور اولين محموله انگور فرنگي چيني از سوي نيوزیلند، صادركنندگان براي اين ميوه نام كيوي را كه در اصل نام پرنده ملي اين كشور است برگزيدند. كيوي از جمله گياهان مناطق نيمه گرمسيري است و در مقابل سرما بسيار مقاوم مي باشد. گونه هاي كيوي به شكلهاي زينتي و خوراكي در جهان كشت مي شوند. درخت كيوي به درخت انگور شباهت بسيار دارد و داراي ساقه خزنده با برگهاي قلبي شكل است. همچنين اين ميوه گياهي است دو پايه كه با توجه به خصوصيات گلهاي نر و ماده آن براي اينكه ميوه تشكيل گردد و اختلالات تلقيحي و ريزش پيش نيايد مي بايد هنگام گرده افشاني تمام سطح كلاله به مقدار كافي دانه گرده دريافت نمايد كه اين عمل در شرايط طبيعي توسط حشرات به ويژه زنبور عسل( تا ۹۶ درصد) و باد (تا ۴ درصد ) صورت مي گيرد.
لازم به ذكر است كه نهال كيوي به رطوبت زياد ( حداقل بارش سالانه ۱۵۰ سانتي متر) ، آبياري مناسب در فصل رشد، نورآفتاب كافي در تابستان، دماي خنك پائيزي براي كامل شدن ميوه و زمستانهاي نسبتاً سرد براي طعم بخشيدن به ميوه نياز دارد. خاك مناسب جهت كاشت كيوي، خاك عميق حاصلخيز و داراي هوموس  مي باشد، كه PH آن نبايد از ۹/۶ تجاوز كند. زمان كاشت نهال كيوي در اواخر زمستان يا اوائل بهار است، كه پس از ۴ سال به بهره دهي مي رسد.
اين ميوه داراي ظاهري كشيده و استوانه شكل بوده، پوست آن بسيار نازك و به رنگ قهوه اي مي باشد و از كركهاي كوتاه و پرپشت پوشيده شده است. ميوه كيوي سفت اما گوشتي و آبدار است، قسمت گوشتي آن به رنگ سبز و حاوي دانه هاي ريز و سياهرنگ خوراكي است كه بسيار معطر و خوش طعم وسرشار از ويتامين C  بوده و ميزان آن  10 برابر ويتامين C  موجود در ليموترش است.
بر حسب واريته هاي مختلف، وزن هر عدد ميوه كيوي بين ۳۰ تا ۲۰۰ گرم مي باشد. واريته ” هايوارد” معروفترين و پرمحصول ترين رقم كيوي در جهان است كه گرد و تخم مرغي شكل است و در اواسط آبان ماه مي رسد. ” آبوت”  كه فصل برداشت آن در اواخر مهر ماه است نسبتاً كشيده تر از واريته هايوارد است.” برونو” استوانه اي شكل بوده و قسمت بالا وپايين آن كروي است. ” مانتي ” نيز به شكل گلابي است و رنگ آن  قهوه اي روشن مي باشد كه در آذرماه مي رسد.
حال به منظور پرورش ميوه كيوي در ايران، با توجه به بيان مطالبي در خصوص آب و هوا وشرايط اقليمي مورد نياز آن ( آب ، رطوبت ، حرارت، آفتاب و خاك …) مي توان گفت كه در ايران بويژه قسمت مهمي از منطقه شمال ( گيلان و مازندران ) يعني از آستارا تا ساري براي كشت اين ميوه مساعد و مناسب مي باشد. كيوي، اين طلاي سبز كه مي تواند هرساله به ما محصول فراواني دهد، جا دارد كه باغداران توليد كننده آن از طريق آموزش در خصوص نحوه صحيح كشت و كار و برداشت و نگهداري اين ميوه اطلاعاتي بدست آورده تا بتوانند در جهت توسعه هر چه بيشتر اين محصول هم از لحاظ كمي و  هم كيفي كوشا باشند.
از اينرو به منظور اثربخشي آموزش اين افراد(كيويكاران) ، مي بايد از نيازهاي آموزشي – ترويجي آنان در ارتباط با پرورش كيوي آگاه شد. زيرا نيازهاي آموزشي – ترويجي يكي از دروندادهاي اصلي سيستم آموزشي است كه مبناي اساسي طرح ريزي، اجرا و ارزشيابي فعاليتهاي سيستم قرار مي گيرد. در بسياري از مواقع فراگيران مجبور مي شوند مطالبي را ياد بگيرند كه عملاً در موقعيت شغلي شان كاربردي ندارد. اين مشكل جدا از تبعاتي كه دارد، ناشي از دو دليل است: عدم دقت در نيازسنجي و يا نبود خود نيازسنجي در فرآيند آموزش.
لازم به توضيح است  كه شناخت اينگونه نيازها، احتياج به درك صحيحي از وضع موجود و تعيين اهداف معقولي به عنوان وضع مطلوب دارد تا به واسطه آن بتوان، فاصله ميان اين دو وضعيت را كاهش داد.
به طور كلي با در نظرگرفتن اهميت اقتصادي محصول كيوي، از يك سو به عنوان تأمين كننده بخش مهمي از درآمد خانوارهاي كيويكار واز سوي ديگر با عنايت به اينكه برخي از مناطق تحت كشت اين محصول از جمله شهرستانهاي تنكابن و چالوس از استان مازندران به علت دارا بودن پتانسيلهاي بالا به عنوان مراكز عمده كشت كيوي كه ارزش صادراتي نيز داشته مطرح گرديده اند، لذا اين تحقيق درصدد آن شده كه به بررسي نيازهاي آموزشي- ترويجي كيويكاران اين مناطق جهت ارائه برنامه هاي آموزشي مناسب در راستاي ارتقاي سطح كمي و كيفي محصول توليدي بپردازد.

۱-۲- تعريف مسأله  
بررسي هاي انجام شده در زمينه بهترين مناطق  جهت كشت كيوي در ايران، حاكي از آن است كه حاشيه درياي خزر و به ويژه نواحي مركزي كرانه هاي درياي خزر، مناسبترين مناطق براي كشت و توليد كيوي در ايران  مي باشد. وجود رشته كوه البرز همچون سدي در جنوب اين ناحيه وموجوديت درياي خزر در شمال كرانه هاي درياي خزر باعث شده كه اين مناطق داراي آب و هوا وشرايط اقليمي بسيار مساعدي براي انواع فعاليتهاي گوناگون كشاورزي باشند. رطوبت فراوان، بارش سالانه به ميزان ۳۰۰ تا ۲۰۰۰ ميليمتر پراكنش مناسب، تعداد ساعات آفتابي فراوان،فقدان يخبندان طولاني و زمستانهاي بسيار سرد، عدم وزش بادهاي شديد و بارش  تگرگ و غيره از جمله خصوصياتي است كه نواحي مركزي درياي خزر را مي توان به عنوان بهترين منطقه براي كشت كيوي در جهان قلمداد كرد. درخت كيوي با توجه به شرايطي كه براي رشد و نمو نياز دارد، در نواحي مركزي  كرانه هاي درياي خزر (غرب استان مازندران و شرق گيلان) وبيشتر در 
ماسه زارهاي ساحلي به خوبي رشد مي كند. 
حال، از ميان نواحي مركزي كرانه هاي درياي خزر، غرب استان مازندران بويژه شهرستانهاي تنكابن و چالوس داراي بيشترين اراضي جهت كشت كيوي مي باشند واين امر بدان علت است كه باغداران اين مناطق به صورت خودجوش و بدون آنكه دولت هزينه اي را متقبل شده باشد، بخشهاي بزرگي از باغهاي مركبات را به باغهاي كيوي تبديل كرده اند و در نتيجه توليد اين محصول به سرعت افزايش يافته است 
( قنبري و ذاكري ، ۱۳۸۱ ، ص ۵۲).
در حال حاضر با توجه به اظهارات مديريت جهادكشاورزي شهرستان تنكابن، از كل ميزان كيوي توليد شده در كشور كه حدود ۷۰ هزار تن اعلام شده است، اين شهرستان با توليد سالانه بيش از ۵۰ هزار تن كيوي از سطحي معادل ۲۰۰۰ هكتار از اراضي شهرستان وميزان عملكردي بالغ بر ۲۵ تن در هكتار، توانسته است ۸۵ درصد از كيوي توليد شده در كشور را در اختيار داشته باشد كه از اين لحاظ رتبه نخست كشور را به خود اختصاص داده است( روزنامه آسيا، ۲۵/۸/۱۳۸۴،ص ۱).
همچنين شهرستان چالوس نيز بر اساس آخرين آمارگيري در سال ۱۳۸۲، توانسته است با توليدي حدود ۴۹۶۷ تن كيوي از سطحي معادل ۲۸۳ هكتار از اراضي شهرستان وميزان عملكردي بالغ بر ۵/۱۷ تن در هكتار، پس از تنكابن به عنوان يكي از توليد كنندگان عمده كيوي  در استان به حساب آيد
(مركز آمار ايران، ارديبهشت ۱۳۸۴، ص ۱۲۹).
با در نظر گرفتن سطح زيركشت كيوي در استان مازندران به ويژه غرب اين استان(شهرستانهاي تنكابن و چالوس) كه در بالا به آن اشاره شده است، نزديك به ۸۷۳۷ نفر در استان به كشت اين محصول اقدام نموده اند. كه از اين تعداد حدود ۵۶۳۲ نفر در تنكابن و ۱۵۰۰ نفر در چالوس مشغول به فعاليت 
مي باشند.حال، در اين تحقيق با توجه به بررسي اجمالي كه در خصوص وضعيت وروند توليد كيوي وهمچنين تعداد بهره برداران مشغول به فعاليت در اين بخش در شهرستانهاي نام برده شده از استان مازندران صورت گرفته است، به تشريح و بيان مسأله از ابعاد اقتصادي و اجتماعي مي پردازيم.
محصول باغ كيوي بر طبق جدول (۱-۱) ، از نظر اقتصادي تا ۲۵ سال قابل بهره برداري است و بطور متوسط محصول ساليانه آن در هر هكتار ۲۰ تن مي باشد.
 
جدول (۱-۱) توليد محصول کيوی در سنوات مختلف و بر حسب تن در هكتار
رديف سنوات وزن بر حسب تن در هكتار
۱ توليد محصول در سال سوم ۱ تن
۲ توليد محصول در سال پنجم ۱۰ تن
۳ توليد محصول در سال ششم ۱۲ تن
۴ توليد محصول  در سال هفتم ۱۷ تن
۵ توليد محصول در سال هشتم ۲۰ تن
۶ توليد محصول در سال نهم ۲۴ تن
۷ توليد محصول در سال دهم تا بيستم هر سال ۲۴ تن
 
بر اين اساس با آنكه بازدهي مي بايد متناسب با سرمايه گذاري باشد، ولي وضع اقتصادي و وضع توليد دو عامل مهم و تعيين كننده در قيمتها خواهد بود. از اين رو در آبان ماه سال جاري (۱۳۸۴) هر كيلوگرم كيوي بر روي درخت ۳ تا ۳ هزار و ۵۰۰ ريال خريداري شده است، كه به هنگام عرضه به بازار مصرف 
( در محل سردخانه ) اين قيمت به بيش از دو برابر افزايش پيدا خواهد كرد.(خبرگزاري جمهوري اسلامي ، ۲۲/۸/۱۳۸۴، ص ۱).
همچنين با توجه به آنكه هزينه احداث يك باغ يك هكتاری كيوي صرفنظر از خريد زمين در سال
 1385-1384 ، حدود ۶ ميليون تومان برآورده شده است، ليكن در مدت بيست سال ، سود دهي سرمايه در اين رشته اقتصادي بيش از ۵۰ درصد مي باشد.
از اينرو، سود سرشاري كه با محاسبه تمام معيارها  واحتمالات مثبت و منفي از كشت اين محصول عايد كيويكاران مي شود، بسياري از ساكنين روستاهاي غرب اين استان را بر اين امر تشويق نموده است كه با تبديل باغات مركبات و يا شاليزارهاي خود به اراضي كيويكاري از اين محصول به عنوان منبع درآمدي براي معيشت خانواده هاي خود استفاده نمايند.
از ديدگاه اجتماعي نيز مي توان اذعان نمود كه بهبود وضعيت اقتصادي كيويكاران منطقه، از يك سو منجر به تامين رفاه و آسايش هر چه بيشتر خانواده هاي آنان مي شود و از سوي ديگر با اشتغال روستائيان به خصوص جوانان منطقه در اين رشته سودآور از معضل بيكاري و مهاجرت بي رويه آنان به شهرهاي صنعتي و بزرگ جلوگيري بعمل مي آيد.
با توضيحاتي كه در مورد ابعاد اقتصادي و اجتماعي مسئله داده شده است وبه منظور تحقق اين هدف كه صنعت كيويكاري از رونق اقتصادي عميق وگسترده تري برخوردار گردد، آموزش  اثربخش كه به عنوان نياز هر فرآيند آموزشي و ترويجي محسوب مي شود مورد توجه قرار گرفته است. اين آموزش مي بايد با توجه به شناخت ويژگيهاي شخصي و نيز نيازهاي شغلي و علائق عاطفي وانگيزه هاي اجتماعي ارائه گردد.
لذا، اين تحقيق درصدد است تا نيازهاي آموزشي – ترويجي كيويكاران استان مازندران (شهرستانهاي تنكابن و چالوس) را مورد شناسايي قرار دهد .
شواهد حاكي از آن است كه بسياري از كيويكاران داراي اطلاعات تجربي بوده كه براي افزايش توليد نيازمند دانش و اطلاعات حرفه اي مي باشند كه مي بايد از طريق آموزشهاي ترويجي به آنها ارائه گردد. اين امر خود مستلزم بررسي نيازهاي آموزشي – ترويجي كيويكاران، سنجش ميزان دانش و اطلاعات حرفه اي موجود آنها در زمينه پرورش كيوي، اولويت بندي اينگونه از نيازها و در نهايت شناسايي عوامل موثر بر نيازهاي آموزشي – ترويجي آنان مي باشد. بدين منظور ضمن افزايش درآمد كيويكاران از طريق افزايش راندمان در واحد سطح و افزايش كيفي توليدات آنان از طريق ارائه آموزشهاي مناسب و با لزوم توجه به برآورد نيازهاي اساسي و واقعي آنان، در نهايت فوائدي متقابل هم براي براي كيويكاران و هم براي اقتصاد كشور در كل بوجود مي آيد و در نتيجه از هدر رفتن سرمايه هاي ملي و شخصي باغدار نيز جلوگيري مي گردد.

۱-۳- اهميت موضوع 
 با در نظر گرفتن مزيت نسبي فعاليتهاي باغباني نسبت به ساير فعاليتهاي بخش كشاورزي، مي توان اظهار داشت كه اين مزيت عمدتاً از يك سو ناشي از قابليتهاي اقتصادي و توان رقابت در بازارهاي جهاني محصولات كشاورزي است و از سوي ديگر برگرفته از قابليت كشت محصولات باغي در زمينه هايي است كه امكان كشت وكار ساير محصولات در آنها ميسر نمي باشد( حاجي پور، ۱۳۸۲، ص ۱۸). در اين ميان، كيوي يكي از محصولات استراتژيك و صادراتي كشور محسوب مي شود. افزايش روز افزون سطح زير كشت كيوي طي دهه اخير و كيفيت بالا و بازار پسند آن موجب گرديد كه اين محصول خود به خود پس از فتح بازارهاي داخلي به بازارهاي بين المللي سرريز شود و رشد معني داري را در صادرات ميوه كشور تثبيت نمايد  ( مهاجر، ۱۳۸۱، ص۱). از لحاظ صادرات، كيوي ايران براي اولين بار در سال ۱۳۶۶ به ميزان ۱ تن صادر شد و در سال ۱۳۷۷ ميزان صادرات آن به حدود ۲۰ هزار تن بالغ گرديد. با توجه به استقبال گسترده مردم جهان از اين ميوه، به همان نسبت تقاضا براي خريد آن رو به افزايش رفته است، لذا اين امر موجب شده است كه صادرات كيوي در ايران روند صعودي داشته باشد. 
امروزه كيوي ايران علاوه بر كشورهاي آسياي ميانه و حاشيه خليج فارس درساير كشورها نيز همچون تركيه، لبنان، سوريه، اروپاي غربي، تايوان ، اندونزي و … طرفداران زيادي دارد واگر برنامه اي براي توليد صادرات اين محصول تدوين واجرا شود و همه بخش ها نيز از آن حمايت كنند مي توان به جذب هر چه بيشتر بازارهاي جهاني اميدوار بود( بي نام ، ۱۳۸۱، ص ۱).
لازم به توضيح است كه موفقيت در توليد و صادرات هر كالا يا محصول خاص، نيازمند وجود مزيت نسبي هم در توليد وهم در صادرات آن مي باشد. از اينرو، ميوه كيوي در توليد واجد مزيت نسبي مي باشد و وجود اين مزيت در صادرات آن نيز با بررسي هاي انجام شده مورد تاييد قرار گرفته است، كه اين امر در واقع حاكي از سهم نسبي كشور ايران در صادرات ميوه كيوي بين كشورهاي عمده صادركننده و جايگاه بين المللي آن  مي باشد. در حال حاضر ايران بعد از كشورهاي نيوزیلند، شيلي ويونان ، رتبه چهارم را از نظر سهم نسبي صادرات اين ميوه به خود اختصاص داده است، در حاليكه از لحاظ توليد و صادرات آن رتبه ششم را در بين كشورهاي توليد كننده عمده دارا مي باشد (قنبري و ذاكري، ۱۳۸۱، ص ۵۴).
يكي از امتيازات كيوي ايران تفاوت در فصل برداشت اين محصول با كشورهاي نيمكره جنوبي مي باشد. كيوي نيوزیلند  از ماه ژوئن تا اواخر پائيز در بازارهاي اروپا عرضه مي شود و اين درست زماني است كه كيوي ايران برداشت شده است و به صورت تازه براي عرضه به بازار آماده مي باشد. به دليل تقارن برداشت محصول در ايران با جشنهاي سال نو ميلادي بازار مناسبي براي عرضه اين محصول (به جهت تمايل مردم اروپا به خزيد كيوي تازه) وجود دارد. در ضمن، دراين فصل از توليد كيوي در كشورهاي نيمكره جنوبي (نيوزیلند و شيلي) كه بزرگترين رقباي صادراتي ايران به حساب مي آيند خبري نيست ( اعتماد، ۱۳۸۱، ص۱۰۷). از ديگر امتيازات توليد كيوي درايران آن است كه به علت عدم استفاده از سموم شيميايي وكودهاي غيرمجاز، سالم ترين كيوي در دنيا شناخته شده است.
 به طور كلي ميزان توليد محصول كيوي در سه استان مازندران، گيلان وگلستان كه توليد كنندگان اصلي اين محصول در كشور به شمار مي آيند، ۷۰ هزار تن اعلام شده است ( روزنامه آسيا، ۲۵/۸/۱۳۸۴، 
ص ۱). در اين ميان، استان مازندران به ويژه غرب آن به دليل داشتن شرايط اقليمي مساعدتر و گستردگي باغات كيوي توانسته است مقام نخست كشور را جهت توليد اين محصول به خود اختصاص دهد. بطوريكه، پيش بيني شده است كه در سال جاري (آبان ۱۳۸۴) ، ۶۵ هزار تن محصول كيوي از سطحي معادل ۳۴۰۰ هكتار از باغات استان برداشت گردد. اين ميزان از توليد نشان دهنده آن است كه محصول كيوي در اين استان نسبت به سال گذشته حدود ۱۰ تا ۱۵ درصد افزايش يافته است( خبرگزاري  جمهوري اسلامي ، ۲۲/۸/۱۳۸۴ ، ص ۱). بر حسب تجربه هاي سالهاي اخير، بازار داخلي تنها قادر به جذب يك چهارم (۱۰ تا ۱۵ درصد) از كيوي توليد شده در اين استان خواهد بود و در نتيجه مابقي اين محصول يعني سالانه بيش از ۴۰ هزار تن از آن مي بايد به بازارهاي خارجي به ويژه كشورهاي اروپايي وآسياي ميانه صادر گردد
( روزنامه آسيا، ۲۵/۸/۱۳۸۴ ، ص۱).
گفتني است كه ۹۰ درصد كيوي توليدي اين استان از نوع هايوارد مي باشد كه نسبت به بقيه انواع، 
درشت تر و داراي كيفيت بهتري است و با توجه به بازار پسندي آن از قابليت صادراتي نيز برخوردار 
مي باشد (خبرگزاري جمهوري اسلامي، ۲۲/۸/۱۳۸۴، ص ۱).
همچنين سهم عمده اي از صادرات كيوي كشور به شهرستان تنكابن تعلق دارد، بطوريكه در سال ۱۳۸۳ بيش از ۲۰ هزار تن كيوي  از اين شهرستان صادر گرديد كه از اين مقدار فقط ۷ هزار تن آن بصورت رسمي و ۱۳ هزار تن بطور غيررسمي يعني بدون اخذ مجوز قرنطينه بهداشتي و از مبادي خروجي ساير استانها صادر شده است (خبرگزاري مهر، ۵/۴/۱۳۸۳، ص ۱). 
در خصوص صادرات اين محصول از شهرستان چالوس نيز، با توجه به آنكه بعد از تنكابن به عنوان دومين توليد كننده عمده در استان به  شمار مي آيد،  تاكنون گزارشي ارائه نشده است.
بنابراين با در نظر گرفتن موارد ذكر شده مي توان به اهميت اين محصول به عنوان يك كالاي غيرنفتي كه از طريق صادرات سبب ارزآوري براي كشور مي شود اشاره كرد. به همين منظور باغداران و خانوارهاي روستايي كه به كشت كيوي مي پردازند جهت افزايش كمي وكيفي محصول خود نيازمند اطلاعات آموزشي مي باشند.
امروزه، آموزش مقدمه و وسيله آغاز بلوغ فكري و تعميق قدرت تفكر و تحليل هاي ذهني در افراد و لذا اسباب استراتژيك تحول و توسعه اجتماعي و مالاً سازندگي جامعه مي باشد( شهبازي، ۱۳۷۵).
به عبارت ديگر، آموزش مكانيسم كليدي براي توسعه مهارتهاي افراد و پيشرفت منابع انساني است (ونتلینگ، ۱۳۷۵، ص ۹). بنابراين اگر مهارتهاي مردم افزايش يابد، آنها بيشتر توليد خواهند كرد و بيشتر در جهت تامين رفاه وآسايش خانواده، جامعه وكشور خود تلاش خواهند كرد. در يك تفسير ساده مي توان گفت كه گسترش آموزش در يك جامعه، باعث كاهش نرخ رشد جمعيت كه معضل عظيمي در كشورهاي در حال توسعه است، مي شود. از طرفي ديگر، توسعه آموزش ، سبب افزايش طول عمر وانتظار زندگي 
 مي شود كه اين امر خود نيز سبب افزايش فعاليت جهت بهبود زندگي اقتصادي و اجتماعي مي شود
 ( حسنيون،۱۳۷۰).
به طور كلي، سهم آموزش در پيشرفت اقتصادي از طريق توانايي و افزايش بهره دهي نيروي كار موجود با استفاده از آموزش عمومي و تخصصي (فني وحرفه اي) است. مطالعات در آمريكا نشان داده كه ۱۰ درصد افزايش در آموزش كشاورزي، باعث ۳ تا ۵ درصد افزايش در بهره دهي مي شود. در حاليكه همين مقدار سرمايه گذاري در زمين يا كودهاي شيميايي ويا ماشين آلات فقط ۱ تا ۲ درصد افزايش بهره دهي خواهد داشت ( همان منبع ).
 چنانچه ملاحظه مي شود، آموزش اساسي ترين عامل در رشد و توسعه اقتصادي و اجتماعي است و 
سرمايه گذاري در آن بدليل كمبود نيروي انساني ماهر و حرفه اي در كشور بسيار مهم و با ارزش است. البته  سرمايه گذاري در امر آموزش بايد همراه با سرمايه گذاري در ساير خدمات اجتماعي نظير بهبود تغذيه و بهداشت، مسكن وغيره باشد تا تأثير مثبت و فزاينده اي بر روند توسعه اقتصادي واجتماعي داشته باشد (همان منبع).
حال، به منظور همياري وارائه آموزشهاي مناسب به اين افراد مي بايد نيازهاي آموزشي – ترويجي آنها شناسايي و تحقيقات بر اساس نوع نيازهاي آنان صورت پذيرد، سپس نتايج تحقيقات كاربردي وتكنولوژيكي جديد در مواقعي كه كشاورزان به آن نيازمند مي باشد در دسترس آنها قرار گيرد
(خيري، ۱۳۸۳). 
در اين صورت با يك برنامه ريزي صحيح واصولي جهت اجراي نيازسنجي كيويكاران منطقه، مي توان به ايجاد زمينه مناسب براي ارتقاء سطح كمي وكيفي محصول كيوي اميدوار بود.
با توجه به اهميت و نقش ميوه كيوي به عنوان يك محصول صادراتي، ساير موارد ذيل مي تواند در اهميت موضوع تحقيق مدنظر باشد:
توجه به نيازهاي آموزشي – ترويجي كيويكاران باعث افزايش توليد در واحد سطح و ارتقاء سطح كيفيت  و رشد اقتصادي و اجتماعي منطقه مي گردد.
اين محصول استراتژيك به عنوان منبع درآمدي براي معيشت خانواده هاي روستايي وهمچنين 
فارغ التحصيلان كشاورزي و ساير افراد به حساب مي آيد.
اشتغال زايي اين محصول در منطقه، نه تنها موجب ممانعت از مهاجرت روستائيان به خصوص جوانان به شهرهاي بزرگ مي شود بلكه سبب جلب مهاجرت افراد از ساير مناطق به استان مازندران نيز مي گردد.
آشنايي با نيازهاي آموزشي – ترويجي كيويكاران منطقه مشخص مي كند كه چه كساني نياز به آموزش دارند وآموزشهاي مورد لزوم آنها چه مي باشد.
شناسايي نيازهاي آموزشي – ترويجي كيويكاران منطقه از يك سو سبب بهبود كارايي آنها مي شود و از سوي ديگر موجب صرفه جوئي در زمان و نيروي كار مروجين، كارشناسان و بطور كلي واحدهاي مراكز خدمات كشاورزي  مي گردد.

    1-4- دلايل انتخاب موضوع
از لحاظ اقتصادي، توليد و صادرات كيوي داراي ارزش افزوده بيشتري است و ارز مناسبي را براي كشور به همراه دارد. از طرفي كيوي در مقايسه با ساير اقلام محصولات كشاورزي، از قيمت مناسبي برخوردار است واگر چه ايجاد باغهاي تازه به سرمايه گذاري بيشتري نياز دارد اما هزينه توليد وبرداشت آن بسيار كمتر از ساير محصولات و براي نمونه مركبات است(مهاجر، ۱۳۸۱، ص۱).
بنابراين، همه شواهد حكايت از آن دارد كه كيويكاري سود مناسبي را براي باغدار ، بازرگان و صادركننده و ساير عوامل دست اندر كار توليد و صادرات آن دارد. لازم به ذكر مي باشد كه قيمت تمام شده محصول نيز در سطحي است كه كيوي ايران را از قدرت رقابتي بهتري در برابر توليدات ساير كشورها برخوردار مي كند و اين در حالي است كه كشت مركبات در طول بيش از نيم قرن، در استان مازندران به بن بست رسيده است و يكي از دلايل كشاورزان مازندراني به زراعت كيوي را همين نامتعادل بودن هزينه هاي توليد مركبات در برابر قيمت هاي مورد انتظار بازار داخلي و بين المللي تشكيل مي دهد ( مهاجر، ۱۳۸۱ ، ص ۱). از اينرو با در نظر گرفتن مطالب ذكر شده لزوم توجه به نقش كيويكاران منطقه جهت توليد محصولي بيشتر و با كيفيت بهتر صد چندان مي شود و ضرورت ارائه آموزشهاي مناسب و مقتضي با برنامه ريزيهاي صحيح به آنها بيش از پيش نمايان مي گردد.
حال به منظور آنكه اينگونه آموزشها براي كيويكاران مؤثر واقع شود و از هدر رفتن سرمايه، وقت و توان اين افراد جلوگيري به عمل آيد، مي بايد نيازهاي آموزشي- ترويجي آنان مورد بررسي قرار گيرد. زيرا از آنجائيكه آموزش، يكي از ابزارهاي مداخله توسعه محسوب مي گردد، تعيين نياز 
آموزشي – ترويجي  به نوعي مي تواند تعيين كننده نحوه دخالت در فرآيند توسعه كشاورزي باشد.برآورد اين نوع از نياز يك فرآيند نسبي است و هيچ وقت به طور كامل انجام نمي شود، زيرا شرايط جامعه هدف كه بر مبناي آن نيازها تعيين مي شوند در حال تغيير است. بنابراين، نيازهاي آموزشي – ترويجي كيويكاران نيز به عنوان يك گروه اجتماعي همواره درحال تحول مي باشد( شعبانعلي فمي، ۱۳۸۰، ص۴۲).
به طور كلي ، انگيزه و دلايل انتخاب موضوع به شرح ذيل مي باشد:
۱- عدم بررسي و توجه به نيازهاي آموزشي – ترويجي  كيويكاران استان مازندران تا به امروز، به ويژه در شهرستانهاي تنكابن و چالوس كه از توليد كنندگان عمده اين محصول به شمار مي آيند؛
۲- اهميت اقتصادي ميوه كيوي به عنوان يك محصول استراتژيك و ارز آور براي كشور و همچنين به عنوان منبع درآمدي براي كيويكاران؛
۳- افزايش توليد كيويي با كيفيت مطلوب تر از طريق افزايش راندمان در واحد سطح واستفاده از ارقام پرمحصول توسط كيويكاران جهت جلوگيري از تبديل هر چه بيشتر باغات مركبات به اراضي كيويكاري؛
۴- انطباق برنامه هاي تهيه شده توسط كارشناسان متخصص با امكانات موجود در منطقه، جهت ارائه به كيويكاران ؛
۵- عملياتي نمودن يافته هاي تحقيق جهت ارائه آموزشهاي مناسب و اثر بخش به كيويكاران منطقه، به شرط آنكه از سوي مسئولين ذيربط حمايت گردد.

 
۱-۵- اهداف تحقيق 
۱-۵-۱- هدف كلي 
هدف كلي تحقيق بررسي و شناخت نيازهاي آموزشي – ترويجي كيويكاران استان مازندران (شهرستانهاي تنكابن و چالوس) مي باشد كه براي رسيدن به اين هدف، اهداف ذيل مي بايد مورد توجه قرار گيرد:

۱-۵-۲- اهداف اختصاصي  
۱- آشنايي با ويژگيهاي فردي ، اقتصادي و فعاليتهاي باغداري كيويكاران شهرستانهاي تنكابن و چالوس
۲- شناسايي و اولويت بندي نيازهاي آموزشي – ترويجي کیویکاران ؛ 
۳- بررسي عوامل مؤثر بر رفع يا كاهش نيازهاي آموزشي – ترويجي كيويكاران مناطق ذكر شده؛
۴- شناسايی فعاليتهای آموزشی – ترويجی انجام شده در زمينه کيويکاری؛
۵- بررسي ميزان استفاده كيويكاران منطقه از كانالهاي ارتباطي جهت كسب اطلاعات در زمينه پرورش كيوي.

۱-۶- محدوده هاي تحقيق 
محدوده هاي تحقيق از سه بخش مختلف قابل بررسي مي باشد :

۱-۶-۱– محدوده موضوعي  
محدوده موضوعي اين تحقيق بررسي و شناخت نيازهاي آموزشي – ترويجي کيويکاران استان مازندران 
( شهرستانهاي تنکابن و چالوس ) مي باشد. لازم به توضيح است که تحقيق حاضر به شناخت نيازهاي آموزشي – ترويجي کيويکاران مناطق مذکور  در مراحل مختلف احداث باغ ، کاشت، داشت ، برداشت و انبار داری کیوی مي پردازد و در نهايت عواملي را  که در کاهش و يا بر طرف نمودن نيازهاي آنان  مؤثر 
مي باشند مورد بررسي قرارمي دهد. 
   1-6-2– محدوده مکاني  
تحقيق حاضر از لحاظ جغرافيايي در محدوده استان مازندران انجام مي گيرد و محدود به کيويکاراني است که در شهرستانهاي تنکابن و چالوس به  کشت اين محصول مشغول مي باشند. به منظور آشنايي با اين استان و شهرستانهاي مذکور آن در ذيل به توصيف سيماي کلي از آنها پرداخته شده است 
۱-۶-۲-۱- سيماي کلي استان مازندران 
استان مازندران با مساحتي بالغ بر ۴۶۴۵۶ کيلومتر مربع در شمال ايران بين ۳۵ درجه و ۴۷ دقيقه تا ۳۸ درجه و ۵ دقيقه عرض شمالي و۵۰ درجه و ۳۴ دقيقه تا ۵۶ درجه و ۱۴ دقيقه طول شرقي از نصف النهار گرينويچ قرار گرفته است . حد شمالي آن درياي مازندران و کشور ترکمنستان ، حد جنوبي آن استان زنجان، تهران و سمنان ، حد غربي آن استان گيلان و حد شرقي آن استان خراسان مي باشدو مرکز آن شهر ساري است . استان مازندران در پايان سال ۱۳۸۰، ۱۵ شهرستان و ۴۶ شهر داشته است. لازم به توضيح است که شهرستان چالوس تا قبل از  سال ۱۳۸۰ ، طبق سرشماري عمومي نفوس و مسکن- ۱۳۷۵ ،به عنوان يکي از شهرهاي شهرستان نوشهر محسوب مي شد. ولي طبق بازسازي و برآورد جمعيت شهرستانهاي استان مازندران ، در پايان سال ۱۳۸۰ شهر چالوس از شهرستان نوشهر جداگشته و به تنهايي يک شهرستان محسوب گرديد
  • بازدید : 57 views
  • بدون نظر
این فایل قابل ویرایش می باشد وبه صورت زیر تهیه شده وشامل موارد زیر است:

دستگاه ادراری شامل کلیه ها، حالب ها، مثانه، و پیشابراه است. کلیه ها در خارج از حفره صفاقی در طرفین ستون مهره ها از مهره دوازدهم سینه ای تا مهره سوم کمری قرار گرفته اند.
کلیه دارای ۲ ناحیه قشر خارجی (کورتکس) و مدولای داخلی است. واحد عملکردی آن نفرون است. نفرون حاوی یک گلومرول واجد سرخرگ آوران و وابران ، کپسول برمن، توبول گزیمال، قوس هنله، توبول دیستال ومجاری جمع کننده است. 
انواع سنگ ها به دو دسته سنگ های کلسیمی و غیر کلسیمی تقسیم می شوند. سنگ های کلسیمی در مردان شایعتر بوده و علت اصلی تشکیل انواع سنگ های کلسیمی شامل هیپرکلسیوری علت تشکیل آن ارثی، هیپر یوریکوزوری علت تشکیل آن رژیم غذایی، هیپرپاراتیروئیدیسم علت تشکیل آن نئ.پلازی، هیپراگزالوری در نوع روده ای آن به علت جراحی روده ای و در نوع ارثی آن به علت ارثی و هیپوسیتراتوری می تواند علت تشکیل آن رژیم غذایی و یا ارثی باشد.سنگ های غیر کلسیمی شامل: سنگ های اسید اوریکی علت تشکیل این سنگ ها ارثی بوده و در مردان شایعتر است ورنگ این بلور ها در ادرار نارنجی  مایل به قرمز می باشد. نیمی از افراد مبتلا به این سنگ ها نقرس دارند. سنگ های استرووایت علت تشکیل آن عفونت ادراری ناشی از باکتری های مولداوره آز (پروتئوس) می باشد. این سنگ ها در زنان شایعتر است.
و نمای شاخ گوزنی دارند. و تشکیل بلور آنها در ادرار شبیه در تابوت است سنگ های سیستینی علت تشکیل این سنگ ها ارثی یا نئوپلازی بوده و به رنگ زرد و لیمویی و زیاد شایع نیستند 
بلور های آن در ادرار صفحات  شش ضلعی صاف می باشند. 
سنگ های گزانتینی در اثر کمبود مادر زادی گزاننتین اکسید از ایجاد شده و رنگ این سنگ ها زرد خرمایی  استو شفاف هستند و سنگ های ایند ینادیر در اثر مصرف ایندینادیر در مبتلایان به ایدز دیده می شود و این سنگ ها رنگ زرد قرمز دارند.
درمان سنگ های موجود در کلیه یا مجاری ادراری نیازمند ترکیبی از اقدامات طبی (مصرف دارو) و جراحی است. درمان بیماران با سنگ های کلسیمی استفاده از دارو های مدر تیازیدی است.  سنگ سازی (نفرولیتیازیس)هیپرکلسیوریک باز جذبی درمان فقط با برداشتن جراحی آدنوم مهاجم پاراتیروئید می باشد. سنگ سازی هیپر کلسیوریک کلیوی به طور موثر با هیدروکلرو تیازید ها درمان می شود. سنگ سازی کلسیمی هیپراوریکوزوری درمان با رژیم غذایی کم پورین، آلوپورینول و پتاسیم سیترات است و درمان سنگ سازی کلسیمی هیپر اگزالوری با کلسیترامین و لاکتات کلسیمی است و درمان هیپو سیتراتوری با نمک های پتاسیم از جمله سیترات پتاسیم موفقیت آمیز است. درمان سنگ های (غیر کلسیمی) 
۱ – استرووایت، درمان آن خارج کردن کامل سنگ با جراحی است(نفرولیتوتومی پروکوتا نئوس)
۲ – درمان سنگ های اسید اوریکی با کاهش رژیم غذایی پورین دار و تجویز آلو پو ر ینول می باشد.
۳ – درمان سنگ های سیستینی با مصرف فراوان مایعات و رژیم کم سدیم و پنی سیلامین است. 
۴ – درمان سنگ های گزانتینی با مصرف فراوان مایعات و مصرف دارویی آلوپورینول و رژیم غذایی محدود از نظر پورین است. درمان سنگ های ایند ینادیر با قطع مصرف دارویی ایندینادیر(داروی مبتلایان به ایدز)و درمان سنگ های سیلیکاتی و تریامترین به ترتیب درمان جراحی و درمان با قطع مصرف دارویتریامترنی می باشد.
در این قسمت به عنوان چکیده این پایان نامه مطالعه جدول ۲-۱ توصیه می شود. درمان جراحی سنگ ها نیز وجود دارد. شکستن از طریق خارج بدنی ، شکستن از طریق لیتوترپسی ماوراءصوتی از طریق پوست و به وسیله لیزر، ۳ روش جدید است که جایگزین روش های قدیمی هستند.
  • بازدید : 64 views
  • بدون نظر

این فایل قابل ویرایش می باشد وبه صورت زیر تهیه شده:

نارسایی احتقانی قلب (Congestive Heart Failure) وضعیت پاتوفیزیولوژیکی است که در آن قلب قادر به پمپاژ خون جهت رفع نیاز بافتهای بدن نمی باشد و یا تنها از طریق افزایش فشار پر شدن بطن قادر به جبران آن می باشد(۱). نارسایی قلبی ، معضل عمده مربوط به سلامت عمومی در ملل صنعتی و تنها بیماری شایع قلبی – عروقی است که شیوع آن در آمریکای شمالی و اروپا در حال افزایش می باشد. در ایالت متحده ، نارسایی قلبی مسؤول تقریبا یک میلیون مورد بستری و ۰۰۰/۵۰ مورد مرگ سالانه است و شیوع آن با افزایش سن جامعه بیشتر می شود.(۲)
براساس مطالعات جدید و شواهد آزمایشگاهی در In vitro و مدلهای حیوانی مشخص شده است که نارسایی احتقانی قلب با وضعیت استرس اکسیداتیو ارتباط دارد.(۳) در حیوانات آزمایشگاهی ایجاد CHF با تغییراتی در مکانیسم های دفاع آنتی اکسیدانی و آسیب میوکارد همراه است. این شواهد منجر به ارایه فرضیه ای گردید دال بر اینکه استرس اکسیداتیو می تواند در پیشرفت و شدت نارسایی احتقانی قلب نقش داشته باشد.(۴) محصولات حاصل از پراکسیداسیون لیپیدها می تواند مشکلات فراوانی برای سلول ها و بدن ایجاد کند . تغییر در نفوذ پذیری غشاء پراکسیداسیون غلاف میلین و تولید ناراحتی های عصبی ، بیماری آترواسکلروز و بسیاری بیماری های دیگر را به این فرآیند نسبت میدهند(۵) . آنچه در بین محصولات پراکسیداسیون لیپیدها به لحاظ اهمیت آن مورد توجه محققین قرار گرفته و متدهای مختلفی برای اندازه گیری آن طراحی شده ، مالون دی آلدئید (MDA) به عنوان اندیکس پراکسیداسیون لیپیدها میباشد. (۶)
با توجه به اینکه اطلاعات دقیقی در زمینه پراکسیداسیون ترکیبات لیپیدی در CHF در کشورمان گزارش نشده است، لذا در این تحقیق برآنیم تا وضعیت پراکسیداسیون لیپیدها را در بیماران مبتلا به نارسایی احتقانی قلب مورد بررسی قرار داده و با گروه شاهد مقایسه نموده تا در تفسیر عوارض بالینی در شدت CHF و نیز احتمالا تجویز داروهای آنتی اکسیدان در آینده برای بیماران CHF تصمیم گیری نماییم .
تعریف واژه ها
۱) نارسایی احتقانی قلب (Congestive Heart Failure) : وضعیت پاتوفیزیولوژیکی است که در آن قلب قادربه پمپاژ خون جهت رفع نیاز بافتهای بدن نمی باشد یا تنها از طریق افزایش فشار پرشدن بطن قادر به انجام آن است.(۱)
۲) پراکسیداسیون لیپید : تجزیه و تخریب اکسیداتیو لیپیدهای موجود در غشای سلولی بوسیله رادیکالهای آزاد موجود در بدن.
۳) MDA : محصول نهایی (end – product) حاصل از پراکسیداسیون لیپیدها می باشد که به عنوان یک مارکرزیستی (biomarker) برای تعیین سطح پراکسیداسیون لیپیدها در بدن از آن استفاده میشود.
۴) شدت بیماری CHF :(2) 
کلاس فونکسیونل (Functional Class)III: فرد در حالت استراحت مشکلی ندارد ولی با انجام فعالیت های مختصر دچار علایم نارسایی قلبی می شود.
کلاس فونکسیونل (Functional Class)IV : شخص حتی در حالت استراحت نیز  علامتدار است و هر فعالیتی موجب تشدید نارسایی قلبی می شود.

عتیقه زیرخاکی گنج