• بازدید : 60 views
  • بدون نظر
این فایل در ۹۶صفحه قابل ویرایش تهیه شده وشامل موارد زیر است:

پردازش سيگنال هاي ديجيتال با استفاده از عمليات رياضي قابل انجام است. در مقايسه، برنامه نويسي و پردازش منطقي روابط، تنها داده هاي ذخيره شده را مرتب مي كند. اين بدان معني است كه كامپيوترهاي طراحي شده براي كاربردهاي عمومي و تجارتي به منظور انجام محاسبات رياضي، مانند الگوريتم هاي انجام تحليل فوريه و فيلتر كردن مناسب و بهینه نيستند. پردازشگرهاي ديجيتال وسايل ميكروپروسسوري هستند كه به طور مشخص براي انجام پردازش سيگنال هاي ديجيتال طراحي شده اند. پردازنده هاي DSP دسته اي از پردازنده هاي خاص مي باشند كه بيشتر براي انجام بلادرنگ پردازش سيگنال هاي ديجيتال استفاده مي شوند.
) تحلیل سيستم هاي DSP :
سيستم نمونه DSP در شكل‌(۱-۱) نشان داده شده است. همان گونه كه ديده مي شود اين سيستم ازسه بخش اصلي تشكيل گرديده است. بخش ابتدايي براي آماده سازي سيگنال و تبديل آن به نوع ديجيتال و بخش انتهايي كه نتايج حاصل از پردازش ديجيتالي را دوباره به شكل اوليه تغيير مي دهد و قسمت مركزي كه پردازشگر ديجيتال را براي اجراي يك الگوريتم، يك برنامه و يا مجموعه اي از محاسبه هاي منطقي – رياضي تشكيل مي دهد. واحدهاي ابتدايي و انتهاي سيستم فوق مورد بحث ما نمي باشند و در اين فصل به طور عمده به بخش اصلي پردازشگر پرداخته مي شود.[۱] 
اولين نكته قابل توجه اين است كه چگونه سيستم DSP طراحي مي شود؟ چگونگي و روش طراحي سيستم را 
مي توان در شكل‌(۱-۲)‌ مشاهده كرد. اولين قدم در اين طراحي، تحليل سيگنال ورودي و تعيين مشخصات آن مانند حداقل و حداكثر دامنه، پهناي باند، محتواي طيفي سيگنال و حدود تغييرات، نسبت سيگنال به نويز (SNR) آن است.
همان طور كه سيگنال اصلي آنالوگ باشد، اولين مرحله، پيش پردازش سيگنال و تبديل آن به شكل ديجيتالي است. ميزان و نوع تقويت كننده ورودي، طراحي فيلتر ضدهمپوشاني، حداقل نرخ نمونه برداري و در نهايت طراحي مبدل آنالوگ به ديجيتال در مهمترين موارد اين مرحله از طراحي سيستم پردازشگر ديجيتالي است.
سومين مرحله از طراحي سيستم پردازشگر، طراحي نرم افزاري – سخت افزاري پردازشگر ديجيتال است. محتواي طيفي سيگنال و SNR سيگنال ورودي و نيز مشخصات مورد نياز در خروجي عمليات پردازش كه مي تواند آشكارسازي مولفه هاي فركانس باشد و يا ممكن است بهبود خصوصيات SNR سيگنال مد نظر باشد، تابع انتقال سيستم DSP و الگوريتم هاي محاسبه آن را تعيين مي كند. 
در پردازش زمان – حقيقي پهناي باند سيگنال، سرعت پردازش و ميزان بار پردازشي ميان سخت افزار و نرم فزار را تعيین مي كند. اكنون اين سوال اساسي قابل مطرح است كه تفاوت پردازشگرهاي DSP و ميكروپروسسورها چه هستند؟ همان طور كه مي دانيم كامپيوترهاي ديجيتال بر مبناي ميكروپروسسورها كار مي كنند كه با اجراي مراحل منطقي در آن ها، محاسبه و الگوريتم هايي انجام مي يابد.  
اما نوع محاسبه ها و سرعت انجام آن ها بسيار پايين تر از انتظاراتي نظير انجام روباتيك، كنترل سريع ماشين ها، استخراج سريع پارامترها از سيگنال هاي زمان – حقيقي و امثال آن است. ولي به هر حال در دهه هاي اخير نشان داده شده است كه كامپيوترها به ميزان بسيار زيادي در دو زمينه مديريت و كار با داده، مانند پردازش متن ، مديريت پايگاه داده  و محاسبه هاي رياضي مورد استفاده قرار مي گيرد. 
همه ميكروپروسسورها كم و بيش هر دو وظيفه فوق را مي توانند اجرا كنند، ولي بسيار مشكل و يا گران است كه بتوان وسيله اي داشت كه براي هر دو وظيفه بهينه باشد.
 
براي بررسي و تاييد عملكرد سيستم پيشنهادي، ابتدا سيگنال ورودي و مدل پردازش شبيه سازي نرم افزاري 
تعیین مي گردد. سپس با اطلاعات اوليه و تاييد نهايي گراف جريان سيستم از شبيه ساز نرم افزاري استخراج گرديده كه مبناي پياده سازي سخت افزاري – نرم افزاري پردازشگر ديجيتالي قرار مي گيرد. 
مصالحه زيادي در طراحي سخت افزاري، مانند اندازه مجموعه دستورالعمل ها و تعداد وقفه ها  ميان آن ها انجام گرديده است. همچنين، مسائل بازاري و تجاري، نظير هزينه ي توسعه و ساخت، رقابت و طول عمر محصولات از اهميت فوق العاده اي برخوردارند. اين ملاحظات موجب بروز ميكروپرسسورهاي پنتيوم  شد. 
به طريق مشابه DSP ها نيز براي محاسبه هاي رياضي در پردازش سيگنال هاي ديجيتال طراحي شدند كه سرعت اجراي بيشتر الگوريتم هاي DSP تقريبا به طور كامل با تعداد ضرب – جمع هاي مورد نياز محدود مي شوند.  
علاوه بر اجرای محاسبه های رياضي با سرعت زياد، DSP ها بايد داراي توانايي پيشگويي زمان اجرا باشند. 
بيشتر DSP هاي مورد استفاده در كاربردهاي مختلف به صورت پيوسته اي عمل پردازش را انجام داده، بدون اين كه شروع و خاتمه تعريف شده اي داشته باشند و متناسب با سرعت مورد نياز در كاربرد عمل مي كنند. 
دلايل متعددي وجود دارد كه سرعت سيستم DSP مورد طرح بيش از حد نياز نباشد، زيرا با افزايش آن هزينه، مصرف توان و پيچيدگي طرح نيز افزايش مي يابد. اين دلايل اطلاعات درستي از زمان اجراي پردازش را ضروري مي سازد تا هم وسيله مناسب انتخاب شود و هم الگوريتم هاي مورد استفاده به نحو صحيحي طراحي شوند.
 
۱-۲) معماري پردازشگرهاي ديجيتال :
يكي از مهم ترين گلوگاه هاي اجراي الگوريتم هاي DSP، انتقال اطلاعات به/ از حافظه است. اين اطلاعات شامل «داده» مانند نمونه هاي سيگنال ورودي و ضرايب فيلتر و «دستورالعمل ها» كه به صورت كدهاي باينري به صورت دنباله وار به برنامه اعمال مي گردد، مي شوند.

الف) معماري وان – نيومان :
 ساده ترين نوع انجام اين عمل توسط وان – نيومان [۱۹۰۳-۱۹۵۷,Von Neumann] ارائه گرديد. معماري 
وان – نيومان تنها داراي يك حافظه و يك گذرگاه  براي نقل و انتقال داده به واحد پردازش مركزي (CPU)  است. اين معماري در شكل (۱-۳) نشان داده شده است. طرح وان – نيومان براي حالتي كه همه وظايف در برنامه اي كه به صورت سريال انجام مي شوند، به طور كامل قابل قبول است.

شكل (۱-۳): معماري وان – نيومان [۱]

ب) معماري هاروارد :
 معماري ديگر تنها وقتي مورد نياز مي شوند كه پردازش سريع مورد نياز باشد. در شكل (۱-۴) معماري ديگري به نام هاروارد نشان داده شده است كه در دانشگاه هاروارد با هدايت هوارد آيكن [Haward Aiken 1900-1973] در سال ۱۹۴۰ ارائه شده است. در اين طرح حافظه هاي جداگانه اي براي داده ها و دستورالعمل ها در نظر گرفته شده است كه داراي گذرگاه هاي جداگانه اي نيز مي باشند. چون در اين طرح، گذرگاه ها به طور مستقل دستورالعمل ها و داده ها را همزمان واكشي  مي كنند كه موجب افزايش سرعت پردازش مي شود. بسياري از DSP ها امروزه از اين نوع معماري استفاده مي كنند
  • بازدید : 36 views
  • بدون نظر

قیمت : ۲۰۰۰۰ ريال    تعداد صفحات : ۴    کد محصول : ۱۷۸۲۶    حجم فایل : ۳۳ کیلوبایت   

دانلود کمک پایان نامه حافظه مجازی رو براتون گذاشتم.

دانلود این فایل می تواند کمک ویژه ای به شما در تکمیل یک پایان نامه ی کامل و قابل قبول و ارایه و دفاع از آن در سمینار مربوطه باشد.

برخی از عناوین فایل :

۱-پیکره بندی حافظه مجازی

۲- مسئله سرعت 

امیدوارم از این فایل لذت ببرید…


عتیقه زیرخاکی گنج