• بازدید : 45 views
  • بدون نظر
این فایل در ۱۰صفحه قابل ویرایش تهیه شده وشامل مواردز یر است:

عوارض مزمن بیماری قند سه دسته : عوارض رگ های بزرگ، عوارض رگ های بسیار کوچک و عوارض مربوط به اعصاب را شامل می شود. عوارض رگ های اکلیلی قلبی، بیماری عروق مغز و ابتلای رگ های محیطی دیده می شود. عوارض رگ های بسیار کوچک (میکرو آنژیوپانی) شامل نفروپاتی و رتینوپاتی دیباتی است که شایعترین و عمده ترین عوارض دیررس بیماری قند می باشند. عوارض عصبی – ماهیچه ای دیابت بیشتر به صورت منونوروپاتی یک یا چند تنه عصبی، پلی نوروپاتی متقارن محیطی، پولی نوروپاتی محیطی، نوروپاتی دیابتی اعصاب خودکار و آمیوتروپی دیابتی تظاهر می کند.
تشخیص بیماری دیابت قندی :
بنا به توصیه سازمان بهداشت جهانی و NIH، دیابت به صورت های زیر تشخیص داده می شود :
۱ )  غلظت قند پلاسمای سیاهرگی در دو نوبت نا شتا (۱۴۰) میلی گرم درصد یا بالاتر باشد؛
۲ ) غلظت قند پلاسمای سیاهرگی دو ساعت پس از مصرف (۷۵) گرم گلوکز مساوی یا بالاتر از (۲۰۰) میلی گرم درصد شود و دست کم یکی از غلظت های نیم ساعت، مساوی یا بالاتر از (۲۰۰) میلی گرم درصد باشد. اگر غلظت قند دو ساعت بین (۱۴۰) و (۲۰۰) میلی گرم درصد و یکی از غلظت های نیم ساعت و یک ساعت بالاتر از (۲۰۰) میلی گرم درصد باشد.اختلال تحمل گلوکز نامیده می شود. در این گروه بیماران زمینه برای ابتلا به دیابت بیشتر است، گر چه ممکن است (۷۵) درصد آنان هیچ گاه دیابت را نشان ندهند.
غربالگری برای دیابت قندی :
جمعیت هدف : غربالگری همه جمعیت از نظر بیماری قند کار شایسته ای تلقی نمی شود، ولی غربالگری گروه های در معرض خطر شدید مناسبتر است. این گروه ها عبارتند از : (۱) اشخاص (۴۰) ساله و بالاتر؛ (۲) افرادی که سابقه خانوادگی ابتلا به دیابت دارند؛ (۳) اشخاص چاق؛ (۴) زنانی که نوزاد با وزن بیش از (۵/۴) کیلوگرم (و یا در جوامع اساساً کوتاه قد ۵/۳ کیلوگرم) زائیده اند؛ (۵) بیماران مبتلا به آترواسکلروزیس زود درس .
فرض بر آن است که تشخیص زودرس و مراقبت موثر از لحاظ هیپر گلیسمی در مبتلایان به دیابت بدون نشانه؛ ابتلا را کم می کند.
آزمایش ادرار : آزمون گلوکز ادرار دو ساعت پس از صرف غذا رایج ترنی آزمونی است که برای شناسایی موارد دیابت عمل می شود. همه کسانی که قند در ادرارشان یافت شود، دیابتی تلقی می شوند مگر آن که با آزمون استاندارد تحمل گلوکز خلاف آن ثابت شود. در موارد خفیف تر بیماری گلوکز در ادرار یافت نمی شود و احتمال می رود که با آزمایش ادرار، این گونه موارد از نظر دور بمانند. این موضوع به عنوان حساس نبودن آزمون شناخته می شود به عبارت دقیق تر حساسیت آزمون بین (۵) تا (۱۰) درصد متفاوت است.حساس نبودن آزمون به معنای آن است که اگر تنها به همین آزمون اکتفا شود، ممکن است تعداد زیادی از بیماران از نظر بیفتند. به این دلایل آزمایش ادرار ابزار مناسبی برای بیمار یابی یا بررسی های اپیدمیولوژیک جمعیت محسوب نمی شود.
۲ ) آزمایش قند خون : به خاطر نارسا بودن آزمایش قند ادرار، «آزمون استاندارد گلوکز خوراکی» اساس تشخیص بیماری دیابت قندی می باشد در برنامه های غربالگری همگانی اندازه گیری گلوکز ناشتا، یا نمونه های اتفاقی را بکار گرفته اند. اندازه گیری مقدار قند خون در نمونه های اتفاقی از نظر استفاده همه گیری شناختی کافی محسوب نمی شود و در بهترین حالت تنها می تواند بر آورد وفور خام دیابت قندی در جامعه را به دست دهد. تعیین مقدار قند خون ناشتا – اگر به تنهایی انجام شود- کم اعتبارتر تلقی می شود.
برای مقاصد اپیدمیولوژیک می توان مقدار قند خون را دو ساعت پس از خوردن (۷۵) گرم گلوکز به تنهایی یا همراه با تعیین مقدار قند خون ناشتا بکار گرفت.
پیشگیری و کنترل دیابت قندی :
۱ ) پیشگیری اولیه
برای پیشگیری اولیه استراتژی پیشنهاد شده به شرح زیر است :
الف ) استراتژی جمعیتی
حیطه عمل پیشگیری اولیه در مورد دیابت وابسته به انسولین – با توجه به دانش کنونی محدود است و به احتمال مناسب نیست ولی تهیه برنامه های پیشگیری از دیابت غیر وابسته به انسولین بر پایه از بین بردن عوامل خطر زیست محیطی مقدور است. تدابیر پیشگیری شامل نگهداری وزن بدن در حد عادی و از طریق رعایت عادات غذایی سالم و ورزش است. عادات غذایی سالم شامل : مصرف مقدار کافی پروتئین، مصرف رژیم غذایی دارای الیاف گیاهی به مقدار زیاد و پرهیز از غذاهای شیرین است.
ب ) استراتژی گروه های در معرض خطر بالا
برای دیابت وابسته به انسولین استراتژی ویژه ای برای گروه در معرض خطر موجود نیست. در حال حاضر در مورد مشاوره ژنتیک به عنوان یک روش پیشگیری توجیه منطقی وجود ندارد.
چون به نظر می رسد دیابت غیر وابسته به انسولین توام و همراه با سبک آسایش طلبانه باشد با جلوگیری از پر خوری و چاقی و اصلاح آن می توان خطر و عوارض آن را کاه داد چون الکل به طور غیر مستقیم خطر دیابت را افزایش می دهد باید از آن پرهیز کرد. کسانی که در معرض خطر دیابت هستند باید از مصرف داروهای دیابت زا مانند مصرف قرص های خوراکی پیشگیری از بارداری اجتناب کنند و کاستن از عوامل افزایش دهنده خطر آترواسکلروز مانند : کشیدن سیگار، پر فشاری خون، افزایش کلسترول سرم و سطح تری گلیسیرید هم خردمندانه است. این برنامه ها در گروه های جمعیتی هدف می تواند بسیار کار سازتر باشند.
۲ ) پیشگیری ثانویه :
پس از تشخیص دیابت آن را به حد کافی درمان کرد. اهداف درمان عبارت از : (۱) نگهداری سطح قند خون در سطح نزدیک به سطح عادی. (۲) حفظ وزن بدن در حد عادی می باشند.
مراقبت خوب از سطح قند خون شخص را در برابر بروز عوارض محافظت می کند.
اگر سه رکن اصلی درمان بیماری قند را رژیم غذایی ، ورزش و دارو بدانیم بدون شک رکن چهارم آموزش خواهد بود.
در وهله نخست داشتن یک رژیم غذایی لازم است زیرا حتی با توسل به درمان با انسولین باز هم نمی توان قند خون را در سطح محدود معتدل نگاه داشت. بیشتر کسانی که در سنین بالا دچار مرض قند می شوند افرادی فربه و دارای وزنی بیش از حد طبیعی هستند اکثر این افراد اگر بتوانند وزن خود را کم کنند دیگر احتیاجی به سایر درمان ها نخواهند داشت.

عتیقه زیرخاکی گنج