• بازدید : 49 views
  • بدون نظر
این فایل در ۱۶صفحه قابل ویرایش تهیه شده وشامل موارد زیر است:

در قرآن، ده‏ها آيه پيرامون آثار و كيفر گناه آمده و در اينجا به ذكر چند نمونه مى‏پردازيم:
«فَاَنزلنا عَلى الّذينَ ظلموا رِجزاً مِنَ السّماءِ بِما كانوا يَفسقُون» (۴۰۳) 
«بر ستمگران بخاطر نافرمانى عذابى از آسمان فرستاديم.»
«يريد اللّه اَن يُصيبَهم بِبَعض ذُنُوبهم» (۴۰۴) 
«خدا مى‏خواهد آنان را به پاره‏اى از گناهانشان مجازات كند.»
«…فَاهلَكناهُم بِذُنوبِهم» (۴۰۵) 
«آنها را به خاطر گناهانشان نابود ساختيم.»
«فاَخذناهُم بِما كانُوا يَكسِبون» (۴۰۶) 
«آنها را به كيفر اعمالشان مجازات كرديم.»
«فَتِلكَ بُيوتَهم خاوِيةً بِما ظَلموا» (۴۰۷) 
«اين خانه‏هاى آنهاست كه بخاطر ظلم و ستمشان خالى مانده است.»== «ممّا خطيئاتِهم اُغرِقُوا» (۴۰۸) 
«آنها به خاطر گناهانشان غرق شدند.»
«فَدَمدَم عَليهِم رَبّهم بِذَنبِهم فَسوّاها» (۴۰۹) 
«آنها (قوم ثمود) را به خاطر گناهانشان درهم كوبيد و سرزمينشان را صاف و مسطح كرد.»
«اِنّ اللّه لايُغَيّرُ ما بقَوم حتّى يُغَيّروا ما بِاَنفُسهم» (۴۱۰) 
«خداوند سرنوشت هيچ قوم و ملتى را تغيير نمى‏دهد، مگر آنكه آنها خود را تغيير دهند.»
«كلاّ بَلْ رانَ على قُلوبِهم ما كانوا يَكسِبون» (۴۱۱) 
«چنين نيست كه آنها مى‏پندارند، بلكه اعمالشان همانند زنگارى بر دل‏هايشان نشسته است.»
«و ما اَصابَكم مِن مُصيبَة فَبِما كَسبتْ اَيديكُم و يَعفُوا عن كثير» (۴۱۲) 
«و هر گرفتارى كه به شما رسد به خاطر اعمالى است كه انجام داده‏ايد و بسيارى را نيز عفو مى‏كند.»
جالب اينكه حضرت على عليه السلام به نقل از رسول خداصلى الله عليه وآله مى‏فرمايد:
«خير آية فى كتاب الله هذه الاية»
«بهترين آيه خدا در قرآن همين آيه است.»
سپس فرمود:
«يا على! ما من خدش عود و لانكبة قدم الا بذنب» (۴۱۳) 
«اى على! هر خراشى كه از چوبى به انسان مى‏رسد و هر لغزش قدمى بر اثر گناهى است كه از او سرزده است.»
كيفرهاى اُخروى گناه
«و مَن جاءَ بِالسَّيّئة فَكُبّت وُجوههُم فى النّارِ هَل تُجزَون الاّ ما كُنتُم تَعمَلون» (۴۱۴) 
«آنانكه اعمال بدى انجام دهند، به رو در آتش افكنده مى‏شوند، آيا جزايى جز آنچه عمل مى‏كرديد خواهيد داشت.»
«و مَن يَعصِ اللّه و رَسُوله فَاِنّ لَه نار جَهنّم خالِدينَ فِيها اَبداً» (۴۱۵) 
«و هر كس نافرنانى خدا و رسولش كند، آتش دوزخ از آن او است، جاودانه در آن مى‏مانند.»
«يَودُّ الُمجرم لو يَفتَدى من عَذابِ يومئِذ بِبَنيه و صاحِبَته و اَخيه و فَصيلَتِه الَّتى تؤْويه و مَن فى الاَرضِ جَميعاً ثُمّ يُنجيه كلاّ انّها لَظّى‏ نَزّاعَة لِلشَّوى» (۴۱۶) 
«گنهكار دوست مى‏دارد كه فرزندان خود را در برابر عذاب آن روز فدا كند و (نيز) همسر 
و برادرش را و قبيله‏اش را كه هميشه از او حمايت مى‏كردند و تمام مردم روى زمين را تا مايه‏ى نجاتش شود. اما هرگز چنين نيست، شعله‏هاى سوزان آتش است كه دست و پا و پوست سر را مى‏كند و مى‏برد.»
«تَلفَحُ وُجوهَهم النّار و هم فيها كالِحُون» (۴۱۷) 
«شعله‏هاى سوزان آتش همچون شمشير به صورت آنها نواخته مى‏شود و آنها در دوزخ چهره‏اى درهم كشيده دارند.»
احباط و پوچ شدن اعمال نيك
يكى از پى‏آمدهاى گناه اين است كه موجب پوچى و بى‏خاصيت شدن كارهاى نيك مى‏شود، يعنى گنهكار اگر كار خيرى انجام دهد، بى‏نتيجه و بى‏پاداش مى‏گردد.
در قرآن ۱۶ بار سخن از «حبط عمل» به ميان آمده است كه از مجموع آنها چنين نتيجه مى‏گيريم گناهان بزرگى همچون: كفر، شرك، تكذيب آيات الهى و انكار معاد، ارتداد، مخالفت با پيامبران موجب حبط است.
در دنيا نيز اگر كسى سنگى را از وسط جاده‏اى كنار ببرد تا رهگذرى از آن، آسيب نبيند، اين كار او را نيك مى‏شمرند، ولى اگر همين شخص در چند قدمى آن سنگ، جاده‏اى را خراب كرده و مانع عبور و مرور شود، در اين صورت – ارتكاب گناه بزرگ و خراب كردن جاده – انجام 
كار نيك – سنگ برداشتن از جاده – را خنثى مى‏نمايد.
بنابراين گناهان بزرگ موجب بى‏اثر شدن اعمال نيك و پوچ شدن آنها مى‏شوند، چنانكه تكبر و سركشى ابليس از فرمان خدا در مورد سجده كردن آدم موجب پوچى شش هزار سال عبادت او گرديد. (۴۱۸) 
روى اين اساس بايد توجه داشت كه آدم گنهكار نمى‏تواند به كارهاى نيكش دل ببندد زيرا چه بسا گناهان او ثواب كارهاى نيك او را از بين ببرند.
آثار گناه در روح و روان
تكرار گناه و مداومت آن موجب تيرگى و واژگونى قلب و مسخ انسان از حالت انسانيت به حالت درنده‏خويى و حيوان صفتى مى‏گردد، و نيز باعث گناهان بزرگتر مى‏شود.
به عنوان مثال: گنهكارى كه براى اولين بار لب به شراب مى‏زند، چون مسلمان است، آشاميدن چند قطره از شراب براى او بسيار سخت است، ولى بار دوم كمى آسان مى‏شود و وقتى زياد تكرار شد، آشاميدن چند ليوان از آن براى او از آب خوردن آسانتر مى‏گردد.
آرى! تداوم گناه حتى گناهان بزرگ را براى انسان آسان مى‏گرداند.
در قرآن آيات متعددى در اين رابطه وجود دارد، از جمله:
«ثمَّ كانَ عاقِبةُ الَّذينَ اَساؤا السُوأى‏ اَنْ كَذَّبوا بِآياتِ اللّه و كانوا بها 
يَستَهزِءُون» (۴۱۹) 
«سپس سرانجام كسانى كه اعمال بد مرتكب شدند به جايى رسيد كه آيات خدا را تكذيب كردند و آن را به سخريه گرفتند.»
در تاريخ بسيار ديده شده كه افرادى بر اثر تداوم گناه و طغيان كارشان به كفر و انكار حق و به مسخره گرفتن آن رسيده است، اين‏ها از آثار شوم گناه است كه دامنگير گنهكار مى‏گردد، چنانكه مداومت بر كارهاى نيك و عبادات، موجب صفاى دل و نورانيت بيشتر روح و جان مى‏شود. در اين باره به روايات زير توجه كنيد:
امام صادق عليه السلام فرمودند، پدرم مى‏فرمود:
«ما من شى‏ء اَفسَد لِلقَلب من خَطيئَةٍ اِنّ القَلب لَيُواقِع الخَطيئَةَ فما تَزالُ به حتّى تَغلبَ عليه فَيصيرُ اَعلاهُ اَسفَله» (۴۲۰) 
«چيزى بيشتر از گناه، قلب را فاسد نمى‏كند، قلب گناه مى‏كند و بر آن اصرار مى‏ورزد و در نتيجه سرنگون و وارونه مى‏گردد. و موعظه در آن اثر نمى‏نمايد.»
امام كاظم عليه السلام مى‏فرمايد:
«اذا اَذنَب الرّجُل خَرجَ فى قَلبه نُكتَةٌ سَوداء فاِن تابَ اِنمَحتْ و ان زاد زادتْ حتّى تَغلِب على قَلبه فَلا يُفلِح بَعدها ابداً» (۴۲۱) 
«وقتى كه انسان گناه مى‏كند، در قلب او نقطه‏ى سياهى پديد مى‏آيد، اگر توبه كرد، آن 
نقطه پاك مى‏شود و اگر بر گناه خود افزود آن نقطه گسترده مى‏گردد به طورى كه همه قلب او را فرامى‏گيرد و بعد از آن هرگز رستگار نمى‏شود.»
به طور كلى هرگونه نكبت و بلا، خواه روحى و خواه جسمى از گناه سرچشمه مى‏گيرد كه امام باقر عليه السلام فرمود:
«و ما مِن نِكبَةٍ تُصيبُ العَبد الاّ بِذَنب» (۴۲۲) 
«هيچ نكبتى به بنده نرسد مگر به خاطر گناه.»
آثار گوناگون گناه
با بررسى روايات بدست مى‏آيد كه گناهان مختلف، داراى آثار گوناگون است، كه ما در اينجا به ذكر چند اثر شوم گناه مى‏پردازيم:
۱- قساوت قلب
اميرمؤمنان على عليه السلام فرمود:
«ما جَفَّت الدّموعُ الاّ لِقَسوة القُلوب و ما قَست القُلوب الاّ لِكَثرة الذّنوب» (۴۲۳) 
«اشك چشم‏ها نخشكد مگر به خاطر قساوت و سختى دل‏ها و دل‏ها سخت نشود مگر بخاطر گناهان بسيار.»
۲- سلب نعمت
امام صادق عليه السلام مى‏فرمايد: پدرم همواره مى‏فرمود:
«اِنّ اللّه قَضى‏ قَضاء حَتماً الاّ يُنعِمُ على العبد بِنِعمةٍ فَيَسلُبها ايّاه حتّى يُحدِث العبد ذَنباً يَستَحقّ بذلك النّقمة» (۴۲۴) 
«خداوند حكم قطعى فرموده كه نعمتى را كه به بنده‏اش داده، از او نگيرد، مگر زمانى كه بنده گناهى انجام دهد كه بخاطر آن سزاوار كيفر گردد.»
۳- عدم استجابت دعا
امام باقر عليه السلام فرمودند:
«همانا بنده از خدا حاجتى مى‏خواهد، اقتضا دارد كه زود يا دير برآورده شود، سپس آن بنده گناهى انجام مى‏دهد خداوند به فرشته مى‏فرمايد: حاجت او را روا مكن و او را محروم ساز زيرا در معرض خشم من درآمد و سزاوار محروميت شد.» (۴۲۵) 
۴- الحاد و انكار
رسول اكرم صلى الله عليه وآله در ضمن گفتارى فرمودند:
«فاِنّ المَعاصى تَستَولى الضَّلال على صاحِبها حتّى تُوقِعُه رَدّ ولايَة وصىِّ رسول اللّه و دفع نبوة نبى اللّه و لا تزال بذلك حتّى توقعه فى ردّ توحيد اللّه و الالحاد فى دين اللّه» (۴۲۶) 
«همانا گناهان گمراهى را بر گنهكار مسلط مى‏نمايد تا آنجا كه او را به رد ولايت و امامت وصى رسول خدا و انكار نبوت پيامبر و به همين منوال انكار يكتايى خدا و الحاد و كفر در دين خدا، آلوده مى‏گرداند.»

عتیقه زیرخاکی گنج