• بازدید : 45 views
  • بدون نظر
این فایل در ۱۰صفحه قابل ویرایش تهیه شده شامل موارد زیر است:

در بعضي موارد، تلفات آب در قسمت بالائي، روي شير (هر چند كه PRV باشد يا شير كنترل ميتواند زياد باشد، (به عنوان مثال، اگر مصرف پائين ۵۰۰gpm (  032/0 باشد و آب از يك لوله ۶ اينچ بگذرد (لولة ۱۵۰۰ ميلي‌متري) اين ضايعات آب ميتواند فشار قسمت بالا را كم كند و به حد كمي برساند. 
يك چارة دراز مدت براي اين مسئله بالا بردن ظرفيت حمل لوله‌هاست در قسمت بالا. اين نوع كارها معمولاً گران تمام ميشود، اگرچه، در مواقع ضروري راه حل سريعي است حتي اگر بودجه زيادي در دست نباشد. راه حل كوتاه مدت ممكن است چنين باشد كه از تركيب PRV/PSV در تنظيم لوله‌هاي زير و كف استفاده شود
احياء ساختار فعلي: 
مدلهائي اغلب براي استفاده از ارزيابي احياء سيستم پخش آب مورد استفاده قرار مي‌گيرند. كار احياء ممكن است ضروري باشد زيرا گاهي اوقات موارد زير وجود دارند: 
اثر جرم گرفتگي و برآمدگي لوله‌ها 
بالا رفتن تقاضاي مصرف به علت مشتريان جديد 
تلفات و چك كردن زياد 
توسعه زير ساختاري اماكن، مثل تغييرات در ساختار خيابان، و تغيير مكان لوله‌هاي فاضل آب كه در مجاورت لوله‌هاي سيستم شبكه آب هستند. 
مشكلات مربوط به كيفيت آب: 
مسائل مربوط به احياء ساختار به طريقي مشكل‌تر از طراحي يك سيستم جديد است. اين مشكلات شامل: 
كار با لوله‌هاي موجود 
مشكلات پي‌در پي يا برخورد با وسائل و امكانات ديگر 
مهم بودن رويه نرايد وضعيت مصالح و زير ساخت. 
تعداد بيشتر چاره انديشي‌هائي كه بايد در كار اتخاد شود. 
تنها موقعي كه در آن آناليزهاي احياء ساختار ساده به نظر ميرسد از ديگر راه‌حلهاي طراحي آنست كه مناطق تحت فشار و اطراف آنها در همان موقع شناسائي كامل شده باشند و معمولاً كارآئي نداشته باشند. به جاي يك تصميم‌گيري ساده در مورد سايز لوله‌ها، منفعت ما در اين است كه ديگري را براي كار احياء در نظر بگيريم. 
ميتواند منفعت ما در اين باشد كه از لوله‌هاي موجود استفاده كنيم يا آنها را در جاي خود نگه داريم و از لوله‌هاي موازي با آنها براي ازدياد حجم آب استفاده نمائيم. علاوه بر اين كه طراح ميتواند از لوله‌هاي جديد استفاده كند، ميتواند از ديگر امكانات نيز سود ببرد، شامل pigging (يعني رد كردن يك جسم فوم مانند pig از داخل‌ لوله‌هاي توسط فشار آب) تميز كردن توسط ملاط سيمان يا پوشاندن اپوكسي، نصب لايه برگردان‌هاي و Spilling و پاره كردن لوله‌ها. هر كدام از اين موارد احتياج به مدل دارند البته با كمي اختلاف، كه در بخشهاي بعدي توضيح داده شده‌اند. 
جمع آوري اطلاعات: 
قبل از توسعه مدلها، طراح احتياج دارد كه به طور مختصر سيستم موجود آناليز كند تا قدرت آن و ضعف آن را بسنجد. زيرا سيستم موجود و اطلاعات آن هم اكنون در دست است. همانطور كه در مدلهاي ارزيابي ديديم، جريان آب شير ايمني آتش نشاني و آزمايش آن ص۱۸۴ يك مقدار زيادي از اطلاعات در مورد حجم مايعات در سيستم را براي ما روشن مي‌نمايد . ديگر آزمايشات مفيد شامل آزمايشات ضريب سختي لوله ص ۱۹۱ و استفاده از جداول فشار براي استفاده از معلومات در آن محل خيلي اساسي به نظر مي‌رسد. آزمايشات مربوط به تأثيرات سختي لوله يك شماني خوب از حجم آب انتقالي در تك تك لوله‌ها مي‌دهد و جداول نشان مي‌دهد كه چگونه سيستم تقاضاي رو به افزون ما در زمان حال را برآورده ميسازد. هر افت زياد در فشار كه در زمانهاي مصرف شديد ديده مي‌شود مشكلات را آشكار ميسازد. اطلاعات بيشتر در مورد آزمايشات و اندازه‌گيري در اين موارد در بخشهاي ۵ و ۷ قابل دسترسي هستند. 
حجم آب لوله‌هاي موجود و صحت ساختاري لوله‌هاي ما هر دو از اهميت خاصي برخوردارند. اگر اندازه‌گيري كافي داشته باشيم، ميتوانيم برآورد كنيم، آب مصرفي و آب قابل دسترس چه ارتباطي با هم دارند و اندازه‌گيري آن ميتواند به ما اطلاعات لازم در مورد اندازه آن را بدهد. آشكار ساختن تركيدگي لوله توسط آشكار ساز صوتي ميتواند به كار گرفته شود. يك تحقيق از كارهاي قبل و تعميرات قبلاً انجام شده و مصاحبه با تعمير كاران آن مكان ميتواند نشان دهد كه آيا مشكلات ساختماني در لوله‌ها وجود دارد يا نه. 
اگر يك نقطه بايد كنده شود براي هر دليلي، طراح بايد داخل لوله را براي اطمينان از وجود نداشتن برآمدگي و پوسيدگي و رنگ بررسي كند و بيرون لوله را براي اطمينان از خسارت ناشي از زنگ زدگي ببينند. 
رنگ زدگيهاي سياه رنگ موجود در لوله‌‌هاي آهني نرم ممكن است احتياج به تراشيدن يا حتي سايش فشاري با باد داشته باشند تا تميز شوند و سوراخ موجود آشكار شود. 
يك گزارش از تعمير خطوط بايد ارزيابي شود تا بفهميم كه آيا بعضي از لوله‌ها احتياج به تعويض در مكانهاي اتصال به لولة اصلي دارند يا نه و اينكه آيا لوله‌هاي فرعي كهنه بايد به لوله‌هاي اصلي اتصال دوباره بيابند يا نه. 
در بعضي موارد، اين موضوع مي‌تواند مهم باشد و ارزش آن را دارد كه لوله‌هاي اصلي را عوض نكنيم چون به سادگي ميتوانيم پول زياد تعداد بسياري از لوله‌هاي تعويضي را صرفه جوئي كنيم. قوانين ديگري براي از كار انداختن لوله‌هاي اصلي و اتصالات كهنة آنها و تعويض آنها با لوله‌هاي نو وقتي كه بعضي از آنها نصب مي‌شوند وجود دارد. 

طرح وضعيت موجود: 
در نتيجة آزمايشات جريان آتش و تأثير سختي يك مدل از ناحية مورد بحث مبتواند ارائه شود. سعي در شناسائي سيستم اغلب منجر به آشكار شدن مشكلات ميشود كه ميتواند به سادگي و به ارزاني درست شود مثل شيرهاي بسته يا قسمتي بسته، به روشني، باز كردن يك شير كه قبلاً كور شده است خيلي ارزان تمام ميشود البته در مقايسه با روشهاي احياء سيستم و يا لوله كشي نو، مدل بوجود آمده از سيستم آشكار خواهد كرد كه چه قسمتهائي از لوله‌هاي تنگ شده‌اند. اين نقاط همان نقاطي هستند كه سرعت در آنها زيادات يا اختلاف فشار در آنها بيشتر است. اطلاعات زمينه‌اي بايد جمع آوري شود تا نتايج مشاهدات تقويت گردند آن قسمتهائي كه تنگ شده‌اند بايد تعويض كردند يا يك لوله‌ موازي با آنها به كار رود يا احياء شوند و تعمير گردند. به طور كل، مصارف در موقع اوج مصرف و مواقع استفاده آتش نشاني وضعيتهاي تعيين كننده‌اي هستند و لوله‌هاي استفاده شده بايد وضعيت ثابتي بوجود آورند تا اين مشكلات از بين بروند. 
مطالعه در مورد جايگزيني در راه‌هاي چاره: 
معمولاً تصميم در مورد تعويض لوله‌ها گران‌ترين چارة كار است، و هيچگاه نبايد اين تصميم را گرفت منجر در مواقعي كه لوله كشي حاضر از وضعيت ساختاري بدي برخوردار باشد. تصميم اينكه آيا لوله‌هاي موازي به كار ببريم يا تعمير كنيم به نسبت جريان آب در آن نقطه فرق مي‌كند. تعميرات داخل لوله‌هاي موجود بيشتر حجم اولية لوله را به آن بر مي‌گرداند ولي بديهي است كه حجم لوله را بالا نمي‌برد و زياد در انتقال آب مؤثر نيست. پاره كردن تا تركاندن لوله روشن است كه توسط آن لوله‌هاي كهنه در محل خودشان پاره يا شكسته ميشوند و اجازه مي‌دهد در جائي كه از باز شدن لوله قبلي در محل خود او بوجود آمده است لوله جديد با فشار داخل آن برود. اگر ما در آينده به جريان آب خيلي بيشتري از جريان كنوني احتياج داريم، در آن موقع احياء و تعمير لوله‌ها كار زيادي انجام نمي‌دهد و لوله‌هاي جديد موازي با لوله‌هاي قبلي در سيستم قديمي را احتياج دارد. يك شكل شماتيك از ارزيابي موارد پيشنهادي براي تصميم در مورد تعويض لوله‌ها در شكل ۳۱/۸ نمايش داده شده است و در بخشهايي بعدي مورد بحث قرار گرفته است. 
تعويض : در بيشتر مواقع ما امكانات لازم براي تعويض قسمت اعظم بخشهاي سيستم پخش را نداريم، با در نظر گرفتن اين محدوديت، طراح را مجبور ميسازد به فكر اين باشد كه كدام لوله‌ها را فقط بايد عوض كند. 
اين مدت ميتواند نشان دهد كه كدام لوله‌ها قابليت كارآئي خوبي ندارند. اطلاعات بدست آمده در شبيه سازي سيستم ميتواند با اطلاعات ديگر تركيب شود. مثلاً كدام لوله‌ها تا به حال تركيده‌گي داشته‌اند. يا سوراخ شده‌اند يا و كيفيت آب چگونه است، تا بتوانيم تصميمات آگاهانه بگيريم، در اين راه، بدترين لوله ها در سيستم شناسائي ميشوند جهت تعويض ، توسط آزمايش جريان آتش در نقاط مختلف ناحية مورد نظر مدل ما تمام قسمتهائي كه از لحاظ انتقال آب محدوديت دارند نشان مي‌دهد. در خيلي از مواقع، اين لوله‌ها، لوله‌هاي كهنه و پوستة شدة ۴ اينچي يا ۶ اينچي هستند. اين لوله‌ها همچنين تمايل به شكستن خيلي زياد دارند، زيرا كمترين قدرت را دارند. طراح بايد اين لوله‌ها را انتخاب و تعويض نمايد و لوله‌هاي نو بگذارد. لوله‌هاي بعدي در آن موقع نشان مي‌دهند كه كجاها بيشتر تنگ شدة اند. طراح همچنين بايد مواظب باشد كه در بعضي مواقع، بدترين محدوديتهاي فشار آب ممكن از خارج از منطقة مورد نظر ما باشد. 
موازي كردن: اگر وضعيت ساختاري لوله‌هاي موجود خوب به نظر مي‌رسد، لوله‌ها احتياج به تعويض ندارند. در آن موقع بايد به اين نكته توجه كنم كه كدام لوله‌ها كمترين حجم انتقال آب را نشان مي‌دهند البته با توجه به احتياج آبي كه در آن نقطه وجود دارد. آزمايش شير آتش نشاني ميتواند نشان دهد كه كدام نقطه مشكل دارد ولي لوله‌هاي كه مشكل دارند بهتر از همه در نقشه مشخص ميشوند. 
علاوه بر موازي كردن يا تعويض لوله‌هاي متفرقه در ناحية مورد نظر ، بهترين روش براي حل مشكل نصب يك راه فرعي يا لولة اصلي كه بزرگتر هم باشد در وسط ناحية مورد نظر ما است. اين لولة اصلي جديد ميتواند مسافت پيموده شده توسط آب را كاهش دهد البته از لوله‌ اصلي به شير آتش نشاني اگر لولة جديد موازي شده بيشتر از لوله‌هاي حاضر قطر داشته باشد، آب از لوله‌هاي حاضر به لوله‌هاي موازي تغيير جهت ميدهد تا از حجم زياد موجود استفاده نمايد. طراح همچنين نياز دارد كه بداند، در مدل او يك شير آتش نشاني در دسترس در قسمت بند مثل مشابه آن در نزديكي بند نيست زيرا بين سيال و بند فاصله وجود دارد، كه باعث افت فشار ميشود. 
تميز كردن لوله‌ها و تراشيدن آنها: (تعمير غير ساختاري) تميز كردن لوله ممكن است يك راه اقتصادي و چاره‌اي مؤثرتر از نصب لوله‌هاي اضافه براي احياء و بيشتر كردن حجم انتقال از دست رفته باشد اگر: 
لوله از لحاظ ساختاري دست باشد: 
در آينده نياز به مقدار آب با حجم خيلي بيشتر از تقاضاي كنوني كه سيستم براي آن طراحي شده است، نباشد كاهش حجم انتقال آب بر اثر، تورم، پوسته شدن و زنگ زدگي و ديگر مشكلات زياد باشد. 
براي لوله‌هاي كوچكتر ۴،۶ يا ۸ اينچ نصب لوله جديد معمولاً فقط كمي گرانتر از احياء و تعمير لوله‌ها ميشود. اگرچه ، هر چه قطر لوله‌ها اضافه ميشود، از لحاظ اقتصادي تعمير لوله‌هاي با قطر بيشتر خيلي جذابتر به نظر مي‌رسد تميز كردن لوله‌ها با Scraping Pigging در جائيكه در آنها نصب لولة نو گران است به علت تداخلي كه با ديگر وسائل زير زمين دارد يا به علت گران بودن ساخت مجدد پياده رو، حيلي به صرفه است. 
تأثيرات تميز كردن لوله ها را ميتوان با در نظر گرفتن فاكتور سختي لوله به طور دلخواه بازسازي نمود. معمولاً فاكتور C آقاي Hazen Williams كه قيمتهاي را به ۱۰۰ به ۱۲۰ افزايش مي‌دهد و قيمتهاي لوله‌هاي بزرگتر بيشتر ميشود. يك فاكتور C با افزايش ۹۰ تا ۱۱۰ نقص فشار آب را با يك قيمت مقرون به صرفه‌اي تصحيح ميكند. 
تصميم اينكه پس از تميز كردن لوله يك لايه سيمان به كار بريم يا نه به تصميمات ما در مورد كيفيت آب بستگي دارد. اگر لوله مورد زنگ زدگي قرار نگيرد، يا پوسته شدن البته در آينده، ميتوان به لوله لاية محافظه اضافه نكرد. بيشتر مواقع البته بهتر است كه لاية محافظه بكار ببريم كه بعداً مجبور به تميز كردن نباشيم. لاية اپوكسي يا ملاط سيمان، كه قطر داخلي لوله را كم نمي‌كنند، معمولاً براي لايه زني استفاده ميشوند ولي در سيستم شبكه از Slipping هم ميتوان غير از آن موارد استفاده كرد. 
در مدل احياء من اگر بخواهيم لايه بكار بريم، بسيار ضروري است كه در مدل از قطر لوله بوجود آمده بعد از لايه زني مطلع باشيم. 
احياء ساختاري Slipping: 
بسياري از مدلهاي احياء كه قدرت ساختاري لوله را بالا مي‌برند در دسترس مي‌باشند. اين موارد شامل: لوله كشي (تا كردن ـ شكل دادن) است Sloplinging Swagalinging. 
روش تا كردن ـ شكل دادن از لوله‌هائي استفاده مي‌كند كه براي راحتي در ورود، تا شده‌اند، البته ورود در لوله‌هاي حاضر و سپس ناگهان در محل پهن مي‌شوند و داخل لوله قبلي را اشغال مي‌كنند. 
Swaglining يعني فشار دادن لوله درون يك حديده كه به طور موقتي سايز آن را كم مي‌كند تا اينكه به سادگي بتواند وارد لولة فعلي شود. 
Slipining يعني فشار دادن يك لولة با قطر كمي كوچكتر از لولة فعلي به درون آن يا به درون شاه لولة تميز شده lnversion هم يك نوع Slipinging است ولي از لوله‌هاي لاستيكي استفاده مي‌كند كه در محل بايد بكار روند. اين نوع كار بايد فقط در مكانهائي بكار رود كه فشار كم است زيرا كلفتي اين لايه وقتي فشار زياد ميشود بايد زياد در نظر گرفته شود. 
معمولاً در Slipining از پلاستيك استفاده ميشود و خيلي نرم است (فاكتور C شماره ۱۳۰۰) قطر لولة داخلي، اگرچه، كمي با لولة اصلي فرق مي‌كند. بنابراين بايد از قطر لولة مخصوص آن لوله استفاده كرد. در جاهائيكه خيلي انشعاب وجود دارد بهتر به نظر مي‌رسد كه از لايه زني ملاط سيماني استفاده كنيم زيرا اتصال لوله‌هاي فرعي مشكل است. احياء ساختاري بتواند توسط كم كردن سختي مؤثر لوله و كم كردن قطر لوله لايه گذاري شده براي منطبق كردن آن جهت رسيدن به قيمت درست لايه گذاري انجام گيرد. 
پاره كرده لوله‌ها: 
اين روش تنها روش احياء است كه ميتواند از قطر لولة قبلي بيشتر باشد. در اين روش، يك تودة آهني از لولة قبلي عبور داده ميشود (از آهن نرم يا سيمان ازيستي ساخته شده است) و لوله پاره ميشود. قسمتهاي پاره شده خاك اطراف لوله را فشار ميدهند و يك لولة ديگر از همان اندازه يا كمي كلفت‌تر پس از آن در حفره ايجاد شده فشار داده مي‌شود. كارهاي جانبي بايد انجام شود اگر ما انشعابات جانبي داشته باشيم كه بايد به لوله اصلي جديد اتصال يابند. 
ارزشيابي: 
در سيستم شبكة آب و مطالعات در مورد احياء آن، حل مسائل و چاره انديشي‌ها بنظر خيلي بيشتر از مسائل ديگر ساختماني هستند. در نظر گرفتن كل امكانات تنها راهي است كه ميتوان مطمئن شد راه‌حلهاي مؤثر از لحاظ قيمت اتخاذ شده است، البته در رابطه با قيمتهاي كل زمان كار شبكه، بيشتر از يك روش ميتواند براي حل مسائل استفاده شود و هر روشي فايده‌ها و قيمتهاي خاص خود را دارد. 
رابطة هزينه در مورد انرژي و قيمتهاي اصلي: 
در نزديكي ايستگاه فشار، بهتر آن است كه از لوله‌هاي بزرگتر استفاده كنيم تا با هدر رفتن آب مواجه نشويم و قطع آب نداشته باشيم و در نتيجة مخارج انرژي كم شود. قيمت شبكه آب از روي قيمت لوله و قيمت‌هاي اصلي آن در بازار و ارزش انرژي تأثير مي‌گيرد. اين قيمتها ميتواند توسط معادلة ۱۰/۸ اندازه گيري شود. 
 
قيمت كل لوله‌ها = Tc
معادلة قبلي نمي‌تواند توسط روش تحليلي حل گردد، البته براي يك شبكة پيچيده، اگرچه، مسئله ميتواند ساده شود زيرا بيشتر لوله‌ها در يك سيستم پخش معمولي يك اثر قابل چشم پوشي در قيمت انرژي دارند. و اين معمولاً فقط در لوله‌هاي ايستگاه فشار است كه به تانكهاي نزديك ميرود و مي‌تواند يك اثر زياد روي قيمتمهاي انرژي بگذارد. 
براي يك سري از لوله‌ها بين دو منبع ذخيره، Walski در سال ۱۹۸۴ يك راه حل آناليزي پيشنهاد كرد براي در نظر گرفتن بهترين سايز لوله، براي راحت ترين مورد و يك لوله تنها بين دو منبع، راه‌حل ميتواند مثل شكل ۳۳/۸ نشان داده شود. حتي اگر ارزش حاضر انرژي كل خيلي زياد است وقتي در مقابل هزينه‌هاي ساختماني قرار مي‌گيرد. بيشتر اين انرژي براي غلبه بر اختلاف قسمت بالائي با قسمت فشار (كه براي فشار استاتيك مصرف ميشود) مصرف ميشود. به علت قيمت انرژي بكار رفته براي اتلاف اصطكاكي يك تابع از قطر لوله است، فقط اين قسمت از انرژي و قيمت آن، ميتواند با قيمتهاي دولتي عطف يابد. 
علاوه بر اين، قيمت ايستگاه  فشار شامل ساختمان، زمين، لوله‌ها، شيرها، SCADA و مهندسي آن به افت فشار ربطي ندارد، خلاصه ارزش ساختماني ايستگاه فشار خيلي حساس به افت فشار نيست و در اين آناليز احتياجي به بكار بردن آن نيست. 
سرعت خوبي كه بايد در سايز لوله‌ها اعمال شود به قيمتهاي آن بستگي دارد در مورد انرژي و ساختمان آن، سرعت لازم، كارآئي پمپ‌ها، نسبت آن در نقطه اوج مصرف به جريان معدل، براي پمپ‌هاي با سايز متوسط، تقريباً ۱۰۰۰gpm و Waski در سال ۱۹۸۳ نشان داد كه سرعت اپتيم و خوب بهتر است ۶ فوت بر ثانيه فرض شود البته در نقطع اوج مصرف و نسبت نقطه اوج با نقطه معدل بايد ۲ باشد. براي لوله‌هائي كه اين نسبت ۲۵/۱ است، سرعت اپتيم ۵/۴ فوت بر ثانيه است. 
  • بازدید : 49 views
  • بدون نظر
این فایل در ۴۵صفحه قابل ویرایش تهیه شده وشامل موارد زیر است:

آب فراوانترين مايع در كره زمين است و ما با آن سروكار زيادي داريم. اين ارتباط زياد ما با اين مايه حيات باعث گرديده كه به بسياري از خواص و مشخصات آن توجه داشته باشيم. جالب است كه بدانيم بعضي از خواص آب با هر مايع ديگري متفاوت است.
آب از تركيب هيدروژن معمولي با اكسيژن ۱۶، كه فرمول كلي H2O  نشان داده مي شود، تشكيل شده و ساير تركيبات آن بسيار جزئي مي باشد.
آب مصارف گوناگوني دارد. عمده ترين آنها عبارتند از: آب مورد استفاده در آبياري، آب شرب، آب مورد نياز در صنايع و نيز مصارف فرعي ديگر مثلاً آب براي نيازهاي مربوط به تفريحات سالم، تربيت بدني نظير شنا ، قايقراني و…   كه در بخشهاي آينده مورد توجه قرار خواهند گرفت. همچنين آب جزئي از اكوسيستم و محيط زيست انسان است، لذا بررسي مستقل و جداگانه آن شايد چندان مطلوب نباشد. آب محيط زيست ماهيان و ساير آبزيان است. آب نوشيدني همه حيوانات و جانداران است و ناگفته مشخص است كه زندگي بدون اين عناصر امكان پذير نيست. لذا ميزان آلودگي آب نبايد به حدي باشد كه حيات آبزيان و ساير جانوران به مخاطره افتد و يا اينكه محيط زيست به واسطة آلودگي آب، دچار مخاطره گردد.
۱۶ـ۱ـ خصوصيات فيزيكي آب
بسياري از ويژگي هاي فيزيكي، بيولوژيكي و شيميايي آب هاي سطحي به حرارت بستگي دارند. تغييرات حرارتي شديد مي تواند روندهاي شيميايي را تشديدكند و براي گياهان و حيات وحش آبي زيان بار باشد. افزايش دما در آب توانايي حفظ اكسيژن محلول در آن را كاهش مي دهد، درحاليكه شوك هاي حرارتي( اغلب به علت آب هاي صنعتي داغ شده كه دردرياچه يا جويبار رها مي گردد به وجود مي آيد) اثرات مرگباري بر گونه هاي آبي دارد. از بين بردن سايه درختان در كناره آب نيز بر حرارت كل آب اثر مي گذارد به ويژه در فصول گرمتر سال. ماهي ها به تغييرات حرارت و دماي آب واكنش نشان مي دهند و هنگامي كه تغييرات دما از ۱ تا ۴ درجه فارنهايت متغير باشد به محل هاي جديدي كوچ مي كنند. 
حرارت آب تا حد زيادي توسط عمق آب تحت نفوذ قرار مي گيرد. آب هاي سطحي در مناطق عميق تر كه زمان زيادتري را براي جذب حرارت نياز دارد. چنين تغييرات حرارتي مي تواند در بهار و پاييز درياچه را دگرگون سازد و ويژگي هاي كيفيتي آب را قابل تغيير سازد. در عوض، آب هاي زير زميني در اعماق كمتر از حدود ۹۰ متر عموماً در بردارنده حرارت ثابت تقريباً ( ۱۰ درجه سانتي گراد) مي باشد، در حاليكه آبهاي سطحي در درياچه ها مي توانند از حالت منجمد تا ۷۰ـ ۸۰ درجه فارنهايت ( ۲۷ـ ۲۱ درجه سانتي گراد) و بالاتر در تابستان محدوده متغيري داشته باشد.
۱۶ـ۱ـ۲ـ تيرگي:
تيرگي مقياس نسبي شفافيت آب است و به علت وجود مواد معلق در آب است كه وضوح رنگ آب را كاهش مي دهد. ممكن است اين امر به علت وجود سيلت، ذرات بسيار زير آلي، نمك، پلانكتون ويا سبزي هاي ازبين رفته رخ مي دهد. حضور اين مواد مي تواند منجر به تيرگي ظاهر آب گردد.
۱۶ـ۱ـ۳ـ مزه:
بطور كلي مواد حل نشده در آب باعث تغيير مزه آب مي شوند كه اندازه گيري اين مورد از مواد از ويژگي مي باشد.
۱۶ـ۱ـ۴ـ مواد جامد در آب:
مواد جامد در حالات سوسپانسيون يا محلول در آب ظاهر مي شوند كه به دو بخش معدني يا آلي مي توانند تقسيم شوند كه مجموع مواد غير محلول در آب به علت وجود موادي است كه حالت سوسپانسيون دارد كه اين مواد حالت مجزا داشته و براي اندازه گيري آنها به اينگونه عمل مي شود كه يك نمونه آب را از يك صافي عبور داده تا عمل فيلتراسيون صورت گيرد. مواد ته نشين شده موادي هستند كه در يك پريود مشخص حدوداً دو ساعت در كاغذ صافي مانده اند. اندازه ذرات موجود در آب به قرار زير مي باشد:
الف) مواد ته نشين شده يا سوسپانسيون( مواد درشت كه سريعتر ته نشين شوند)؛
ب) محلولهاي كلوئيدي(مواد بسيار ريزي كه در شرايط عادي ته نشين نمي شوند)؛
ج) محلولهاي واقعي( يونها و مولكولهايي كه هرگز ته نشين نمي شوند)؛
بايد در نظر داشت كه نمي توان يك حد مشخص بين اين گروهها در نظر گرفت.
۱۶ـ۱ـ۵ـ هدايت الكتريكي:
هدايت الكتروليكي يك محلول به ميزان نمكهاي غير محلول موجود بستگي داشته و مي توان براي محلولهاي رقيق مقدار آن را حدوداً با مجموع مواد غير محلول در آب(T.D.S) محلول مرتبط دانست:
فرمول
با داشتن يك K مناسب براي آب و تعيين ميزان هدايت آب مي توان محتوايT.D.S موجود در آب را سريعاً اندازه گيري كرد بعلاوه اين عمل براي مطالعه ميزان آلودگي در فاضلابها و تخمين مواد كلوئيدي بكار ميرود.
T.D.S(ppm)= 640 (EC)(mmhos/cm)
T.D.S(mg/lit)= 10 (EC)(mmhos/cm)
۱۶ـ۱ـ۶ـ چگالي:
عبارت است جرم واحد حجم ماده و چگالي آب خالص ۱۰۰۰ و آب دريا داراي چگالي kg /m3 1025 مي باشد همچنين آب در ۴ سانتيگراد بيشترين چگالي را دارا مي باشد.
۱۶ـ۲ـ خواص شيميايي آب
۱۶ـ۲ـ۱ـ PH آب:
PH واحد سنجشي است كه درجه اسيدي يا قليايي محلولي را تعريف مي كند و يكي از چند مشخصه اوليه كيفيت آب مي باشد. مقياسpH (p براي قدرت و H براي نماد شيميايي هيدروژن) به قدرت يا غلظت يون هاي هيدروژن( اتم ها) در آب اشاره دارد. محدوده مقادير pH 1/0 ( بسيار اسيدي با غلظت بالاي اتم هاي مثبت هيدروژن H+ ) تا ۱۴ ( بسيار قليائي با غلظت بالاي اتم هاي منفي OH- ) مي باشد. PH هفت معرف مقدار خنثي آب در F ْ۴۶ است كه اتم هاي مثبت هيدروژن و يون هاي منفي در تعادل قرار دارند.
pH :
شدت اسيدتيه يا قليائيت نمونه بوسيله pH اندازه گيري ميشود كه pH نشان دهنده ميزان يون ئيدروژن موجود در محلول مي باشد.
PHبين صفر تا ۱۴ تغيير مي كند و ۷ =pH بعنوان محلول خنثي و pH كمتر از ۷ بعنوان محلول اسيدي و pH بزرگتر از ۷ قليائي بودن محلول را نشان مي دهد. بسياري از عكس العمل هاي شيميايي آب خام و تصفيه نشده اي كه در رودخانه ها و درياچه ها يافت مي شود عموماً pH بين ۴ تا ۹ را دارد، در حاليكه آب مقطر خالص pH هفت دارد.
ماهي ها به مقدار pH حساس هستند. به عنوان مثال گونه اي ماهي ژاپني،pH بين ۷ تا ۵/۸ را ترجيح مي دهد. اب هاي خارج از محدوده عادي pH براي گونه هاي خاصي از ماهي منجر به صدمات فيزيكي به پوست، فلس ها و چشم ها مي گردد و در موارد بسيار شديد مي تواند مرگبار باشد.
محدوده هاي عادي pH در آب نوشيدني اثر مستقيمي بر بهداشت و سلامت انسان ندارد. نوشيدني هاي كربنات دار نظير نوشيدني هاي بدون الكل مقدار pH 2 تا ۴ را دارند. محدوده هاي مجاز حداكثر و حداقل براي pH در آب نوشيدني توسط موسسه بهداشت جهاني بين ۵/۶ تا ۵/۸ در نظر گرفته شده است.
متصديان كارخانه ها در مورد افزودن مواد شيميايي اسيدي يا قليايي حتي به اندازه كم به آب هشدار مي دهند. PH بين ۷ و ۸/۷ عموماً براي پرهيز از
۱۶ـ۲-۲- اكسيژن محلول در آب(D.O) 
اكسيژن در حدود ۲۱ درصد جو را تشكيل مي دهد اما فقط كسري از آن درصد درآب است. جايي كه جو و آب باهم تلاقي مي كنند. تفاوت زياد در آن بخش از لحاظ فشار منجر به حل شدن اكسيژن در آب مي گردد. اكسيژن محلول (D.O) تشكيل شده از حباب هاي بسيار ريزي از گاز اكسيژن درآب است و اين براي حيات جانوران آبزي در درياچه ها و نهرها ضروري است.
D.O تحت تاثير حرارت، نمك، فشارجو و نياز اكسيژن براي حيوانات و گياهان آبزي قرار دارد. اكسيژن محلول در برخي قسمت ها برحسب ميلي گرم درمتر مكعب(ppm) ، يا ميلي گرم در ليتر(mglL) سنجيده مي شود.
بيشتر حيوانات و گياهان آبزي نياز به اكسيژن محلول در آب دارند تا به حيات خود ادامه دهند. گونه هايي نظير قزل آلا نياز به حد متوسط تا بالاي D.O دارند، در حاليكه ماهي آب گرم مثل گربه ماهي يا كپور نياز به غلظت اندكي از D.O دارند. مقدار بالاي اكسيژن محلول در تمام گونه ها موجب تنوع ارگانيسم هاي آبزي مي گردد. بهتر است مقدار اكسيژن محلول نزديك به سطوح اشباع در آب هاي سطحي باشد تا حداكثر براي ماهي ها ارائه دهد. مقدار بالاي اكسيژن محلول مزه ي آب نوشيدني را بهتر مي كند اما باعث فرسايش و خوردگي لوله هاي آب مي شود.
اكسيژن محلول(D.O) : D.O يكي از مهمترين عوامل در كنترل كيفت آب است. وجود D.O براي بقاي فرمهاي آلي بيولوژيكي ضروري است. همچنين تلفات دبي در رودخانه بوسيله تعادل اكسيژن سيستم معين مي گردد. ولي مقدار D.O در اكثر محلولها ناچيز مي باشد. تغييرات D.O با درجه حرارت در يك محلول به فرم زير مي باشد:
۳۰              20               10                     0 C ْ درجه حرارت
۶/۷              1/9            3/11                  6/14 D.O(mg /lit) 
همچنين مقدار D.O در عرضهاي جغرافيايي بالاتر كمتر مي باشد.
۱۶ـ۲ـ۳ـ قليائيت:
قليائيت آب بعلت وجود بيكربنات HCO-3 ، كربنات CO-3 يا ئيدروكسيد OH- مي باشد. وجود قليائيت طبيعي در آب بيشتر به دليل وجود HCO-3 كه از تركيب آبهاي سطحي با لايه هاي آهكي بوجود مي آيد، مي باشد.
CaCo3+ H2O + CO2      Ca(HCO3)
                                                                    محلول            از باكتريهاي            غيرمحلول                                                                     
                                                                                    خاك و انتشارات دروني
وجود قليائيت در آبها مفيد مي باشد.
۱۶ـ۲ـ۴ـ اسيدتيه:
در آبهاي طبيعي اغلب CO2- HCO3 بعنوان يك سيستم تعادلي عمل مي كند. اسيديتة CO2 ( آبهاي طبيعي) در محدودة ۲/۸ ـ ۵/۴ مي باشد. اسيدتيه هاي معدني( آنهايي كه به علت فاضلابهاي صنعتي يا زهكشهاي معدني بوجود مي آيد)در ۵/۴ =pH و pH هاي كمتر از آن اتفاق مي افتد.
۱۶ـ۲-۵ـ اكسيژن درخواستي:
تركيبات آلي معمولاً ناپايدار بوده و مي توانند بطور بيولوژيكي يا شيميايي اكسيد شده تا پايدار گردند. و محصولات نهايي حاصل از اين اكسيداسيون وپايداري تركيبات خنثايي مانند CO2 و NO3 وH2O مي باشد. يكي از نشانه هاي ميزان وجود مواد آلي در آب ميزان اكسيژن لازم براي پايدار شدن اين مواد مي باشد.

عتیقه زیرخاکی گنج