• بازدید : 56 views
  • بدون نظر
این فایل در ۱۳صفحه قابل ویرایش تهیه شده وامل موارد زیر است:

برصاحبان بصيرت پوشيده نيست كه توبه ، شعبه اي است از فضل ، عظيم الهي و دري است از رحمت رحيم خداوند كه به روي بندگان خود باز فرموده است . اگر اين در بسته بود رستگاري براي كسي نبود . زيرا سرشت بشر با آلودگي و خطاكاري و گناه پيوسته است بطوري كه هر بشري به حسب اعمال جارم و جانحه خود را به انواع آلودگيها مبتلا خواهد ساخت مگر آن مقداري كه خداوند او را حفظ فرموده باشد . 
خلاصه بشري كه بتواند خودش را از گناه و انواع خطا نگهدارد و پاكي فطرت نخستينش را حفظ كند ، يافت نخواهد شد حتي بسياري از پيغمبران و بنابراين خداي حكيم و رحيم ،‌توبه را دواي دردهاي معنوي و علاج امراض قلبي و پاك كننده انواع آلودگيها قرار داده است تا انسان پس از گرفتاري به گناه ، به بركت توبه پاك شود و اهل نجات گردد 
حقيقت توبه :
پيغمبر اكرم صلي الله عليه و آله فرمود : پشيماني از گناه ، توبه است . 
حضرت باقر عليه السلام فرمود : در توبه ، پشيماني كفايت است حضرت صادق عليه السلام مي‌فرمايد : نيست بنده اگر گناهي كند پس پشيمان گردد ، مگر اينكه خداوند او را مي‌آمرزد پيش از آنكه  از او طلب آمرزش كند .
بنابراين حقيقت توبه همان پشيماني از گناه است از جهتي زشتي آن نزد خداوند و اينكه خلاف رضاي او است . مانند غلامي كه كاري را برخلاف رضاي مولايش انجام دهد و غافل باشد كه مولا او را مي بيند چون فهميد كه او را ديده البته سخت از كردار خود پشيمان مي شود و يا مانند كسي كه طبيبي او را از خطر خوردن طعامي باخبر كرده و پس از خوردن و گرفتار شدن از كار خود چقدر پشيمان خواهد بود . 
ـ پشيماني سبب ترك گناه است :
هرچه ايمان به خطر و روز جزا و تصديق خبرهاي پيغمبر و امام بيشتر باشد ، پشيماني  از گناه كرده شده بيشتر ،‌و آتش دروني آن سختر خواهد بود چنان چه لازمه ي حسرت و ندامت برگناه ، عزم برتري آن در آينده است . بطوري كه اگر بر ترك آن گناه تصميم نداشته باشد ، معلوم مي شد حقيقتاً از آن گناه پشيماني ندارد . 
حضرت امير المومنين عليه السلام مي فرمايد ، جز اين نيست كه پشيماني بر گناه سبب ترك آن مي شود . 
از لوازم حسرت و ندامت برگناه ، سعي در تدارك آن است يعني اگر آن گناه حق الله بوه ، مانند ترك نماز و روزه ، زكات و حج ، پس قضاي آنها را بجاي آورد و ديگر حق الناس بوده ، اگر  حق مالي است ، آنرا به صاحبش برگرداند اگر مرده است به ورثه اش بدهند و اگر نمي شناسند  از طرفش صدق دهد . و اگر حق عرضي است ، حلال بودي بطلبد و طرف را از خودش راضي كند و اگر حق قصاص ياديه است ، خود را تسليم او كند تا قصاص كند يا ديه بگيرد يا ببخشد ، و اگر حق حد باشد مانند قذف ، بايد تسليم صاحب حق شود تا بر او اقامه ي حد شود يا عفوش كند در نتيجه  پس از ندامت استغفار واجب است يعني از خداوند طلب مغفرت و آمرزش كند . 
ـ وجوب توبه :
توبه از گناهان چه كبيره و چه صغيره ،‌به اتفاق جميع علما و به حكم عقل واجب است 
چنانچه محقق طوسي در تجيد الكلام و علامه حلي در شرح آن فرموده اند كه : به توبه دفع ضرر مي شود و دفع ضرر هم عقلاً واجب است پس توبه به حكم عقل واجب است و در قرآن مجيد مي فرمايد: توبه كنيد و به سوي خداوند رجوع كنيد همه ي شما ،‌باشد كه رستگار شويد و نيز مي فرمايد: اي كساني كه به خدا ايمان آورده ايد توبه كنيد و به خدا رجوع نماييد ، توبه ي خالص ( تنها براي رضاي خدا ) ، اميد است پروردگار شما گناهانتان را تلافي فرمايد . 
ـ فضيلت توبه :
۱) محبوبيت نزد خداوند ـ در سوره ي بقره مي فرمايد : بدرستي كه خداوند بسيار توبه كنندگان را دوست مي دارد حضرت صادق عليه السلام مي فرمايد : خداوند به توبه بنده مومن خود شاد مي‌شود ، چنانچه يكي از شما هنگام يافتن گمشده خود شاد مي گردد . 
۲)تبديل گناه به حسنه ـ بواسطه ي توبه نه تنها تاريكي گناه برطرف مي شود بلكه به جايش نور طاعت جايگزين مي شود . 
چنانچه در سوره ي فرقان مي فرمايد : و كساني كه جز خدا معبود ديگي نخواهند نيز و نفسير را كه خداوند حرام فرموده نكشد جز به حق و دزدي و زنا نكنند و هرچه چنين كند گرفتار گناه باشد و عذابش دو چندان است در روز قيامت ، به خواري در آن جاودان بماند . جز آنكه  توبه كند و دو كار شايسته كند و آنانند كه خدا بد كرداري هايشان را خوش كرداري بدل كند و خدا آمرزنده و مهربان است . 
۳)مورد ثنا و دعاي ملك ـ در سوره ي مومن مي فرمايد ملائه اي كه عرش خداي را به دوش مي‌دارد و ملائكه اي در گرد عدلشند ،‌همه به جحد و ستايش پروردگار خود تسبيع مي گويند براي كساني كه گرديده اند آمرزش مي جويند و مي گويند : پروردگارا رحمت و علمت همه چيز را فراگرفته است كساني را كه توبه كردند و از راه تو پيروي كردند بيامرز و آنها را از عذاب دوزخ نگهدار ـ پروردگارا و ايشان را به بهشت عدني كه بدانها وعده فرموده اي در آور با هركه شايسته باشد، از پدرانشان و همسرانشان و فرزندانشان زيرا تو عزيز و حكيمي . و ايشان را از بدكردارها بركنار دار و هركه را از بدكرداريها در آن روز نگهداري به او مهر ورزيده اي و اين است آن كامروائي بزرگ .
۴) توبه كننده بهشتي است ـ در سوره ي آن عمران مي گويد : آن كساني كه گناه زشتي بجا آوردند يا به خوب بسته كنند . پس خداي را ياد كنند و طلب آمرزش نمايند از او براي گناهانشان و كيست آمرزنده گناهان مگر خدا و اصراري بر گناهي كه كرده اند نداشته باشد د رحالي كه دانا باشد ، ايشان جذايشان آمرزش است از طرف پروردگارشان و بوستانهايي است كه ار زير عمارت آنها جويها جاري است ، در حالي كه هميشه و جاويدان در آنها خواهند بود و خوب است جزاي كساني كه براي خدا كار كنند .
۵)توبه سبب طول عمر و سعري عيش و رفاهيت است . 
در آيه ي ۳ سوره هود مي فرمايد :
و طلب آمرزش كنيد از پروردگار خودتان پس به سوي او رجوع كنيد كه اگر بسوي او توبه نموديد . برخوردار كند شما را برخورداري نيك تا آخر عمرهايي كه براي شما مقدر شده است . 
از حضرت صادق عليه السلام مرويست : كساني كه به سبب گناهان عمرشان كوتاه شده و مي‌ميرند، بيشترند از كساني كه به اهل مقدرشان مي ميرند . 
و خلاصه چنانچه گناه عمر را كوتاه مي كند ، توبه عمر را دراز مي نمايد .
و در سوره نوح مي فرمايد : آمرزش طلبيد از پروردگارتان ،‌بدرستي كه او بسيار آمرزنده است . از آسمان براي شما ابر بسيار بارنده و پي در پي ريزنده فرستند . و شما را به مالها و پسران مرد دهد يعني اموال و اولادتان را زياد مي گرداند .
۶ـ توبه سبب  اجابت دعا است . 
از حضرت سجاد عليه السلام مرويست كه فرمود : مردي خاندان خود را به كشتي سوار 
كرد و به دريا رفت كشتي آنها شكست و از كساني  كه در كشتي بودند ، جز همسر آن مرد ، كسي نجات نيافت . آن زن برتخته پاره اي از كشتي نشست و امواج او را به يكي از جزيره ها برد . در آن جزيره مردي راهزن بود كه همه كارهاي ناشايسته را مرتكب شده بود و همه محرمات الهي را انجام داده بود چيزي ندانست جز آن كه زن را بالاي سرخود ايستاده ديد سر به سوي او برداشت و گفت : آدميزاد هستي يا پري ؟ گفت : آدميزاد ام . با او سخني نگفت و ميان دو رانش نشست به مانند شوهري با زن خود و چون قصد زنا با او كرد . آن زن به خود لرزيد . راهزن گفت چرا به خود مي‌لرزي در پاسخش گفت : از خدا مي ترسم و اشاره به آسماني كرد . آن مرد گفت : تاكنون چنين كاري كرده اي ؟ گفت : نه به عزت خدا سوگند . 
مرد راهزن گفت : تو اكنون چنين از خدا مي ترسي با اينكه از اين كار هيچ نكرده اي و من اكنون تو را به زور بر آن داشتم . به خدا كه من سزاوار ترم بدين ترس و هراس . پس پشيمان شد و آن زن را بدون اينكه حس كند ، ترك كند و به نزد خاندانش روانه شد و همي جز توبه از گناهانش ، و بازگشت بسوي خدا نداشت . در اين ميان كه مي رفت راهبي رهگذر به او برخورد و با هم مي رفتند و گرمي آفتا آنها را داغ كرده ،‌راهب به آن جوان گفت : دعا كن تا خدا بر ما ساي اندازد ، آفتاب ما را مي سوزاند . جوان گفت : من براي خود نزد خدا حسنه اي نمي بينم تا دليري كنم و از او چيزي بخواهم 
راهب گفت :
پس من دعا مي كنم و تو آمين بگو ، گفت : بسيار خوب . و راهب شروع به دعا كرد و جوان آمين گفت در آن حال ابري بر آنها سايه انداخت و زير سايه آن ، مقدار زيادي روز راه رفتند تا راهشان جدا شد . آن جوان از يك راه رفت و راهب از راه ديگر به ناگاه آن ابر بالاي سر جوان رفت و راهب گفت : تو از من بهتري براي تو دعا اجابت شد و براي من اجابت نشده داستان خود را به من بگو . او خبر آن زن را گزارش داد . به او گفت : آنچه در گذشته كرده اي آمرزيده شده براي ترسي كه در دست افتاه بايد بنگري كه در آينده چوني .
۷)توبه مورد قبول و بشارت خداوند است .
در سوره ي شوري مي فرمايد : و اوست خدائي كه توبه را از بندگانش مي پذيرد و از كارهاي زشت در مي گذرد و مي داند آنچه را مي كنيد حضرت صادق عليه السلام مي فرمايد : خداوند عزوجل به داوود عليه السلام فرمود : اي داوود گناه كاران مژده  و به صديقان بيم دهم فرمود : به گناهكاران مژده ده كه من توبه را مي پذيرم و از گناه در مي گذرم و صديقان رابيم ده كه مبادا به كردار خود عجب كنند و خود بين شوند . زيرا هيچ بنده اي را من پاي حساب نكشم جز آنكه هلاك باشد . 
۸)گناه هرچه و هرقدر باشد به توبه پاك مي شود . در سوره زمر مي فرمايد : بگو اي 
محمد صلي الله و عليه و آله خداي متعال مي فرمايد : اي بندگان من ، آنانكه بر نفسهاي خود اسراف كرده‌اند  يعني گناهان را از حد گذرانيده اند از بخشش خدا نوميد نشويد ، به راستي كه خدا مي آمرزد گناهان را همه ي آنرا ( چه كبيره ، چه متغيره اگر چه از حد گذشته باشد ) . بدرستي كه خداي تعالي آمرزنده گناهان و مهربان بربندگان است و رجوع نمائيد از گناهان و بجز تمام به پروردگارتان متوجه شويد ( بوسيله اطاعت ) و گردن نهيد و منقاد شويد در آنچه به شما امر كند پيش از آن كه عذاب الهي شما را بيابد پس يادي داده نشويد . يعني هيچ كس نباشد كه شما را در دفع آن عذاب ياري كند و در اين آيه سخت تاكيد در توبه و انابه شده است . 
حضرت رضا عليه السلام از بعضي از اصحاب خود شنيد مردي مي گفت : خدا لعنت كند كسي را كه با علي عليه السلام جنگيد حضرت فرمود بگو مگر كسيكه توبه كرد و اصلاح نمود حال خود را ، پس فرمود : گناه كسي كه علي عليه السلام را ياري نكرد و پشيمان شد و توبه و انابه نمود . 
از اين حديث دانسته مي شود كه اعظم گناهان ، يعني جنگ با امام و وصي پيغمبر هم به توبه قابل بخشش است .
۹)توبه شكستن آن باطل نمي شود . 
اگر شخص تائب عهد خود را با خدا شكست و باز گناه كرد توبه سابقش باطل نمي‌شود 
بلكه وجب است از گناه تازه اش توبه كند و خلاصه هر اندازه بر اثر غلبه هوا و شيطان توبه را بشكند باز بايد توبه نمايد و آمرزيده خواهد شد . 
ابو بصير مي گويد ، به حضرت صادق عليه السلام عرض كردم : معني توبه نصوح چيست كه خدا به آن امر فرموده است فرمود : ان توبه از گناهي است كه هرگز به آن بازنگردد گفتم : كدام يك از مااست كه باز نمي گردد ؟ فرمود : اي ابا محمد ، بدرستي كه خدا از بندگانش انرا دوست مي دارد كه زياد فريب خورده و زياد توبه كارند . 
در حديث ديگر فرمود : و آنكه گناه از او سر نزده از آنكه گناه نموده و توبه كرده بدتر است .
۱۰)باب توبه تا آخرين هم باز است 

عتیقه زیرخاکی گنج