• بازدید : 37 views
  • بدون نظر
دانلود رایگان تحقیق مقاله تاريخچه حفظ ميراث فرهنگي بين المللي -خرید اینترنتی تحقیق مقاله تاريخچه حفظ ميراث فرهنگي بين المللي -دانلود رایگان مقاله مقاله تاريخچه حفظ ميراث فرهنگي بين المللي -تحقیق مقاله تاريخچه حفظ ميراث فرهنگي بين المللي 
این فایل در ۳۳صفحه قابل ویرایش تهیه شده وشامل موارد زیر است:

ميراث فرهنگي ميتواند شامل اشياء منقول و غيرمنقول ، ملموس يا غيرملموسي همچون ساختمان و مجسمة يادبود، اثر و مجموعه هاي هنري.‌كتاب و دست خط ، بقايا و بسياري اقلام ديگر باشد.
با وجوديكه محافظت ويژه در سطح بين الملل تا زمان كنوانسيون سال ۱۹۵۴ لاهه انجام نپذيرفته بود، اولين گامها به سوي محافظت از اين ميراث از قرن نوزدهم آغاز گرديد، زمانيكه قوانين جنگ معين گرديد . قبل از آن قوانين متعدد زماني جنگ اشاره اي به حفظ مايملك فرهنگي مي نمود. مثلاً ممنوعيت معمول پيرامون تخريب ميراث فرهنگي و قديمي به زمان يونان كلاسيك باز ميگردد . قبل از رميها مردم پذيرفتند كه فرهنگ بايد تنها به عنوان آخرين چاره خراب و نابود شود . و سپس طي جنگهاي ناپلئوني، اين اصل كه مايملك فرهنگي،‌ ميراث تمام انسانهاست اولين بار در قانون بين الملل پديدار گشت .
اين قانون ليبر (Lieber code)   بود كه ارائه شد و اولين تلاش مدرن براي تدوين قوانين جنگ بود . آن طي جنگ داخلي آمريكا توسط پروفسور فرانسيس ليبر كه يك مهاجر آلماني به ايالات متحدة آمريكا و پرفسور دانشكدة حقوق كلمبيا بود تهيه گرديد .
هر چند قانون ليبر تنها نيروي نظامي USA را ملزم مي ساخت، تا حد زيادي نيز مطابق با قوانين و رسوم موجود جنگ در آن زمان بود. خصوصاً، مواد قانوني ۳۵ و ۳۶ آن به حفظ ميراث فرهنگي كمك مي كند. ماده ۳۵ يعني :
اثرهاي كلاسيك هنري،‌مجموعه هاي علمي يا وسايل گرانبهايي مثل تلسكوپهاي نجومي همچون وسايل بيمارستاني بايد در برابر تمام آسيبهاي موجود ايمن شوند، حتي وقتي كه در مناطق محصور شده در حين محاصره يا بمباران واقع مي باشد.
ماده ۳۶ به تسخير املاك دولتي و نه دزديدن ، ويران ساختن يا آسيب رساندن به چنين ميراثي اشاره مي كند :
اگر آثارهنري،‌كتابخانه ها ، كلكسيون ها يا ابزار و وسايل متعلق به يك دولت يا ملت متخاصم بدون صدمه اي منتقل شود، قانونگذار دولت تحت محاصره ميتواند دستور به توقيف داده وبه نفع دولت مذكور آنرا منتقل نمايد. مالك نهايي در نتيجه پيمان صلح في مابين تعيين مي گردد. به هيچ وجه آنها فروخته يا واگذار نمي شوند، اگر اين اقلام توسط ارتش ايالات متحده تسخير شوند، تحت تملك آنها در نخواهد آمد يا به طور عمدي خراب يا ويران نمي شود.
انتشار اين دستورالعملها بعدها به سمت تدوين قوانين جنگ در سطح بين الملل پيش مي‌رود. قانون ليبر شكل گرفته براساس بيانيه مربوط به قوانين و رسوم جنگ در كنفرانس بروكسل سال ۱۸۷۴ ارائه گرديد . به هر حال، اين بيانيه هرگز به طور رسمي پذيرفته نشد. سپس به دنبال كنفرانس لاهه در سال ۱۸۹۹ ، معاهدة بين المللي امضاء شد كه باز هم قانون ليبر را به سختي به تصوير مي كشيد . كنوانسيون با توجه به قوانين و رسوم جنگ در سرزمينها و مقررات ضميمة آن (كنوانسيون لاهة II )   ابتدا به زندانيان جنگ و اشخاص غيرنظامي پرداخت و به هر حال برخي ماده قانوني ها محافظت از اقلام فرهنگي را پيشنهاد ميدهند. مثلاً تخريب يا تسخير مايملك دشمن رسماً ممنوع شد، مگر آنكه بواسطة لزوميات جنگ از سوي مقامات به صورت دستور تقاضا شود .حمله يا بمباران شهرها ، روستاها، مناطق مسكوني يا ساختمانها كه بي دفاع بودند، ممنوع شد . بعلاوه،‌ قبل از آغاز هرگونه بمباران، فرمانده نيروي حمله كننده، به جز در مورد حملة مسلحانه بايد تمام سعي خود را به كار گيرد تا به مقامات محلي هشدار دهد .
اين امر حداقل به طور تئوري اجازة انتقال اشياء منقول قديمي را خواهد داد.
تحت مادة ۲۷ تمام مراحل ضروري بايد طي محاصره و عبارتها در نظر گرفته شوند تا حد امكان از تهذيب مختص مذهب، هنر، علم و دستگيري چشم پوشي شود. اماكن توقيف شده براي اين بود تا اين ساختمانها و مكانها را يا برخي علائم خاص و آشكار نشان دهد، علائمي كه قبل از آغاز بمباران بايد براي مهاجم و حمله كننده مشخص شده باشد . از اينرو برخي امور محافظتي در مورد اشياء غيرمنقول اعمال شد، ماده ۴۶ ضبط املاك خصوصي را نهي كرده و غارت و چپاول نيز رسماً تحت مادة ۴۷ ممنوع شد.
اين معاهده بعدها با معاهدة قوانين و رسوم جنگ در سرزمينها (كنوانسيون لاهه IV )  جايگزين شد به هر حال،‌كنوانسيون لاهه II براي احزابي مهم بود كه آنرا امضاء كرده بودند اما اين احزاب ديگر كنوانسيون لاهه IV را امضاء نكردند ، معاهدة بعدي بسيار مشابه قبلي است اما ماده ۲۷ به شرطي تقويت ميشود كه مراحل “حتماً ” در نظر گرفته شوند و “بناهاي تاريخي” به فهرست ساختمانهاي محافظت شده افزوده شوند. ماده ۵۶ ضرورتاً به خاطر حفظ ميراث فرهنگي بدون تغيير باقي مي ماند .
به هر حال، با وجوديكه هر دو معاهده طي جنگ جهاني اول تحت تأثير احزاب بودند ، آنها در امر حفظ ميراث فرهنگي همچون ؟؟ كاتدرال فرانسه يا دانشگاه لواوااين بلژيك در برابر خسارات وارده  ناكام بودند و در پايان جنگ نيز هيچگونه پيگيري رسمي براي اينگونه بي رحمي ها اعمال نشد . سپس ، USA توافق بين المللي را آغاز نمود كه به معاهدة محافظت از مؤسسات هنري و علمي و يادبودهاي تاريخي منتهي گرديد (تحت عنوان Roerich pact ) .
باز هم جنگ جهاني دوم تخريب و غارت گستردة ميراث فرهنگي سراسر اروپا و غيره را به خود ديد . غارت و چپاول نيروهاي آلماني از آثار هنري در سراسر اروپا به وضوح مشخص ميشود، مثل تخريب علني صومعة مونت كازينو در ايتاليا  از اين جمله است.بعداز پايان جنگ، اين امور بررسي شد و سپس جنايتكاران اصلي جنگ نازيها به خاطر جنايات جنگي تعقيب شدند .
بعلاوه تلاشي در جهت كنترل داد و ستد اشياء غارت شده در پي تسخير آنها صورت گرفت براي پايان دادن به اين امر بيانية سياسي جنگ جهاني دوم توسط USA ، بريتانيا و UK و فرانسه امضاء شد. اين كار تا حدي به كنوانسيون سال ۱۹۴۹ ژنو منجر گرديد. كنوانسيون ممنوعيت تخريب املاك خصوصي، را بدون اشاره اي خاص به ميراث و املاك فرهنگي در بر مي گرفت. با اين وجود، توجه كل جهان به جلوگيري از تخريب وغارت رخ داده در اروپا طي دومين جنگ جهاني معطوف شد و در سال ۱۹۵۴ يونسكو كنفرانسي راخصوصاً در ارتباط با محافظت از املاك فرهنگي ترتيب داد. كنوانسيون ۱۹۵۴ لاهه و محافظت بيشتري كه اين مجمع در مورد ميراث فرهنگي پيشنهاد كرد نتيجة اصلي اين كنفرانس بود.
III كنوانسيون لاهه ۱۹۵۴
كنوانسيون پيرامون حفظ اقلام فرهنگي حين جنگ مسلحانه، ۱۹۵۴  ، چهارچوب قانوني جامعي را براي محافظت از املاك فرهنگي طي جنگ ارائه ميدهد، به طور خلاصه، آن براي محافظت در حين جنگهاي داخلي و بين المللي شامل زمان اشتغال  فراهم شد و اقلام منقول و غيرمنقول را در بر مي گيرد . تعهداتي براي تأمين امنيت و احترام گذاردن به ميراث فرهنگي در هر دو حالت يعني واقع شدن اين ميراث در زمان حمله يا اشغال نيروها اعمال مي شود .

عتیقه زیرخاکی گنج